آیا میتواند حضانت فرزند پسر را مدعی بشود؟

سلام
تا ۲ سالگی بله
ولی بعد از حضانت به عهده پدر است

ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی سابق در صورتی که پدر و مادر زندگی مشترکی نداشتند، فرزند پسر تا ۲ سالگی و فرزند دختر تا ۷ سالگی نزد مادر می ماند و پس از آن پدر می توانست فرزند را از مادر تحویل بگیرد. البته دختر در صورت رسیدن به سن ۹ سالگی و پسر در صورت رسیدن به سن ۱۵ سالگی از حضانت خارج شده و شخصا تصمیم می گیرند که در نزد کدامیک از والدین خود یا حتی شخص ثالثی از بستگان خود زندگی نمایند.
در سال ۱۳۷۶ و در مجلس پنجم در ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی اصلاحیه ای صورت گرفت که اگر مادر می توانست عدم صلاحیت پدر را از نظر اعتیاد به الکل یا مواد مخدر، قمار، فساد اخلاق خواسته خود نماید. مادر مجبور بود برای گرفتن فرزند از حقوق مسلم خود از جمله مهریه بگذرد یا امتیازی را از دست بدهد تا فرزندش را داشته باشد.
از نظر اجتماعی و فرهنگی مصلحت طفل ایجاب می کند مادر به نحو شایسته فرزند را مورد تربیت و پرورش قرار دهد، چون پدر از نظر روحی و اجتماعی موقعیت این کار را ندارد. مادرامانت دار مناسبی برای حفظ و نگهداری این ودیعه الهی است و هم پس از تولد تا زمان حیات خویش حامی و پناه فرزند است و از هیچ ایثاری در رشد و کمال او دریغ ندارد.
حضرت امام (ره) در استفتای قضات دادگاه مدنی خاص در سال ۱۳۶۳ اعلام فرموده بودند که اگر جدا نمودن فرزند از مادر موجب به وجود آمدن عسر و حرج برای مادر یا فرزند از نظر روحی شود، دادگاه ها نباید فرزند را از مادر جدا نمایند.
اصلاح ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی توسط مجلس شورای اسلامی و تایید نهایی از سوی مجمع تشخیص مصلحت نظام حضانت فرزندان چه پسر و چه دختر تا ۷ سالگی به عهده مادر پس از آن نیز حضانت باید به پدر واگذار شود، صلاحدید دادگاه با رعایت مصلحت طفل لازم است و ممکن است دادگاه پس از آن نیز فرزند را به پدر واگذار ننماید موفق باشید

باسلام
حضانت طفل تا اتمام ۷ سالگی با مادر است اما زمانی که طلاق گرفته باشند و از هم جدا زندگی نمایند اما چون شما متارکه ننموده اید لذا زوجه موظف به تمکین و زندگی در منزل مشترک نماید مگر اینکه سر موضوع حضانت طفل و یا زندگی مجزا با زوج به تفاهم رسیده باشند