آیا شهادت کسانی که خود در دعوا حضور داشته اند، مورد قبول واقع خواهد شد؟

شهادت کسانی که دردعوا بودند ، قطعا قابل قبول نیست . چون خودشان متهم هستند

ماده ۱۵۵ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب سال ۱۳۷۸، به ذکر شرایط شاهد اختصاص داشت اما قانونگذار در قانون جدید آیین دادرسی کیفری مصوب سال ۱۳۹۲، به ذکر شرایط شاهد اشاره‌ای نکرده است. به همین دلیل به نظر می‌رسد که این ماده قانونی نسخ شده است. با این حال در خصوص شرایط شاهد، می‌توان به این ماده توجه کرد. بر اساس ماده ۱۵۵ قانون سابق، در مواردی که قاضی به شهادت شاهد به عنوان دلیل شرعی استناد می‌کند، لازم است شاهد دارای شرایطی از قبیل بلوغ، عقل، ایمان، طهارت مولد، عدالت، عدم وجود انتفاع شخصی برای شاهد یا رفع ضرر از وی، عدم وجود دشمنی دنیوی بین شاهد و طرفین دعوا و عدم اشتغال به تکدی و ولگردی باشد.

بر اساس ‌تبصره‌های این ماده، در مورد عداوت دنیوی، چنانچه شهادت شاهد به نفع طرف باشد، پذیرفته می‌شود و در صورتی شهادت شاهد پذیرفته می‌شود که بین او و یکی از طرفین دعوا، دشمنی نباشد. این دشمنی باعث می‌شود که بی‌طرفی شاهد مورد تردید واقع شود. این ماده یکی از شرایط شاهد را «نبود انتفاع شخصی برای شاهد یا رفع ضرر از وی» می‌‌داند.بنابراین یکی دیگر از مواردی که شاهد را در معرض اتهام قرار می‌‌دهد دشمنی وی با شخصی است که علیه او شهادت می‌‌دهد؛ بند ۷ ماده ۱۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری سابق این شرط را چنین بیان می‌‌کند: «نبود دشمنی دنیوی بین شاهد و طرفین دعوا»..
بنابراین همچنان میتوان در صورتی که یکی از طرفین دعوا شاهدانی بدون صلاحیت در دادگاه حاضر کند طرف مقابل آنها را جرح کند و شهادت آنها را از اعتبار بیندازد و پذیرش این ادعا با تشخیص مرجع مربوطه است

با سلام
با توجه به اینکه طرفهای شکایت شما ذیسمت در دعوی هستند و با شهادت نفع شخصی برای انها متصور خواهد شد لذا درمقام شاهد نمیتوانند شهادت بدهند واشخاصی غیر از انها باید شاهد معرفی گردند