بنیاد وکلا
پشتیبانی و رزرو مشاوره ۴۲۸۱۸ - ۰۲۱
۴۲۸۱۸ - ۰۲۱

لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.

آیا زن شاغل برای کار کردن به اجازه شوهرش نیاز دارد؟

پرسیده شده ۶ سال پیش ۷ پاسخ ثبت شده

عرض سلام و خسته نباشید....
بنده در قسمت فروش یک شرکتی کار میکنم و تایم کاری من از شنبه تا چهارشنبه ۱۰ صبح تا ۱۶ عصر هست.با همسرم به اختلاف خوردیم ایشون میگن برای کار کردن باید ازشون اجازه بگیرم و نمیخوان بذارن برم سرکار در حالی که کار بنده هم درامدش خوبه و هم ساعت کاریش کمه و دوست ندارم کارمو از دست بدم من چیکار میتونم بکنم؟

جمع‌بندی پاسخ وکلا هوش مصنوعی

زن برای کار کردن نیازی به اجازه شوهر ندارد، مگر اینکه شغل او منافی مصالح خانوادگی یا حیثیت زوجین باشد یا ضمن عقد منع شده باشد. شوهر تنها در صورتی می‌تواند مانع اشتغال شود که منافی بودن شغل با شئونات را در دادگاه اثبات کند.

این یک قاعده کلی است، اما بسته به نوع شغل و اینکه آیا در دادگاه منافی حیثیت خانواده تشخیص داده شود یا خیر، وضعیت فرق می‌کند.

پاسخ هوشمند بنیاد وکلا هوش مصنوعی

امکان منع اشتغال زن بدون حکم دادگاه وجود ندارد

طبق اصول قانونی، اصل بر آزادی اشتغال زن است و شوهر نمی‌تواند به طور خودسرانه مانع کار کردن همسرش شود. مرد تنها زمانی می‌تواند جلوی اشتغال زوجه را بگیرد که شغل او را منافی مصالح یا حیثیت خانوادگی بداند و این موضوع را در دادگاه ثابت کند. همچنین اگر ضمن عقد نکاح منعی برای اشتغال در نظر گرفته نشده باشد و شغل شما آسیبی به زندگی نزند، امکان ممانعت از کار وجود ندارد.

منابع: قانون اساسی، اصول ۲۱، ۲۸ و ۴۳

این پاسخ به‌صورت خودکار تولید شده و جای مشاوره‌ی حقوقی با وکیل را نمی‌گیرد؛ پاسخ‌های وکلا در ادامه آمده است.

۷ پاسخ از وکلا و کارشناسان حقوقی

حسین عبدلی ۶ سال پیش

کاراموز وکالت مرکز وکلای قوه‌قضاییه

۵٫۰ · ۲ مشاوره موفق

نیاز به اثبات این امر در دادگاه میباشد که شغل همسر برخلاف مصالح و حیثیت خانواده است

الهام یاوری فر ۶ سال پیش

کارشناس حقوقی

۵ مشاوره موفق

حق اشتغال زنان در قانون اساسی

بر طبق اصل ۲۸ قانون اساسی: «هر کس‏ حق‏ دارد شغلی‏ را که‏ بدان‏ مایل‏ است‏ و مخالف‏ اسلام‏ و مصالح‏ عمومی‏ و حقوق‏ دیگران‏ نیست‏، برگزیند. دولت‏ موظف‏ است‏ با رعایت‏ نیاز جامعه‏ به‏ مشاغل‏ گوناگون‏، برای‏ همه‏ افراد امکان‏ اشتغال‏ به‏ کار و شرایط مساوی‏ را برای‏ احراز مشاغل‏ ایجاد نماید». این اصل با تعبیر «هر کس» حکم عامی را بیان نموده و بین زن (اعم از زوجه یا غیر آن) و مرد فرقی قایل نشده است. این اصل دولت را موظف می‌کند، زمینه اشتغال را برای «همه افراد» با شرایط برابر ایجاد کند.
اصل ۴۳ قانون اساسی؛ در بند دوم و چهارم این اصل آمده: «تامین‏ شرایط و امکانات‏ کار، برای‏ همه‏ به‏ منظور رسیدن‏ به‏ اشتغال‏ کامل‏ و قرار دادن‏ وسایل‏ کار در اختیار همه‏ کسانی‏ که‏ قادر به‏ کارند ولی‏ وسایل‏ کار ندارند، ...». «رعایت‏ آزادی‏ انتخاب‏ شغل‏ و عدم‏ اجبار افراد به‏ کاری‏ معین‏ و جلوگیری‏ از بهره‏‌کشی‏ از کار دیگری‏». در متن فوق نیز با تعبیر «همه» بر حق تمام مردان و زنان در اشتغال تاکید شده است.
اصل‏۲۱ قانون اساسی: «دولت‏ موظف‏ است‏ حقوق‏ زن‏ را در تمام‏ جهات‏ با رعایت‏ موازین‏ اسلامی‏ تضمین‏ نماید و امور زیر را انجام‏ دهد: ۱. ایجاد زمینه‏‌های‏ مساعد برای‏ رشد شخصیت‏ زن‏ و احیای حقوق‏ مادی‏ و معنوی‏ او ...». تعبیر «حقوق زن در تمام جهات» عام است و یکی از مصادیق آن حق اشتغال است.
طبق ماده ۱۱۱۷ق.م « شوهر می‌تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود یا زن باشد منع کند. »
طبق ماده ۱۱۱۷ق.م « شوهر می‌تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود یا زن باشد منع کند. ». ماده ۱۸ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۵۳ نیز مقرر می دارد:« شوهر می‌تواند با تایید دادگاه زن خود را از اشتغال به هر شغلی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیت خود با زن باشد منع کند.
زن نیز می‌تواند از دادگاه چنین تقاضایی را کند. دادگاه در صورتی که اختلالی در امر معیشت خانواده ایجاد نشود مرد را از اشتغال به شغل مذکور منع می‌کند ». ضمانت اجرای تخلف از چنین حکمی طبق بند ۷ از ماده ۸ همین قانون جواز طلاق برای شوهر یا زن است در واقع تخلف یکی از طرفین از موجبات درخواست طلاق برای طرف مقابل و صدور گواهی عدم امکان سازش است.
مفاد حکم قانون مدنی با آنچه در قانون حمایت خانواده آمده است تفاوت چندانی ندارد جز اینکه در قانون اخیر این حق برای زن نیز در نظر گرفته شده است و کسی را که مدعی منافی بودن شغل همسر خود با مصالح خانوادگی یا حیثیات خود است باید در دادگاه طرح دعوا کرده و این موانع را اثبات کند و بعد از احراز صحت ادعا با تائید و جواز دادگاه مانع از ادامه اشتغال همسر خود بشود.
طبق قانون شوهر می‌تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی که مخالف مصالح خانوادگی یا حیثیات خود یا زن باشد منع کند. البته شوهر نمی‌تواند خودسرانه مانع اشتغال زن شود و باید به دادگاه مراجعه و تقاضای منع اشتغال زوجه به دلیل مخالفت شغل زن با مصالح خانوادگی یا حیثیات خود را کند و این موضوع را در دادگاه به اثبات برساند.
اشتغال زن در ادارات دولتی را نمی‌توان منافی با مصالح خانوادگی یا حیثیات زن و یا شوهر تفسیر کرد و در حالتی که شوهر به وضع اشتغال زن آگاه بوده و با رضایت کامل به این موضوع ازدواج کرده است ولی بعد‌ها خواستار عدم اشتغال او باشد صرف اطلاع و آگاهی او مانع از اعمال این حق نمی‌شود و می‌تواند از اختیار قانونی‌اش استفاده کند اما این بدان معنا نیست که دادگاه نیز ادعای او را بپذیرد و وظیفه دادگاه آن است که به ادعا و درخواست شوهر مبنی بر آنکه اشتغال زن با حیثیت او و یا همسرش مخالفت دارد رسیدگی کند و صرف ادعای شوهر کفایت نخواهد کرد

احسان عبدالهی
احسان عبدالهی تأیید‌شده
۶ سال پیش

وکیل پایه یک مرکز وکلای قوه‌قضاییه

۴٫۸ · ۱٬۲۸۳ مشاوره موفق

تنها در مورد اشتغال زوجه به شغل یا حرفه ای که نافی شان و منزلت خانوادگی باشد امکان ممانعت وجود دارد که شامل موضوع شما نمیگردد .

نمایش ۴ پاسخ دیگر وکلا بستن پاسخ‌های بیشتر
فردین حسین نژاد
فردین حسین نژاد
۶ سال پیش

کارشناس حقوقی

۴٫۸ · ۱٬۲۶۲ مشاوره موفق

"با سلام"
در صورتی که زندگی را دچار خدشه و مصلحت آن به خطر نیفتد مانعی ندارد
مگر اینکه ضمن عقد منع شده باشد

سعید ستوده پارسا ۶ سال پیش

وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری

۴٫۹ · ۱۳۵ مشاوره موفق

اگر منافی مصالح خانوادگی و حیثیت وی نباشد خیر

کاربر بنیاد وکلا
۶ سال پیش

اگر شغل زوجه مطابق با شخصیت زوجه و زوج باشد و حقی از شوهرش ضایع نشود منعی ندارد.

لیلا سرور ۶ سال پیش

کارشناس ارشد حقوق

۱ مشاوره موفق

با سلام
درصورتیکه شغل شما ضرری به مصالح و حیثیت خانوادگی نمی‌زند نمیتوان مانع آن شد

۱۵ وکیل متخصص خانواده آنلاین‌اند

پرسش خود را بفرستید؛ اولین وکیل آزاد در کوتاه‌ترین زمان پاسخ می‌دهد.

پرسش حقوقی دیگری دارید؟

پرسش خود را رایگان مطرح کنید؛ وکلا و کارشناسان حقوقی بنیاد وکلا در کوتاه‌ترین زمان پاسخ می‌دهند.

پرسش جدید

کانال تلگرام بنیاد وکلا · هر روز پرسش‌های حقوقی واقعی مردم با پاسخ وکیل

عضویت در کانال