موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا رابطه جنسی ناقص پس از حکم تمکین، حق حبس زوجه را ساقط میکند؟
پرسیده شده ۱ ماه پیش
۴۰ پاسخ ثبت شده
زوجه به دلیل عدم تمکین (زندگی مشترک و رابطه زناشویی) محکوم به تمکین شده است، در حالی که به حق حبس استناد کرده و هنوز باکره است. اکنون این سوال مطرح است که اگر پس از صدور حکم الزام به تمکین، رابطه جنسی ناقص و بدون دخول میان زوجین برقرار شده باشد، آیا زوجه میتواند به آن رابطه استناد کند و ادعا نماید که تمکین کرده است؟ زوجه به رأی اعتراض کرده و درخواست اعمال حق حبس دارد.
جمع‌بندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
دربارهٔ سقوط حق حبس با رابطهٔ بدون دخول میان وکلا اختلاف‌نظر وجود دارد؛ اغلب معتقدند تا زمانی که بکارت باقی باشد و دخولی صورت نگیرد حق حبس باقی است، اما گروهی نیز اقرار به هرگونه رابطه یا انجام اختیاری وظایف را موجب سقوط این حق می‌دانند.
این شرایط به این بستگی دارد که نظریهٔ پزشکی قانونی دربارهٔ بکارت چه باشد و آیا اقراری به وقوع تمکین رخ داده است یا خیر.
زهرا فرجآنلاینوکیل پایه یک مرکز وکلای قوه‌قضاییه·۵٫۰
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
وضعیت حق حبس با وجود رابطهٔ بدون دخول
اکثر وکلا تأکید دارند که با عدم وقوع دخول و بقای پرده بکارت که از طریق پزشکی قانونی تأیید میشود، تمکین کامل محقق نشده و حق حبس زوجه همچنان پابرجاست و میتواند مبنای اعتراض به رأی تمکین باشد. با این حال، برخی وکلا معتقدند اگر زوجه اختیاری وظایف زناشویی را انجام داده یا هر دو طرف به وجود رابطه اقرار کنند، ممکن است این موضوع تمکین تلقی شده و حق حبس را ساقط کند. در نتیجه ملاک نهایی برای دادگاه گزارش پزشکی قانونی و نوع اقرار طرفین خواهد بود.
منابع: قانون مدنی، مواد ۱۰۸۵ و ۱۰۸۶؛ رأی وحدت رویه ۷۱۸
این پاسخ به‌صورت خودکار تولید شده و جای مشاوره‌ی حقوقی با وکیل را نمی‌گیرد؛ پاسخ‌های وکلا در ادامه آمده است.
سلام خیر،
صرف رابطه جنسی ناقص و بدون دخول، اصولا موجب سقوط حق حبس زوجه نمیشود؛ به‌ویژه اگر زوجه همچنان باکره باشد. مطابق ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی، زن در صورت حال بودن مهریه میتواند تا دریافت مهر از ایفای وظایف زناشویی خودداری کند و ماده ۱۰۸۶ نیز سقوط حق حبس را به ایفای اختیاری وظایف قبل از دریافت مهر مرتبط کرده است
اگر دخول واقع نشده و زوجه همچنان باکره است، میتواند در تجدیدنظر به این موضوع استناد کند و دلایل آن، از جمله گواهی پزشکی قانونی در صورت امکان، را ارائه دهد. همچنین رای وحدت رویه ۷۱۸ دیوان عالی کشور درباره قلمرو حق حبس باید در کنار وضعیت واقعی رابطه زوجین بررسی شود
بنابراین حکم قبلی الزام به تمکین لزوما مانع بررسی مجدد حق حبس نیست؛ اما نتیجه نهایی کاملا به متن رای، وضعیت مهریه (حال یا مؤجل)، نحوه دفاع زوجه و اینکه رابطه انجام‌شده دقیقا چگونه بوده بستگی دارد.
اگر رای الزام به تمکین و دادخواست لایحه تجدیدنظر را ارسال کنید، می‌توانم دقیق بررسی کنم که آیا استناد به باکره بودن و رابطه بدون دخول برای نقض رای کافی است و چه دفاعی باید مطرح شود. در صورت نیاز،تنظیم لایحه تجدیدنظر و دفاع تخصصی هم قابل انجام است.
درود بر شما؛
خیر؛ صرف رابطه جنسی ناقص و بدون دخول، اصولا موجب سقوط حق حبس زوجه نیست. ملاک ماده ۱۰۸۶ قانون مدنی، «ایفای وظایفی که در مقابل مهر دارد» و در فرض باکره‌بودن زوجه، احراز مواقعه و ایفای کامل وظایف زوجیت است؛ صرف تماس یا رابطه بدون دخول، به‌تنهایی دلیل اسقاط حق حبس محسوب نمیشود.
مطابق مواد ۱۰۸۵ و ۱۰۸۶ قانون مدنی، زوجه تا زمانی که مهر حال به وی تسلیم نشده، میتواند از ایفای وظایف زوجیت امتناع کند، مشروط بر اینکه مهر بر ذمه زوج مستقر باشد و قبلا به اختیار خود تمکین نکرده باشد. صدور حکم تمکین نیز فی‌نفسه حق حبس قانونی را ساقط نمی‌کند، مگر سقوط آن با تحقق شرایط ماده ۱۰۸۶ احراز شود.
بنابراین اگر زوجه همچنان باکره است و دخول واقع نشده، دفاع مؤثر، اثبات استمرار حق حبس و عدم تحقق تمکین اختیاری سابق است؛ اما باید متن رای تمکین، نحوه اعتراض، وضعیت مهر و دلایل وقوع رابطه ناقص دقیقا بررسی شود تا مشخص گردد آیا رفتار زوجه از نظر قضایی «ایفای وظایف زوجیت» تلقی شده یا خیر.
خیر، صرف برقراری رابطه جنسی ناقص و بدون دخول، لزوما به معنای سقوط حق حبس زوجه نیست. مطابق ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی، اگر مهر حال باشد، زن میتواند تا دریافت مهریه از ایفای وظایف زناشویی خودداری کند و رای وحدت رویه شماره ۷۱۸ نیز این حق را نسبت به مطلق وظایف زوجیت پذیرفته است. بنابراین اگر زوجه همچنان باکره باشد و دخول واقع نشده باشد، صرف یک رابطه ناقص، به‌تنهایی دلیل قطعی بر اسقاط حق حبس نیست.
البته اگر زوجه عملا و با اختیار خود تمکین کرده باشد و این امر از اوضاع و احوال پرونده احراز شود، ممکن است موضوع در تشخیص استمرار حق حبس مؤثر باشد؛ بنابراین باید دقیقا مشخص شود چه رابطه‌ای و با چه شرایطی اتفاق افتاده است. همچنین صدور حکم الزام به تمکین به‌خودی‌خود حق حبس قانونی زوجه را ساقط نمی‌کند؛ اداره حقوقی نیز تصریح کرده است که در صورت وجود شرایط ماده ۱۰۸۵، الزام زوجه به تمکین فاقد وجاهت قانونی است. بنابراین در مرحله اعتراض، زوجه میتواند با استناد به باقی بودن شرایط حق حبس و عدم وقوع دخول، دفاع خود را مطرح کند.
سلام پیرو سوال شما، اگر رابطه ناقص بدون دخول بعد از صدور حکم تمکین واقع شده باشد، صرف وقوع آن لزوما به معنای «تمکین کامل» و سقوط حق حبس نیست. معیار مهم این است که زوجه آیا عملا وظایف زوجیت را با قصد تمکین و بدون استناد به حق حبس انجام داده یا خیر. رای وحدت رویه ۷۱۸ حق حبس را نسبت به مطلق وظایف زناشویی شناسایی کرده و ماده ۱۰۸۶ نیز در صورت «یک‌بار ایفای وظایف زوجیت» اثر مهمی بر حق حبس دارد. بنابراین اگر فقط یک رابطه ناقص و بدون دخول اتفاق افتاده و زوجه همچنان صریحا به حق حبس استناد کرده، میتواند استدلال کند که تمکین کامل واقع نشده؛ اما اگر از اوضاع پرونده احراز شود که رابطه با رضایت و در مقام ایفای وظایف زوجیت بوده، زوج میتواند به آن برای اثبات سقوط حق حبس استناد کند. در اعتراض به حکم تمکین نیز این موضوع باید با تاریخ رابطه، اظهارات طرفین و وضعیت پرداخت مهریه دقیقا مطرح شود.
صرف رابطه جنسی ناقص و بدون دخول، اصولا موجب سقوط حق حبس زوجه نمی‌شه، به‌ویژه وقتی هنوز باکره باشه. طبق ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی، زن تا مهریه رو نگیره می‌تونه از تمکین خودداری کنه و ماده ۱۰۸۶ هم سقوط حق حبس رو به ایفای اختیاری کامل وظایف زناشویی قبل از دریافت مهر مربوط کرده.
پس اگر دخولی صورت نگرفته و بکارت باقی مونده، زوجه می‌تونه در مرحله تجدیدنظر به این موضوع استناد کنه و مدارکش رو ارائه بده. رای وحدت رویه ۷۱۸ دیوان عالی کشور هم در این زمینه باید بررسی بشه.
حکم قبلی الزام به تمکین لزوما جلوی بررسی مجدد حق حبس رو نمی‌گیره، ولی نتیجه نهایی به متن رای، حال یا مؤجل بودن مهریه، نحوه دفاع زوجه و نوع رابطه انجام‌شده بستگی داره.
اگه متن رای و لایحه تجدیدنظر رو بفرستی، می‌تونم دقیق‌تر بررسی کنم.
باسلام
اگر زوجه قبل از اولین تمکین اختیاری، حق حبس خود را به‌طور صحیح اعمال کرده باشد، صرف وقوع یک رابطه ناقص و بدون دخول، لزوما به معنای اسقاط حق حبس نیست.
اما اگر دادگاه احراز کند که رفتار زوجه تمکین اختیاری و بدون قید و شرط بوده، ممکن است آن را قرینه‌ای بر اسقاط عملی حق حبس بداند. تشخیص این موضوع کاملا به نحوه وقوع رابطه و ادله پرونده بستگی دارد.
صدور حکم تمکین به‌تنهایی حق حبس را ساقط نمی‌کند. حتی اداره حقوقی قوه قضاییه تصریح کرده که اگر زوجه با استناد به ماده ۱۰۸۵ دارای حق حبس باشد، الزام او به تمکین وجاهت قانونی ندارد.
خیر
۱. طبق ماده ۱۰۸۶ قانون مدنی، ملاک سقوط حق حبس، «ایفای اختیاری وظایف زوجیت» است، نه صرف وقوع دخول.
۲.رای وحدت رویه ۷۱۸ حق حبس را نسبت به مطلق وظایف زوجیت پذیرفته است؛ بنابراین عدم دخول، به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست.
۳. بنابراین رابطه جنسی ناقص و بدون دخول ممکن است در صورت احراز اختیاری بودن و ایفای وظایف زوجیت، در سقوط حق حبس مؤثر باشد؛ اما صرف یک رابطه، خودبه‌خود اثبات‌کننده اسقاط حق حبس نیست.
۴. باکره بودن زوجه صرفا قرینه بر عدم دخول است و به‌تنهایی نه تمکین نکردن و نه بقای حق حبس را ثابت میکند.
۵. پس در تجدیدنظر، محور اصلی باید این باشد که آیا آن رابطه واقعا «قیام اختیاری به ایفای وظایف زوجیت» موضوع ماده ۱۰۸۶ بوده یا صرفا یک رابطه موردی؛ این تشخیص با دادگاه و بر اساس ادله پرونده است.
تمکین زوجه در قانون و شرع تعریف دارد و اعم از انجام وظایف زناشویی (منظور صرفا دخول نیست) و حسن معاشرت و زندگی مشترک و تمکین از زوج است .
پس در هرمقدار که تمکین نموده باشد قبل از اعمال حق حبس (در فرض سوال زوجه صرفا ادعای باکره بودن نموده) ، حق حبس نسبت به آن مقدار زائل شده لیکن به نظر میرسد زوجه میتواند در قبال دخول (اگر قبلا صورت نپذیرفته) از حق حبس به این مقدار استفاده کند و مشروط به پرداخت مهریه اش نماید .
رابطه ناقص و بدون دخول تمکین کامل محسوب نمیشود و حق حبس زوجه تا زمان دریافت مهریه پابرجاست. زوجه میتواند با استناد به باکرگی و عدم دخول، بر عدم تمکین کامل تاکید کرده و درخواست اعمال حق حبس را تکرار کند. دادگاه در صورت احراز عدم تمکین کامل، به نفع زوجه رای خواهد داد. ارائه مدارک پزشکی برای اثبات باکرگی، ادعای زوجه را تقویت میکند.
این موضوع اگر مورد اقرار و تایید طرفین بوده باشد میتواند مصداق تمکین تلقی شده و موجب سقوط حق حبس شود و درا ین صورت زوجه نمی تواند تقاضای اعمال حق حبس کند
با سلام
خیر، صرف رابطه جنسی ناقص و بدون دخول، لزوما به معنای تحقق تمکین خاص و سقوط حق حبس نیست.
اگر زوجه همچنان باکره باشد و کل مهریه حال بوده و قبلا به اختیار خود تمکین خاص نکرده باشد، اصل حق حبس موضوع ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی میتواند باقی باشد؛ البته جزئیات پرونده و نحوه رابطه اهمیت دارد.
بنابراین صرف وقوع یک رابطه بدون دخول، به‌تنهایی الزاما موجب سقوط حق حبس یا اثبات تمکین کامل نیست. رای صادرشده نیز باید با توجه به وضعیت باکرگی، نحوه پرداخت مهریه و ادله موجود بررسی شود.
اگر زوجه واقعا همچنان باکره باشد و قبل از آن هیچ‌گونه تمکین اختیاری که موجب سقوط حق حبس شود نداشته باشد، صرف برقراری یک رابطه ناقص و بدون دخول، لزوما به معنای سقوط حق حبس نیست؛ اما جزئیات رابطه و نحوه وقوع آن اهمیت دارد.
نکته مهم این است که رای وحدت رویه ۷۱۸، حق حبس را نسبت به «مطلق وظایف» پذیرفته و در مقابل، ماده ۱۰۸۶ قانون مدنی مقرر میکند اگر زن قبل از دریافت مهر، با اختیار خود به ایفای وظایف زوجیت قیام کند، دیگر نمی‌تواند از حق حبس استفاده کند. بنابراین زوج میتواند در تجدیدنظر استدلال کند که رابطه اختیاری پس از صدور حکم، قرینه‌ای بر ایفای وظایف زوجیت و سقوط حق حبس است؛ ولی صرف یک رابطه ناقص بدون دخول، به‌تنهایی الزاما اثبات‌کننده تمکین کامل نیست. 
از طرف دیگر، اگر رابطه بدون رضایت واقعی زوجه، تحت اجبار یا صرفا در حدی بسیار محدود بوده باشد، استناد به آن برای سقوط حق حبس با دشواری جدی مواجه است. همچنین باکره‌بودن به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ معیار اصلی، اختیاری بودن و حدود ایفای وظایف زوجیت است.
در پرونده شما، اگر زوجه بعد از صدور حکم تمکین و قبل از قطعیت آن، رابطه‌ای اختیاری داشته، این موضوع را می‌توان در لایحه تجدیدنظر مطرح کرد و درخواست کرد تحقیق درباره کیفیت رابطه و سایر قرائن مؤثر در احراز تمکین انجام شود. رای وحدت رویه ۷۱۸ نیز برای دادگاه‌ها لازم‌الاتباع است. 
ملاک اصلی تمکین خاص و انجام رابطه زناشویی است و باکره بودن به تنهایی تعیین‌کننده سقوط حق حبس نیست
اگر رابطه جنسی بدون دخول انجام شده باشد باید کیفیت رابطه و قصد و نحوه تمکین زوجه بررسی شود و صرف باقی ماندن بکارت دلیل قطعی بر عدم تمکین خاص نیست
زوجه میتواند در تجدیدنظر به باقی‌بودن حق حبس استناد کند، خصوصا اگر پیش از آن به‌طور صریح حق حبس را اعلام کرده و دخولی واقع نشده باشد. هر چند در قانون تمکین بصورت کلی گفته شده ولی رویه به این شکل است که صرف وقوع رابطه ناقص، به‌تنهایی حق حبس را ثابت نمی کند.
با سلام،با توجه به ماده ۱۰۸۵ و ۱۰۸۶ قانون مدنی و رای وحدت رویه ۷۱۸ ملاک‌صرفا اراله بکارت نیست بله اگر زوجه وظایفی که در قبال شوهر دارد با اختیار خود انجام داده باشد، دیگر نمی تواند به این حق استناد کند.
سلام
بله، برقراری رابطه جنسی حتی بدون دخول میتواند به عنوان نوعی تمکین تلقی شود و زوجه میتواند با استناد به آن، ادعای تمکین خود را مطرح کند. در صورت اثبات این رابطه، احتمال اعمال حق حبس برای زوجه بسیار کاهش می‌یابد.
خیر رابطه جنسی ناقص و بدون دخول موجب سقوط حق حبس نمیشود زیرا حق حبس تا زمانی که مهریه به طور کامل پرداخت نشود باقی است و تمکین خاص (رابطه زناشویی کامل) محقق نشده است بنابراین زوجه میتواند همچنان به حق حبس استناد کند
چنانچه رابطه جنسی برقرار شده باشد مسقط حق حبس خواهد بود نتیجه اگر ازاله بکارت صورت نگرفته باسد لذا باکره بودن اماره ای بر عدم رابطه جنسی محسوب می شود. به هر حال با معاینه پزشکی قانونی مشخص می شود.
با سلام و عرض ادب
اگر رابطه‌ای که بعد از حکم تمکین برقرار شده بدون دخول بوده باشد، صرف این رابطه باعث از بین رفتن حق حبس زوجه نمیشود. ملاک در اینجا باکره بودن یا نبودن هم نیست؛ مهم این است که آیا زوجه قبلا با اختیار خود تمکین خاص کرده است یا خیر. نظریه اداره حقوقی قوه قضاییه نیز تصریح دارد تا زمانی که زوجه تمکین خاص نکرده، حق حبس او باقی است.
بنابراین اگر واقعا دخولی صورت نگرفته باشد، زوجه میتواند در مرحله تجدیدنظر همچنان به حق حبس استناد کند. البته اینکه رابطه انجام‌شده از نظر دادگاه مصداق تمکین خاص بوده یا خیر، با توجه به دلایل و اوضاع پرونده بررسی میشود.
سلام و احترام
رابطه ناقص دلیل قانونی نیست ضمن اینکه باید اثبات شود که با نظر پزشکی قانونی قابل اثبات است . چنانچه رابطه ای برقرار شده باشد که پزشکی قانونی تایید کند ، حق حبس منتفی میشود
خیر صرف رابطه جنسی ناقص موجب اثبات تمکین و سقوط حق حبس نیست و تا زمانی که زوجه باکره باشد به معنای آن است که تمکین نکرده است و همچنان حق حبس او نیز به قوت خود باقیست
با سلام
بستگی به نظریه پزشکی قانونی دارد. اگر مطابق آن زوجه باکره بوده باشد، حق حبس بر ایشان ثابت است و لذا از جهات تجدیدنظرخواهی و نقض رای تمکین به شمار می آید.
وقت بخیر
گزارش پزشکی قانونی نتیجه را کاملا مشخص می کند که آیا دخول واقعا انجام شده است یا زوجه تمکین نکرده است زیرا گاها دخول کامل انجام شده است ولیکن زوجه هنوز باکره می باشد البته به ندرت اتفاق می افتد
لیکن در قانون *سالم بودن و از بین نرفتن بکارت *مساوی با حق حبس شناخته شده است
صرف برقراری رابطه جنسی ملاک نیست
اگر شما رضایت ضمنی به اسقاط حق حبس داشته باشید (مثلا رابطه جنسی ناقص یا به لفظ گفتن رضایت برای رابطه جنسی(هر چند این رابطه انجام نشود حق حبس شما زایل میشود
به نام خدا.
تمکین در ماده قانونی،هم تمکین عام و هم تمکین خاص را شامل میشود،پس صرفا به رابطه موقتی قابلیت استناد ندارد.
اعمال حق حبس با توجه مذاهب فرد،و احوال شخصیه متفاوت می‌باشد،
