موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا دفاع ماهوی در دعوای خسارت تأخیر تأدیه به معنای پذیرش اصل بدهی است؟
پرسیده شده ۱ روز پیش
۲۳ پاسخ ثبت شده
با سلام خدمت اساتید. اگر جلسه رسیدگی صرفاً مختص مطالبه خسارت تأخیر تأدیه باشد و من اصل بدهی را قبول نداشته باشم، آیا دفاع ماهوی مانند دفاع از میزان خسارت و مبدأ محاسبه آن، به معنای پذیرش اصل بدهی تلقی میشود؟ چاره کار چیست؟ (فرصت طرح دعوای تقابل را نیز از دست دادهام.)
جمعبندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
دفاع ماهوی در خصوص مبدأ یا میزان خسارت تأخیر بهخودیخود اقرار به اصل بدهی نیست، به شرطی که اصل دین صریحاً انکار شده و دفاعیات بهصورت فرضی مطرح شود. همچنین اگر اصل بدهی با حکم قطعی یا اجرائیه ثبت شده باشد، وضعیت و مسیر دفاع متفاوت خواهد بود.
این قاعده کلی است و وضعیت پرونده شما به این بستگی دارد که اصل بدهی قبلاً با حکم قطعی دادگاه یا اجرائیه مستقیم ثابت شده است یا خیر.
زهرا فرجآنلاینوکیل پایه یک مرکز وکلای قوهقضاییه·۵٫۰
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
ارتباط دفاع از خسارت با پذیرش اصل بدهی
ورود به میزان یا مبدأ خسارت تأخیر تأدیه الزاماً به معنای اقرار به اصل دین نیست، به شرط آنکه همزمان عدم پذیرش اصل بدهی را قید کرده و دفاعیات را بهطور فرضی مطرح کنید. اگر اصل بدهی با حکم قطعی سابق ثابت شده باشد، دیگر نمیتوان در دعوای خسارت منکر اصل دین شد. در مواردی مانند صدور اجرائیه مستقیم چک، امکان طرح دعوای مستقل ابطال اجرائیه وجود دارد. از دست دادن فرصت دعوای تقابل نیز مانع طرح دفاع ماهوی و انکار استحقاق خواهان نیست.
این پاسخ بهصورت خودکار تولید شده و جای مشاورهی حقوقی با وکیل را نمیگیرد؛ پاسخهای وکلا در ادامه آمده است.
صرف ورود شما به دفاع نسبت به میزان، شرایط یا مبدا خسارت تاخیر تادیه، اصولا بهخودیخود اقرار به اصل دین محسوب نمیشود؛ مشروط به اینکه در دفاع، اصل بدهی را صریحا یا ضمنا نپذیرید.
اگر خواهان فقط خسارت تاخیر تادیه را مطالبه کرده باشد، شما میتوانید بگویید: «اصل دین مورد قبول اینجانب نیست و صرفا علیالفرض احراز اصل دین، شرایط قانونی مطالبه خسارت تاخیر تادیه نیز وجود ندارد.»
از دست دادن مهلت دعوای تقابل لزوما به این معنا نیست که تمام دفاعهای ماهوی خود را از دست دادهاید. دعوای تقابل یک «دعوا» است؛ اما انکار اصل دین و دفاع در برابر استحقاق خواهان، در بسیاری از موارد دفاع ماهوی محسوب میشود و الزاما نیازمند طرح دعوای تقابل نیست.
بااحترام دفاع شما درباره میزان خسارت یا مبدا آن بهخودیخود اقرار به اصل بدهی نیست و بهتر است صریحا اعلام کنید که این دفاع صرفا علیالفرض و بدون پذیرش اصل دین مطرح میشود و اصل استحقاق خواهان را منکر هستید همچنین چون دعوای تقابل را از دست دادهاید میتوانید در همین پرونده دفاع ماهوی نسبت به اصل دین را مطرح کنید مگر اینکه اصل بدهی قبلا با حکم قطعی اثبات شده باشد و درباره خسارت نیز شرایط ماده ۵۲۲ و مبدا آن قابل بررسی است
با سلام
خیر؛ صرف دفاع از میزان خسارت یا مبدا محاسبه آن، اقرار به اصل بدهی محسوب نمیشود، بهخصوص اگر در ابتدای دفاع صریحا اصل دین و استحقاق خواهان را انکار کنید.
بهتر است دفاع را اینگونه تنظیم کنید: «ضمن رد اصل دین و عدم پذیرش استحقاق خواهان، صرفا در مقام دفاع احتیاطی، نسبت به مبدا و میزان خسارت تاخیر تادیه نیز ایراد دارم.» این روش حتی با از دست رفتن مهلت دعوای تقابل، امکان دفاع در برابر دعوای فعلی را حفظ میکند.
سوال دارای ابهام است اما بطور کلی دفاع نسبت به مبدا و میزان خسارت تاخیر تادیه، فینفسه اقرار به اصل دین محسوب نمیشود. در جلسه تصریح نمایید: «دفاعیات صرفا علیالفرض و بدون پذیرش اصل دین مطرح میشود» و همزمان اصل بدهی و استحقاق خواهان را صراحتا انکار کنید.
خیر. دفاع درباره خسارت تاخیر تادیه لزوما به معنای پذیرش اصل بدهی نیست.
بهتر است در لایحه صریحا بنویسید: «بدوا اصل دین و اشتغال ذمه را قبول ندارم؛ دفاع در خصوص خسارت تاخیر تادیه صرفا از باب احتیاط و بدون پذیرش اصل دین است.»
حتی اگر مهلت دعوای تقابل گذشته باشد، میتوانید دفاع ماهوی نسبت به اصل بدهی را مطرح کنید.
درود
بطور کلی دفاع ماهوی در خصوص مبدا یا میزان خسارت تاخیر بهخودیخود اقرار به اصل بدهی نیست، به شرطی که اصل دین صریحا انکار شده و دفاعیات بهصورت فرضی مطرح شود. همچنین اگر اصل بدهی با حکم قطعی یا اجرائیه ثبت شده باشد، وضعیت و مسیر دفاع متفاوت خواهد بود.
پیشنهاد میکنتم نسبت به اصل بدهی دادخواست بدهید با عنوان دارا شدن بلا جهت . البته اگر شما نسبت به اصل بدهی اعتراض دارید . با توجه به دادنامه صادره ، اعاده دادرس بفرمایی و اصل بدهی را ازر بین ببرید و در این صورت سالبه به انتفاع موضوع است . به جهت اینکه بدهی نمیماند که مشمول تاخیر تادیه گردد.
دفاع ماهوی درباره میزان و مبدا خسارت به معنای پذیرش اصل بدهی نیست به شرطی که در ابتدای لایحه صریحا بنویسید اصل دین را قبول ندارم و این دفاع فقط در مقام انکار حق خواهان است.
خیر، صرف اینکه شما درباره میزان خسارت یا تاریخ شروع آن دفاع کنید، لزوما به معنی قبول اصل بدهی نیست. ولی بهتر است نحوه دفاعتان طوری نباشد که از حرفهای شما اقرار به بدهی برداشت شود؛ چون اقرار در جلسه دادگاه یا لایحه میتواند علیه خودتان مورد استناد قرار بگیرد.
در لایحه و جلسه اول صریحا بگویید: «اصل بدهی و استحقاق خواهان را قبول ندارم و دفاعیات بعدی صرفا علیالفرض و در فرضی است که دادگاه اصل دین را احراز کند.» بعد از آن میتوانید نسبت به مبدا خسارت، میزان آن و شرایط تعلق خسارت تاخیر هم دفاع کنید.
از دست رفتن مهلت دعوای تقابل هم مانع این نوع دفاع نیست. اگر برای بیاعتباری اصل طلب دلیل و مدرکی دارید، همان را در مقام دفاع ارائه کنید؛ مگر اینکه رسیدگی به موضوع موردنظر شما واقعا نیازمند صدور حکم جداگانهای باشد که در آن صورت باید دعوای مستقل مطرح شود.
خیر؛ صرف دفاع ماهوی علیالبدل درباره میزان خسارت تاخیر تادیه یا مبدا آن، اصولا به معنای اقرار یا پذیرش اصل دین نیست؛ مشروط به اینکه در دفاع، صریحا موضع شما درباره اصل بدهی حفظ شود.
خیر دفاع در مورد میزان خسارت به معنای پذیرش اصل بدهی نیست اما باید صراحتا اعلام کنید که اصل خواسته را قبول ندارید و فقط نسبت به نحوه محاسبه خسارت اعتراض دارید تا سوءتفاهم پیش نیاید
دفاع ماهوی شما در پرونده ی تاخیر تادیه به معنای اصل بدهی نیست به عبارت دیگر شما وقتی شما در خصوص مبدا محاسبه استدلال و دفاع میکنید به این معنا نیست که اصل بدهی را قبول دارید
اگر به موجب حکم قطعی در دعوای سابق محکوم شده اید و دفاعیات نسبت به اصل دین پذیرفته نشده باشد در دعوای خسارت نمی توانید به این جهت که اصل دین را قبول ندارید متوسل شوید اگر دعوای سابق بر اساس اجرائیه رسیدگی شکلی شده باشد مثل چک می توانید بر اساس ادله خود ابطال اجرائیه را درخواست و در صورت موفقیت حکم دادگاه را در دعوای جاری ارائه کنید بسته به جزئیات پرونده شما دارد
سلام بهت است ابتدا مشخص کنید که اصل بدهی شما با که دعوایی ثابت گردیده است. بطور مثال اگر شما با اجراییه مستقیم چک محکوم به پرداخت اصل بدهی شده اید، شما میتوانید ضمن طرح دعوی ابطال اجراییه چک بصورت مستقل و سپس دفاع ماهوی در این پرونده نسبت به آنکه اعلام دارید اصل بدهی را قبول نداشته و پرونده تحت رسیدگی است فلذا اگر بدهی نباشد خسارت تاخیر تادیه بی معناست.
باسلام وعرض ادب
بنویسید: اصل بدهی را قویا انکار میکنم و دینی بر گردن ندارم. ضمنا حتی اگر دادگاه بدهی را ثابت بداند، به دلیل نبود مطالبه رسمی یا سایر شرایط قانونی، مطالبهی خسارت تاخیر از اساس غیرقانونی است.
شما حتما میبایست شروع دفاع خود از این جمله استفاده کنید >> جناب قاضی اینجانب اصل بدهی را به هیچ عنوان قبول ندارم چه برسد تاخییر آن اما علی الفرض از باب احتیاط در دفاع از خود...
دفاع از مبدا و میزان خسارت تاخیر تادیه ذاتا اقرار به اصل دین نیست؛ ولی اگر در دفاع، وجود و میزان اصل بدهی را صریحا تایید کنید، ممکن است بهعنوان اقرار مورد استناد قرار گیرد
دفاع از شرایط یا میزان خسارت تاخیر تادیه، بدون پذیرش صریح اصل دین، اقرار به بدهی محسوب نمیشود و نیازی به طرح دعوای تقابل برای انکار اصل دین یا دفاع ماهوی ندارد.
سلام و ادب؛
خیر دفاع ماهوی به معنای اقرار و پذیرش نیست. لکن صراحتا اعلام فرمایید دفاع شما بر فرض صحت ادعای طرف مقابل است و الا شما اصل مطلب را قبول ندارید.
