آیا در قانون برای مطالبه حق بازه زمانی مشخص شده است؟
با احترام
بعد از فوت پدربزرگم ، فرزندان ذکور زمینها را در اختیار داشتند و به مادرم اجازه دسترسی با ادعای این موضوع که زمینها وقف اولاد ذکور می باشند را نمی دادند.
حال اینکه بعد از چندین سال که از فوت مادرم می گذرد ، با ارائه دادخواستی در دادگاه خواهان سهم الارث شدم.
همچنین دایی های بنده چندین قطعه از زمینها را در سالهای متمادی بفروش رساندند که فروشنامه های آن زمینها را به دادگاه ارائه دادم. در مراحل دادرسی هیچ مدرکی که وقف بودن زمینها را به اثبات برساند ارائه نشد.
در حالیکه منتظر دستور دادگاه مبنی بر تقسیم ماترک بودم ، دادگاه با بیان این موضوع که ((مادرتان چرا همان موقع که پدرش فوت کرد سهم الارث را مطالبه ننمود ؟!!)) و اینکه (( شما چرا بعد از چندین سال که مادرتان فوت کرده ، الان خواهان ماترک پدربزرگتان هستید و تا بحال چرا سکوت کرده بودید ؟!!)) ، رای به وقفی بودن زمینها داده است. دلیل دیگر قضات به وقفی بودن زمینها این است که زمینها همچنان در ید اولاد ذکور می باشد. ( بدون معاینه و تحقیقات محلی و فروشنامه های ارائه شده !!!!) .
به دادگاه تجدیدنظر اعتراض زدم و رای دادگاه بدوی را تایید کرد.
آیا فروش زمینها از چندین دهه قبل تا به حال ، وقف نبودن زمینها را به اثبات نمی رساند؟
قبل از اعتراض به دیوان ، نظر حقوقدانهای محترم را هم میخواستم جویا بشم.
با سپاس فراوان
دعاوی حقوقی و مطالبه ارث زمان و مهلت مشخص و محدودی ندارند و تأخیر در مطالبه مانع قانونی ایجاد نمیکند. برای اثبات وقفیت نیز باید وقفنامه یا دلایل معتبر وجود داشته باشد و صرف تصرف یا گذشت زمان دلیل بر وقف بودن ملک نیست.
این قاعده کلی وجود دارد اما نتیجه پرونده شما کاملاً به مستندات مکتوب و دلایلی که در پرونده برای اعلام وقفیت ارائه شده بستگی دارد.