آیا دادگاه مصلحت فرزند را در نظر میگیرد یا به زور فرزند را از مادر به پدرش میدهند؟

۱. برای اجرای هر رایی، میبایست آن رای قطعیت یابد.

۲. وفق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی؛
هر گاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل تحت حضانت اوست،
صحت جسمانی و یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد،
محکمه می‌تواند به تقاضای اقربای طفل یا به تقاضای قیم او یا به تقاضای رئیس حوزه قضایی
هر تصمیمی را که برای حضانت طفل مقتضی بداند، اتخاذ کند.
موارد ذیل 《از مصادیق عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین》 است:
۱- اعتیاد زیان ‌آور به الکل، مواد مخدر و قمار.
۲- اشتهار به فساد اخلاق و فحشا.
۳- ابتلا به بیماری‌های روانی با تشخیص پزشکی قانونی.
۴- سوءاستفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضداخلاقی مانند فساد و فحشا، تکدی‌گری و قاچاق.
۵- تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف

و وفق ماده ۱۱۷۵ قانون مدنی؛
طفل را نمی‌توان از ابوین و یا از پدر و یا از مادری که حضانت با اوست گرفت.
مگر در صورت وجود علت قانونی.

لذا در صورت اثبات عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی یا یکی از موارد پیش گفته یا مصادیق دیگر، دادگاه حکم به حضانت والد دیگر،به درخواست وی میدهد.

۳. هر پرونده ای تا پایان مراحل رسیدگی، بقوت خود باقیست.

۴. وفق ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده؛
هرگاه دادگاه تشخیص دهد توافقات راجع به ملاقات، حضانت، نگهداری و سایر امور مربوط به طفل، برخلاف مصلحت او است،
یا در صورتی که مسؤول حضانت، از انجام تکالیف مقرر خودداری کند، ویا مانع ملاقات طفل تحت حضانت با اشخاص ذی حق شود،
می تواند در خصوص اموری از قبیل واگذاری امر حضانت به دیگری، یا تعیین شخص ناظر با پیش بینی حدود نظارت وی،
با رعایت مصلحت طفل، تصمیم مقتضی اتخاذ کند.