آیا ترک منزل مشترک به دلیل آزار و اذیت همسر و مادرشوهر و بدون همراهداشتن فرزند، حق حضانت مادر را از بین میبرد؟
مادرشوهر و همسرم با من بدرفتاری میکنند. من یک فرزند یکساله دارم. مادرشوهرم بدون اجازه وارد خانهام میشود، فحاشی میکند و اگر مهمان داشته باشم با فحاشی او را بیرون میکند. همسرم همیشه طرف مادرش را میگیرد و اصلاً حریم خصوصی برایم نمیگذارد؛ حتی وسایلی که خودم خریدهام را میبرد و میگوید با پول پسرش خریدهام. امروز از مادرشوهرم به دلیل آزار و اذیت و ورود بدون اجازه به خانهام و از همسرم به دلیل بیتفاوتی شکایت کردم. مأموران پلیس آمدند و شکایتم را ثبت کردند، اما بعد از رفتن آنها همسرم مرا از خانه بیرون کرد و الان بدون فرزندم در خانه پدرم هستم. آیا همسرم میتواند بعداً ادعا کند که من خودم خانه را ترک کردهام؟ چه اقدامی باید انجام دهم و آیا کاری که کردم درست بود؟
بیرون رانده شدن از خانه ترک خودسرانهٔ منزل محسوب نمیشود و بهتنهایی حق حضانت مادر را از بین نمیبرد. مادر تا هفتسالگی اولویت حضانت دارد و باید با تکیه بر گزارش پلیس، فوراً برای دستور موقت، تحویل طفل یا ملاقات اقدام کند.
این یک قاعده کلی است، اما پذیرش آن در دادگاه به این بستگی دارد که چقدر بتوانید اخراج و آزارها را مستند کنید.
