اثر ضرب و شتم شوهر بر وضعیت نشوز زن هنگام بازگشت برای تمکین چیست؟

با سلام و درود

با وجود گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی دال بر ضرب و شتم زن هنگام بازگشت برای تمکین، ادعای استمرار نشوز زن ضعیف می‌شود و ترک مجدد منزل از سوی او در این وضعیت، در صورت احراز خوف ضرر، می‌تواند موجه تلقی گردد.

در نتیجه، زن لزوما ناشزه باقی نمی‌ماند.

درود و احترام. اظهارنظر در مورد تمکین و نشوز با شرایطی که شما گفتید نیازمند رسیدگی قضایی است. اما بطور کلی ترک منزل توسط زوجه میتواند از مصادیق عدم تمکین باشد و همچنین اگر ترک منزل توسط زوجه به جهت خوف ضرر جسمی و سوءرفتار زوج باشد، باعث نشوز نیست. موفق باشید.

سلام در صورت اثبات خوف ضرر می تواند از صدور حکم مبنی بر الزام له تمکین جلوگیری نمود مستند به:
ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی– «اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد زن می تواند مسکن علیحده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنه ضرر مزبور محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه برعهده شوهر خواهدبود».

درود بر شما؛
صرف اعلام آمادگی برای تمکین، در صورت احراز حسن‌نیت زوجه و مراجعه واقعی به منزل مشترک، می‌تواند نشوز را زائل کند. چنانچه زوج هنگام بازگشت، زوجه را مورد ضرب‌وجرح قرار داده و این امر با گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی احراز شود، ادامه امتناع زوجه از سکونت در منزل، با استناد به خوف ضرر بدنی موضوع ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی، لزوما نشوز محسوب نمی‌شود. همچنین مطابق مواد ۱۱۰۲، ۱۱۰۳، ۱۱۰۸ و ۱۱۱۵ قانون مدنی، تکلیف به تمکین در فرض رفتار خشونت‌آمیز زوج، مطلق و بدون قید نیست. گزارش بعدی زوج مبنی بر ترک منزل، در صورتی مؤثر است که ثابت شود خروج زوجه بدون عذر موجه بوده است. پرسش اساسی این است که آیا دلایل موجود برای اثبات مراجعه واقعی زوجه جهت اجرای حکم تمکین و نیز وجود خوف ضرر ناشی از رفتار زوج، به نحوی تنظیم و ارائه شده که آثار حقوقی نشوز را به طور کامل منتفی سازد؟:::اثر ضرب و شتم شوهر بر وضعیت نشوز زن هنگام بازگشت برای تمکین چیست؟

درود
بر فرض صحت مراتب فوق، زوجه امنیت جانی ندارد و تا رفع تهدید نسبت به جان وی قانونا، از حق عدم حضور در منزل برخوردار است.

باسلام
اگر زن پس از ناشزه شناخته شدن یا در جریان اجرای حکم تمکین، واقعا برای بازگشت به زندگی مشترک مراجعه کرده باشد و این موضوع با دلایلی مانند حضور در منزل، گزارش اجرای احکام، شهادت شهود یا سایر ادله ثابت شود، اعلام آمادگی برای تمکین می‌تواند نشان‌دهنده رفع امتناع قبلی باشد.
اگر در همان زمان شوهر او را مورد ضرب و شتم قرار داده باشد و گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی نیز این موضوع را تایید کند، این مدارک می‌تواند به نفع زن باشد و نشان دهد که ادامه حضور در منزل به دلیل رفتار خشونت‌آمیز شوهر برای او با مخاطره همراه بوده است.
در مقابل، اگر شوهر گزارش ترک منزل را ارائه کرده باشد، دادگاه بررسی می‌کند که علت خروج زن چه بوده است. اگر خروج در نتیجه ضرب و شتم و برای حفظ امنیت جانی یا جسمی بوده باشد، این وضعیت با ترک منزل بدون عذر موجه یکسان تلقی نمی‌شود.

زا توجه به تمامی توضیحات مذکور و شکایتها نشانگر عدم امنیت جانی زوجه و مجوزییست برای عدم حضور درمنزا همسر و عدم تمکین

با سلام
با توجه به نامه کلانتری دادگاه احتمالا نشوز زن را استصحاب خواهد کرد
در مورد ضرب و شتم می توانید شکایت کیفری انجام بدهید ودیه دریافت کنید یا عسر ونرم خود را ثابت نمایید.

سلام با شرایطی که فرمودید ناشزه نیست و میتواند نفقه را هم مطالبه کند

اگر زن خوف جانی داشته باشد از سکونت در منزل شوهر با اثبات ضرب و جرح بحث نشوز و عدم تمکین منتفی میشود.

سلام
اولا بابت ضرب وشتم شکایت نمائید
صورتجلسه کلانتری را ارائه و ترک منزل را خوف جانی اعلام نمائید

با سلام

در صورتی که احراز شود زوجه حاضر به تمکین بوده ولی زوج مانع ورود زوجه به منزل مشترک شده، دیگر زوجه ناشزه محسوب نمیشود. برای دعوای تمکین زوجه میتواند گزارش کلانتری و گواهی پزشکی قانونی را ارائه دهد. مضافا امکان طرح شکایت کیفری نسبت به ایراد ضرب و جرح عمدی برای زوجه فراهم است.

اگر زوجه واقعا برای اجرای حکم تمکین به منزل مراجعه کرده باشد و این موضوع با گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی مبنی بر ضرب و جرح وی احراز شود، اصولا نشوز وی از زمان اعلام آمادگی برای تمکین زائل می‌شود. در این فرض، ترک مجدد منزل در اثر رفتار خشونت‌آمیز زوج می‌تواند دارای عذر موجه تلقی شود و لزوما استمرار نشوز محسوب نمی‌شود. تشخیص نهایی با دادگاه و بر اساس مجموع ادله و گزارش‌های موجود خواهد بود.

۱-بابت ایراد ضرب و جرح شکایت کیفری کنید.
۲- با توجه به رجوع به منزل و صورتجلسه کلانتری و عدم امنیت جانی وخوف شما جهت بازگشت به منزل ، زین پس دیگر ناشزه نمی باشید .البته باید این موارد را به اثبات برسانید.

سلام عرض اذب در صورتی که احراز شود زوجه حاضر به تمکین بوده ولی زوج مانع ورود زوجه به منزل مشترک شده، دیگر زوجه ناشزه محسوب نمیشود. برای دعوای تمکین زوجه میتواند گزارش کلانتری و گواهی پزشکی قانونی را ارائه دهد. مضافا امکان طرح شکایت کیفری نسبت به ایراد ضرب و جرح عمدی برای زوجه فراهم است.

با سلام
با توجه به اینکه زن برای تمکین اعلام آمادگی کرده و گزارش کلانتری مبنی بر ضرب و شتم توسط شوهر موجود است، ادعای شوهر مبنی بر ترک منزل قابل قبول نیست.
در واقع، تمایل زن به تمکین با ممانعت و رفتار خشونت‌آمیز مرد همراه شده که عذر موجه برای عدم حضور در منزل محسوب می‌شود.
بنابراین به احتمال زیاد، قاضی نظر به رفع نشوز خواهد داد و حقوق مالی زن مثل نفقه مجددا برقرار می‌شود.

سلام. با وجود اینکه زن خوف جانی داشته از سکونت در منزل شوهر را ترک نموده با اثبات ضرب و جرح بحث نشوز و عدم تمکین منتفی هست.

سلام، به احتمال فراوان حکم ناشزه بودن زوجه پابرجا بماند

سلام و احترام
اعلام آمادگی زوجه برای تمکین
مراجعه او برای بازگشت
گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی
ممانعت یا خشونت زوج
اگر این مدارک در پرونده اجرای احکام ثبت شده باشد، به نفع زوجه است و می‌تواند نشان دهد که رجوع برای تمکین واقعی بوده. گزارش بعدی شوهر درباره «ترک منزل» اگر بعد از ضرب‌وشتم و عدم تامین امنیت زن گرفته شده باشد، به‌تنهایی برای اثبات استمرار نشوز کافی نیست.

درود
دو پرونده یکی در رابطه با ضرب و جرح تشکیل شود
دومی در رابطه با تمکین یا عدم تمکین

کلانتری و برگه پزشکی قانونی، فعلا مثل یک مسکن فوری عمل می‌کنند؛ یعنی قاضی اجرای احکام با دیدن آن‌ها دست نگه می‌دارد، متوجه می‌شود که امنیت ندارید و موقتا شما را ناشزه حساب نمی‌کند اما لازم است شکایت‌کیفری ضرب و جرح ثبت و حکم قطعی اخذ گردد.

بادرود
اختمال اینکه تصمیم به نفع زوجه باشد زیاد است

سلام‌ با توجه به توضیحات شما و با توجه به گواهی پزشکی قانونی ، زوجه می‌بایست اعلام نماید که حاضر به تمکین و ادامه زندگی زناشویی است و زوج تعهد بدهد که دوباره اینجانب را مورد ضرب و جرح قرار ندهد و

سلام
با اثبات تمکین، نشوز کان لم یکن خواهد شد

عرض سلام
اگر زن واقعا برای تمکین مراجعه کرده و این موضوع با گزارش کلانتری و سایر ادله ثابت شود، نشوز او از زمان اعلام آمادگی برای بازگشت می‌تواند منتفی تلقی شود. ضرب و جرح و جلوگیری از ادامه زندگی مشترک توسط شوهر نیز ممکن است به ضرر او در پرونده تمکین و به نفع زن در اثبات عذر موجه برای عدم بازگشت باشد.

اگر زوجه برای اجرای حکم تمکین مراجعه کرده و بازگشت او با گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی مبنی بر ضرب‌وجرح همراه باشد، این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده اعلام آمادگی واقعی برای تمکین و وجود عذر موجه برای ترک مجدد منزل باشد. در این شرایط، تشخیص استمرار یا زوال نشوز با دادگاه و بر اساس مجموع ادله و مستندات پرونده انجام می‌شود.

درود. یک شکایت کیفری برای جرم ضرب و شتم داشته باشید و در مورد حقوقی، به احتمال قوی قاضی به خروج از ناشزگی و تمکین اهتمام خواهد ورزید

سلام

چنانچه بازگشت زوجه تایید شود عملا نشوز زایل شده و در این صورت اگر ترک منزل شده باشد باید مجدد دعوای الزام به تمکین اقامه شود اما اگر بازکشت زوجه تایید نشود نشوز همچنان باقی است

با توجه به ضرب و شتم و گزارش کلانتری، زن ناشزه محسوب نمی‌شود و دادگاه باید حکم به برائت از نشوز صادر کند.

سلام، نسبت به ضرب و جرح صورت گرفته شکایت کنید .......

سلام وقت بخیر
اقدام به طرح شکایت در خصوص ضرب و جرح نمایید

سلام و احترام؛
چنانچه زن واقعا جهت تمکین به منزل بازگشته و این مورد توسط گزارش کلانتری و ادله دیگر اثبات شود نشوز زن منتفی می گردد.
ضرب و جرح می تواند به ضرر پرونده تمکین و به نفع خانم بابت عدم بازگشت به منزل باشد.
حتما بابت ضرب و جرح اقدام کیفری نمائید.

سلام جهت خروج از ناشزگی می توانید به عسر و حرج و نداشتن تامین جانی استناد نمایید

سلام
در خصوص پرونده شما، با توجه به مراجعه فوری به دادگاه جهت اعلام بازگشت به منزل و تمکین، و همچنین گزارش کلانتری و پزشکی قانونی مبنی بر ضرب و شتم شما توسط همسرتان، وضعیت «نشوز» شما منتفی است. اقدام همسر شما برای دریافت گزارش ترک منزل پس از این وقایع، تاثیری در وضعیت نشوز ندارد. قاضی پرونده با در نظر گرفتن این موارد، دستور مقتضی را صادر خواهد کرد.

باسلام،در خصوص پرونده شما باتوجه به توضیحات ارائه شده مدارک و مستندات صورتجلسه کلانتری،نظریه پزشکی قانونی نشوز منتفی و در خصوص ترک منزل نیز باتوجه به عدم امنیت جانی و عسرو حرج به پرونده ای که مطرح نموده اید استناد نمایید.

با این مدارک، وضعیت زن از نظر نشوز ضعیف نیست و حتی می‌تواند موجه باشد؛ تصمیم نهایی به این بستگی دارد که قاضی خوف ضرر را احراز کند یا نه

سلام کاربر گرامی به نظر قاضی بستگی دارد

اگر زن به اجرای حکم تمکین بازگردد و این امر توسط مامور اجرای احکام صورت‌جلسه شود، اصل تمکین انجام شده است. چنانچه پس از بازگشت، ضرب و جرح با گزارش کلانتری و گواهی پزشکی قانونی اثبات شود، دادگاه می‌تواند ادامه ترک منزل را موجه دانسته و آثار نشوز را مرتفع تلقی کند. رویه عملی دادگاه‌های خانواده نیز بازگشت واقعی و سوءرفتار بعدی شوهر را از دلایل مهم رفع نشوز می‌شناسد.

با سلام کاربر گرامی
توصیه میشود اول شکایت کیفری مطرح و مدارک آن را به دادگاه خانواده ارسال نمایید به جهت عدم امنیت جانی

سلام اگر زن برای اجرای حکم تمکین مراجعه کرده و شوهر او را نپذیرفته و مورد ضرب و شتم قرار داده باشد نشوز از بین می‌رود. گزارش کلانتری و پزشکی قانونی به نفع زن است و گزارش بعدی شوهر درباره ترک منزل اگر ناشی از همین رفتار باشد تاثیر زیادی ندارد.

سلام
اگر زوجه به‌طور واقعی برای تمکین اعلام آمادگی کرده و برای بازگشت به منزل مراجعه کرده باشد، این اقدام می‌تواند دلیلی بر رفع نشوز باشد.

در صورتی که هنگام بازگشت، شوهر از پذیرش او خودداری کرده یا وی را مورد ضرب‌وشتم قرار داده باشد و این موضوع با گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی مستند شده باشد، دادگاه ممکن است رفتار شوهر را مانع اجرای تمکین تلقی کند و صرف گزارش بعدی مبنی بر ترک منزل از سوی زن، لزوما به معنای استمرار نشوز نخواهد بود.

در نهایت، قاضی با بررسی مجموع ادله، از جمله:

* اعلام آمادگی زوجه برای تمکین،
* گزارش کلانتری،
* نظریه پزشکی قانونی،
* و سایر مستندات طرفین،

در خصوص استمرار یا زوال نشوز تصمیم خواهد گرفت.

اسناد و مدارک باید توسط وکیل بررسی شود.

سلام سوال تکراری است و قبلا پاسخ داده شده

با سلام
اگر زن پس از اعلام نشوز رسما برای تمکین بازگشته و حضور او نیز توسط مامور یا گزارش رسمی تایید شده باشد، این موضوع برای رفع آثار نشوز بسیار مهم است.
از طرف دیگر، اگر ضرب‌وجرح پس از بازگشت با گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی ثابت شود، زن می‌تواند برای عدم ادامه حضور در منزل، عذر موجه داشته باشد و صرف گزارش شوهر مبنی بر ترک منزل لزوما نشوز مجدد را ثابت نمی‌کند.

سلام پیرو سوال شما، با این اوصاف نشوز زن نسبت به دوره‌ای که پس از اعلام بازگشت، به منزل مراجعه کرده و سپس به‌دلیل ضرب‌وشتم از منزل خارج شده، قابل انتساب قطعی نیست؛ زیرا طبق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی، هرگاه سکونت زن با شوهر موجب خوف ضرر بدنی باشد و این وضعیت برای دادگاه احراز شود، زن می‌تواند جدا از شوهر سکونت کند و تا زمانی که عذر او باقی است، نفقه نیز بر عهده شوهر خواهد بود. گزارش کلانتری، نظریه پزشکی قانونی و هر مدرکی که نشان دهد ضرب‌وشتم پس از بازگشت و در همان منزل اتفاق افتاده، برای اثبات این عذر اهمیت زیادی دارد؛ در مقابل، گزارش کلانتری که شوهر صرفا با ارائه نامه‌ای درباره ترک منزل گرفته، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که خروج زن بدون عذر موجه بوده است. همچنین حکم قبلی تمکین، اصولا نسبت به آینده و پس از فراهم‌شدن شرایط اجرای آن اثر دارد و به‌تنهایی نشوز تمام دوره‌های بعدی را ثابت نمی‌کند. بنابراین در اجرای احکام باید صریحا درخواست کنید گزارش مامور، پزشکی قانونی و شکایت ضرب‌وجرح بررسی و احراز شود که زن پس از اجرای حکم و اعلام بازگشت، واقعا به منزل مراجعه کرده و ترک مجدد منزل ناشی از خوف ضرر بدنی بوده است؛ در صورت احراز این موضوع، ادامه آثار نشوز قابل دفاع نخواهد بود.

در صورتی که زن برا تمکین اعلام امادگی نموده باشد ناشزه محسوب نمیگردد

باسلام،اگر زن پس از ناشزه شناخته شدن یا در جریان اجرای حکم تمکین، واقعا برای بازگشت به زندگی مشترک اعلام آمادگی کرده و این موضوع با حضور در منزل، گزارش اجرای احکام، شهادت شهود یا سایر ادله اثبات شود، می‌تواند نشانه رفع امتناع قبلی باشد. همچنین اگر همزمان شوهر مرتکب ضرب‌وشتم شده و این امر با گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی تایید شود، مدارک مذکور می‌تواند نشان دهد که ادامه حضور زن در منزل به دلیل خشونت شوهر برای وی خطرناک بوده است؛ بنابراین در صورت ارائه گزارش ترک منزل از سوی شوهر، دادگاه علت خروج زن را بررسی می‌کند و چنانچه خروج برای حفظ امنیت جانی یا جسمی و در نتیجه ضرب‌وشتم بوده باشد، با ترک منزل بدون عذر موجه یکسان نخواهد بود.

ضرب و شتم زن هنگام بازگشت به منزل، نشوز وی را به کلی از بین برده و تقصیر را متوجه شوهر میکند، زیرا تمکین با شرایط ایمن و عادی امکانپذیر است. گزارش کلانتری و نظریه پزشکی قانونی، مهمترین ادله اثباتکننده رفتار خشونتآمیز شوهر و توجیهکننده عدم تمکین زن است و نافی تقصیر شوهر میباشد. نامه شوهر مبنی بر ترک منزل، در برابر گزارش رسمی و نظریه پزشکی قانونی، فاقد اعتبار اثباتی کافی بوده و نمیتواند دلیلی بر نشوز زن باشد. با توجه به اینکه بازگشت زن برای تمکین بوده، ضرب و شتم نشان از امتناع شوهر از پذیرش تمکین دارد و ادامه زندگی با چنین رفتارهایی برای زن عسر و حرج ایجاد میکند. بنابراین، قاضی با بررسی ادله، احتمالا وضعیت نشوز را به نفع زن ارزیابی کرده و شوهر را مسئول میداند.

با توجه به بازگشت زن و اعلام تمکین، سپس ضرب‌وشتم توسط شوهر که گزارش کلانتری و پزشکی قانونی آن را تایید می‌کند، نشوز زن منتفی و وضعیت او به‌عنوان متمکنه ارزیابی می‌شود.

نشوز زن با اعلام بازگشت و مراجعه فوری منتفی است ضرب و شتم مانع مشروع است گزارش ترک بعدی شوهر ضعیف است