لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.

وبلاگ بنیاد وکلا
فرشید شاه مردانی فیروزجائی
مشاوره حقوقی با فرشید شاه مردانی فیروزجائی کارشناس ارشد حقوق
۵.۰ بر اساس (۳) دیدگاه مشتریان

کیفیت کلیه مشاوره‌ها توسط بنیاد وکلا تضمین می‌شود

در اینجا نکته ای که هست در خصوص زنی است که حمل داشته باشد و شوهرش فوت بکند.

ماده ۱۱۱۰ ق.م: (در ایام عده ی وفات، مخارج زندگی زوجه عند المطالبه از اموال اقاربی که پرداخت نفقه به عهده آنان است (در صورت عدم پرداخت) تامین می گردد).

زنی که در اثر فسخ یا طلاق بائن از شوهر جدا شده باشد، در صورت حامل بودن نفقه به او تعلق می گیرد.

با توجه به روح قانون از یک سوی و با توجه به اینکه زن به هر حال حامل است و باردار است از ناحیه شوهر، باید گفته شود که به این زن هم بایستی نفقه پرداخت بشود.

پاسخ این سوال که آیا نفقه ای که به زن حامله داده می شود، در طلاق بائن و فسخ که قبلا گفته شد قانون اجازه داده در ماده ۱۱۰۹ قانون گذار این حق را برای زن قائل شده که اگر حامله باشد و طلاق او طلاق بائن باشد یا فسخ باشد نفقه اش را بگیرد، این نفقه برای چه داده می شود؟

اگر به خود زن داده شود صرف نظر از آنکه بچه دارد یا بچه ندارد منتهی چون در این شرایط قرار گرفته می توانیم بگوییم در مورد زنی که شوهرش را از دست داده دیگر چنین انفاقی نیست، برابر ماده ۱۱۱۰ اما اگر بگوییم که این نفقه ای که به زن حامل که مطلقه بائن یا منفسخ النکاح باشد، می دهند بخاطر آن بچه؛ یا بخاطر اینکه آن بچه ارتزاق بکند یا بخاطر اینکه بچه را در رحمش دارد و بچه که ملحق به پدر است، پس اگر را گفتیم و به این صورت تجزیه و تحلیل بکنیم، پس قاعدتا باید در زمان عده وفات هم به زنی که حامله است، نفقه داده بشود با توجه به انصاف قضایی و با توجه به اینکه بگوییم بائن بودن یا منفسخ بودن نکاح در مورد زن حامله تاثیری در لزوم انفاق ندارد بلکه آنچه باعث شده که ما به چنین زنی نفقه بدهیم و ماده ۱۱۰۹ این نفقه را تایید کرده حامله بودن و بچه دار بودن او است.

این در رکورد زنی هم که شوهرش از دنیا رفته کاملا صدق می کند؛ بنابراین باید رای ما براین باشد که به چنین زنی باید نفقه داده شود و نمی توانیم که از انفاق او صرف نظر بکنیم. نفقه ای که به زن حامل که مطلقه ی بائن است یا نکاحش فسخ شده پرداخت می شود، به دلیل آن حمل است.

وظایف مرد نسبت به زن

وظایف سه قسمت است:

  1. وظایف طرفین با هم
  2. وظایف مرد نسبت به زن (نفقه)
  3. وظایف زن نسبت به مرد

نفقه یک وظیفه و تکلیف است که بر عهده ی او نهاده شده و در صورت عدم انجام تعهد برای او یک دین بوجود می آید.

۱۲۰۶ ق.م:

(زوجه در هر حال می تواند برای نفقه ی زمان گذشته ی خود اقامه ی دعوی نماید و طلب او از بابت نفقه ی مزبور طلب ممتاز بوده و در صورت افلاس یا ورشکستی شوهر، زن مقدم بر غرما خواهد بود ولی اقارب فقط نسبت به آتیه می توانند مطالبه نفقه نمایند).

ماده ۱۲۰۶ ق. مدنی در باب خانواده و الزام به انفاق در خانواده اعم از زن و شوهر هست که بعدا به آن پرداخته می شود ولی در اینجا به این مناسبت این را گفته ایم که زن می تواند نفقه خودش را از داگاه مطالبه بکند (نفقه گذشته خود را) و دادگاه حکم محکومیت بدهد، حالا اگر شوهر نداشت تا بدهد و بصورت دین بر عهده اش بود, پیش از این هم گفتیم که چه پیامد هایی ممکن است داشته باشد و غرما و طلبکاران دیگری بودند این طلبکار (زن) حق او بر دیگران مقدم است.

قسم

مرد مکلف است پاره ای از اوقات را الزاما نزد همسر خود باشد. در زمانی که زن دوشیزه است، باید ۷ شب را با وی بگذارند و بعد از آن هر ۴ شب یک بار باید بیتوته کند. در صورت داشتن ۴ زن باید هر شب نزد یک نفراز آنها باشد و در هر ماه یکبار باید نزدیکی کرده باشند.

ماده ۱۱۰۳ ق.م: (زن و شوهر مکلف به حسن معاشرت با یکدیگرند).

تکلیف زن نسبت به شوهر

اولین تکلیفی که زن مکلف به انجام آن خواهد بود، تمکین عام و خاص است.

تمکین عام عبارت است از: حسن معاشرت با شوهر، اطاعت از او، خوشرویی و اجازه گرفتن از مرد.

نکته: اصل بر آنست که زن ها الان اجازه دارند همه کارها را انجام بدهند، مگر آن کارهایی که خلاف شرع باشد یا اینکه خلاف هم نیست ولی شوهر آنها را منع کرده است.

ماده ۱۱۰۸ قانون مدنی می گوید: (هر گاه زن بدون مانع مشروع از ادای وظایف زوجیت امتناع کند مستحق نفقه نخواهد بود).

وظایف زوجیت را قانون مشخص نکرده است ولی با توجه به عرف و با توجه به شرایط زمان باید ما آنها را تعریف کنیم و این در زمان های مختلف و مکان های مختلف، اقدام مختلف و عرف های متفاوت است.

تمکین خاص عبارت است از: نزدیکی جنسی با شوهر، اگر مانع شرعی وجود نداشته باشد.

مانع شرعی حالت های خاصی است که برای زنان پیدا می شود و نزدیکی با آنها به لحاظ شرعی حرام است یا زن روزه دار است و اگر چنین کاری را کرد و روزه او باطل شد اینجا کفاره آن روزه به عهده مرد خواهد بود. البته اینها در مسائل فقهی آمده است و زن هر انچه که وظیفه بر آورده کردن نیازهای جنس مرد است از آن استنکاف نکند این تمکین خاص می باشد.

محل اقامت و سکونت زن باید در محلی که همسر او تعیین می کند باشد.

البته مثل بعضی از شرایطی که از اطلاق عقد استفاده می شود و ما می توانیم محدود کنیم این هم قابل محدود کردن است؛ مثلا از اطلاق بیع استفاده می شود که وجه آن معامله نقدا پرداخت بشود و کالا هم نقدا به مشتری داده بشود ولی بر خلاف این می توان شرط بکنند؛ یعنی جنس نسیه خریداری بکنند. اینجا هم اطلاق عقد ایجاب می کند که تعیین محل سکونت بر عهده مرد باشد و زن باید تمکین بکند و بپذیرد محل سکونتی را که مرد برای او تعیین کرد اما می تواند در عقد نکاح شرط بکنند که در فلان جا سکونت داشته باشد یا اصلا زن بتواند خودش محل سکونتش را تعیین بکند، در این صورت مرد آن اجبار را نمی تواند بکند و باید با موافقت زن اینکار انجام بشود).

ترک خانه توسط زن گاهی اوقات در اثر اجبار است.

ماده ۱۱۱۴ ق.م: (زن باید در منزلی که شوهر تعیین می کند سکنی نماید، مگر آنکه اختیار تعیین منزل به زن داده شده باشد).

ماده ۱۱۱۵ ق.م: (اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا شرافتی برای زن باشد، زن می تواند مسکن علی حده اختیار کند، در صورت ثبوت مظنه ضرر مزبور، محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه بر عهده شوهر خواهد بود).

پس در این ماده به چند نکته اشاره شده که عبارتند از:

نکته اول اینست که زن خطری را خودش متوجه بشود و منزل را ترک بکند این خطر باید اثبات شده باشد؛ چون این خطر اگر اثبات نشود زن ممکن است ناشزه بشود و منتهی نمی گوییم که زن حتما باید به دادگاه مراجعه بکند و ثابت بکند که برای او ضرر دارد و بعد منزل را ترک بکند، می تواند منزل را ترک بکند، بخاطر آن ضرری که خودش تشخیص داده است و اگر شوهرش گفت که زن ناشزه است آن وقت در ضمن رسیدگی پس از شکایت شوهر دادگاه بررسی می کند که آیا آن ضرری که ایشان نسبت به مالش، نسبت به جانش داشته آیا درست می گفته یا اینکه درست نمی گفته است. این ضرر ممکن است مالی باشد، ممکن است ضرر جانی باشد یا ضرر شرافتی باشد، مثلا اجبار به همخوابگی با مرد اجنبی بکند یا غیره.

تکلیف زن نسبت به شوهر

رسیدگی دادگاه در صورت مراجعه مرد؛ برای اثبات ضرر در این مدت دادگاه رسیدگی می کند و بعد یا ثابت می شود که ضررها بوده یا نبوده است. سوال اینجاست که در این مدت که دادگاه رسیدگی می کند این ها بایستی چه کار بکنند.

ماده ۱۱۱۶ ق.م: (در مورد ماده فوق مادام که محاکمه بین زوجین خاتمه نیافته محل سکنای زن به تراضی طرفین معین می شود و در صورت عدم تراضی محکمه با جلب نظر اقربای نزدیک طرفین، منزل زن را معین خواهد نمود و در صورتی که اقربایی نباشد خود محکمه، محل مورد اطمینانی را معین خواهد کرد).

درخواست نفقه از سوی زن در حالت ترک خانه

درصورتی که زن اثبات کند دراثر خوف خانه را ترک کرده است، می تواند از مرد درخواست نفقه ی خود را بکند.

ماده ۱۱۱۵ ق.م: (اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد، زن می تواند مسکن علی حده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنه ضرر مزبور، محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است، نفقه بر عهده شوهر خواهد بود).

ماده ۱۱۱۷ ق.م: (شوهر می تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود یا زن باشد، منع کند).

این هم یکی از مسائلی است که زن بایستی رعایت بکند؛ به این معنا که زن در اثر زناشویی قسمتی از آزادی اش از دست خواهد داد و اگر بخواهد منفعتی انتخاب بکند که منافات با وضع خانوادگی اش داشته باشد مرد می تواند او را از این باز بدارد و اگر زن نمکین نکرد و وظایف زناشویی اش مختل شد یا حیثیت خانواده را زیر سوال برد، چه بسا منجر به مساله نشوز خواهد شد.

فرشید شاه مردانی فیروزجائی
مشاوره حقوقی با فرشید شاه مردانی فیروزجائی کارشناس ارشد حقوق
۵.۰ بر اساس (۳) دیدگاه مشتریان

کیفیت کلیه مشاوره‌ها توسط بنیاد وکلا تضمین می‌شود

ثبت دیدگاه

جهت ثبت دیدگاه خود ابتدا باید وارد حساب کاربری خود شوید:

ورود ثبت‌نام
دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.

مشاوره خدمات در واتساپ سفارش سریع در واتساپ