سلام
اگر منظور شما طلاق به درخواست زوجه به دلیل ترک انفاق یا عدم ایفای تکالیف قانونی زوج باشد، اصل امکان طرح چنین دعوایی در قانون پیش‌بینی شده است؛ اما صرف بیکار بودن شوهر، به‌تنهایی برای صدور حکم طلاق کافی نیست.
در فرضی که بیان کرده‌اید، دادگاه معمولا به این موضوعات توجه می‌کند:
* آیا زوج با وجود توانایی، از پرداخت نفقه خودداری کرده است یا اساسا توان پرداخت ندارد؟
* آیا زوجه می‌تواند عدم پرداخت نفقه و تامین نکردن هزینه‌های متعارف زندگی را اثبات کند؟
* آیا این وضعیت به‌گونه‌ای استمرار یافته که ادامه زندگی مشترک را با مشقت جدی همراه کرده است؟
اگر زوج نفقه را پرداخت نکند، معمولا نخستین اقدام، مطالبه نفقه و در صورت وجود شرایط، شکایت کیفری ترک انفاق است. چنانچه پس از صدور حکم نیز زوج از اجرای تکلیف خود امتناع کند یا الزام او به پرداخت نفقه ممکن نباشد، این موضوع می‌تواند یکی از مبانی درخواست طلاق باشد.
علاوه بر ترک انفاق، اگر مجموع شرایط زندگی به‌گونه‌ای باشد که ادامه آن برای زوجه با عسر و حرج همراه شود (برای مثال سال‌ها عدم تامین هزینه‌های زندگی، رها کردن مسئولیت‌های خانوادگی و ایجاد وضعیت غیرقابل تحمل)، زوجه می‌تواند با استناد به آن نیز درخواست طلاق مطرح کند. تشخیص تحقق عسر و حرج با دادگاه است و نیاز به ارائه دلایل و مستندات کافی دارد.
بنابراین، نخستین گام معمولا این است که وضعیت حقوقی پرونده بررسی شود و در صورت وجود شرایط، دعوای مطالبه نفقه یا اجرای احکام قبلی (اگر وجود دارد) و سپس، در صورت فراهم بودن شرایط قانونی، دادخواست طلاق تنظیم شود.
اسناد و مدارک، از جمله عقدنامه، مدارک مربوط به هزینه‌های زندگی، سوابق پرداخت یا عدم پرداخت نفقه، احکام قبلی، اسناد مالی و سایر مستندات، بهتر است پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.
