درود بر شما؛
صرف درج یک عبارت در لایحه دفاعیه، لزوما افترا یا توهین محسوب نمیشود. ملاک، مفاد دقیق عبارت، نحوه انتساب و امکان اثبات آن است.
عبارت «زوجه منزل را ترک کرده و به طریقی دیگر نیازهای جنسی و روحی و عاطفی خود را ارضا مینماید» دربردارنده نوعی انتساب رفتار غیراخلاقی و خلاف شئون خانوادگی به زوجه است، اما چون در آن جرم مشخصی صریحا به وی نسبت داده نشده، انطباق آن با جرم افترا موضوع ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) محل تردید است.
با این حال، چنانچه منظور عرفی عبارت، نسبت دادن روابط نامشروع یا رفتار منافی عفت به زوجه باشد و گوینده نیز دلیلی بر ادعای خود نداشته باشد، امکان طرح شکایت تحت عنوان نشر اکاذیب یا توهین، حسب محتوا و اوضاعواحوال پرونده، قابل بررسی است. همچنین در صورت ورود لطمه به حیثیت و اعتبار اجتماعی، مطالبه خسارت معنوی نیز قابل طرح خواهد بود.
نکته مهم آن است که مصونیت قضایی اظهارات طرف دعوا در لوایح، مطلق نیست و اگر عبارات از حدود دفاع متعارف خارج و متضمن هتک حیثیت یا انتساب امور خلاف واقع باشد، قابلیت تعقیب کیفری و حقوقی خواهد داشت.
برای ارزیابی دقیق عنوان مجرمانه، لازم است متن کامل لایحه و عبارات قبل و بعد از این جمله بررسی شود؛ زیرا تشخیص افترا، توهین یا صرف دفاع در دعوا کاملا وابسته به سیاق نگارش و برداشت عرفی دادگاه است.