برای تعیین نوع قرارداد شما و حقوق قانونی‌تان، باید به چند نکته توجه کنید:
۱. تفاوت بین "قرارداد موقت کارگری" و "قرارداد کار معین"
قرارداد موقت کارگری: معمولا برای مدت مشخصی (مثلا یک سال) منعقد می‌شود و پس از پایان آن، نیاز به تمدید دارد.
قرارداد کار معین: برای انجام کار مشخصی بسته می‌شود و با پایان آن کار، قرارداد تمام می‌شود.
اگر در فیش حقوقی شما "قرارداد کار معین" ذکر شده، ممکن است اداره از این نوع قرارداد استفاده کند تا از تعهدات بلندمدت (مانند پرداخت سنوات و حق بیمه کامل) شانه خالی کند.
۲. شرایط سنوات (پاداش پایان خدمت)
طبق قانون کار، سنوات باید هر سال پرداخت شود (معادل یک ماه حقوق برای هر سال خدمت). اگر کارفرما آن را پرداخت نکند، باید به صورت مکتوب و شفاف ذخیره شود و در پایان قرارداد یا هنگام اخراج، یکجا پرداخت گردد.
اگر سنوات را پرداخت نمی‌کنند و فقط می‌گویند "ذخیره می‌شود":
باید مدرک مکتوب داشته باشید که نشان دهد سنوات شما محاسبه و ذخیره می‌شود.
در غیر این صورت، ممکن است بعدا از پرداخت آن خودداری کنند.
۳. حقوق شما به عنوان کارگر/کارمند قراردادی
عیدی (پاداش پایان سال): پرداخت آن طبق قانون کار الزامی است (معمولا معادل یک ماه حقوق).
بیمه و بازنشستگی: باید کامل پرداخت شود.
تمدید قرارداد: اگر بیش از ۱۰ سال است که قرارداد شما تمدید می‌شود، ممکن است به قرارداد دائم تبدیل شده باشید.
راهکارهای قانونی:
۱. درخواست کتبی از اداره: از اداره بخواهید نوع دقیق قرارداد و دلایل عدم پرداخت سنوات را به صورت مکتوب اعلام کند.
۲. شکایت به اداره کار: اگر سنوات و سایر حقوق شما پرداخت نمی‌شود، میتوانید به هیئت تشخیص اداره کار مراجعه کنید.
۳. مشاوره با وکیل کار: اگر ابهام دارید، بهتر است با یک وکیل متخصص در حقوق کار مشورت کنید.
جمع‌بندی:
احتمالا اداره از قرارداد موقت/معین استفاده می‌کند تا از تعهدات دائمی فرار کند.
سنوات باید یا هر سال پرداخت شود یا به صورت مکتوب ذخیره گردد.
با توجه به سابقه ۱۰ ساله، ممکن است حق تبدیل به قرارداد دائم را داشته باشید.
اگر مدارک (قرارداد، فیش حقوقی، نامه‌های اداری) را بررسی کنید، میتوانید دقیق‌تر مشخص کنید که آیا حقوق شما به درستی پرداخت می‌شود یا خیر.
