روابط نا مشروعکیفری (جرائم)

رابطه نامشروع در قانون مجازات اسلامی

در ماده ۶۳۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ (تعزیرات) دو موضوع متفاوت روابط نامشروع و عمل منافی عفت به صورتتوامان در قالب یک ماده قانونی با ذکر دو مثال مشترک، جرم انگاری و برای آن بهطور واحد مجازات شلاق مقرر گردیده است.

به سبب شیوه نگارش مقنن، همواره در تعیین مصادیق مشمول این ماده رویکردهای متفاوت و حتی متعارض در نظرات دکترینو رویه قضایی مشاهده میشود.

حسب نظر اکثریت فقهای امامیه در حرمت عمل منافی عفت و روابط نامشروع تشکیکی وجود نداشته و صرفا در تعیین مصادیق و مجازات این رفتارها اختلاف نظر وجود دارد.

بر مبنای اجرای اصل قانونی بودن جرایم و مجازات ها و تفسیر مضیق که از این اصل متفرع میشود به نظر در صورت فقدان علقه زوجیت (اعم از دایم یا موقت) باید روابط جنسی ناقص مادون زنا که به صورت تماس فیزیکی و جسمی میان زن و مرد همراه با سوءنیت (از قبیل تقبیل، مضاجعه، مصافحه،معانقه) جرم تلقی گردیده و مستوجب مجازات باشد.

از اطلاق بیان مقنن، تحقق جرم مشروط به قصد التذاذ جنسی نیست؛ بنابراین اعمالی از این قبیل مکالمه، مکاتبه، مذاکره، خلوت کردن و ارتباطات غیر جسمی از این قبیل مصداقی برای تحقق ماده۶۳۷ قانون مجازات به نظر نمی رسند.

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا