سلام
در شرایطی که زوج پس از عقد، از شروع زندگی مشترک خودداری میکند، نفقه نمی‌پردازد و برای ادامه زندگی نیز اقدامی انجام نمی‌دهد، زن می‌تواند با توجه به شرایط پرونده، از دادگاه درخواست طلاق کند؛ اما صرف بلاتکلیف گذاشتن زن همیشه به‌تنهایی موجب صدور طلاق نیست و باید دلایل قانونی مانند عسر و حرج یا تخلف از وظایف زوج اثبات شود.
با توجه به توضیحاتی که داده‌اید، مواردی مانند:
* ترک رابطه و عدم اقدام برای تشکیل زندگی؛
* عدم پرداخت نفقه؛
* ارسال اظهارنامه برای دعوت به شروع زندگی؛
* بی‌توجهی زوج و ادامه وضعیت بلاتکلیف؛
می‌تواند در اثبات شرایط پرونده مؤثر باشد. اگر عدم پرداخت نفقه قابل اثبات باشد، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا میکند.
در دادخواست طلاق، بهتر است به جای بیان کلی موضوع، اتفاقات را با تاریخ و مستندات ذکر کنید. برای مثال می‌توان به این موارد اشاره کرد:
«اینجانب به موجب عقدنامه شماره … در تاریخ … به عقد دائم خوانده درآمده‌ام. زوج پس از گذشت مدت طولانی از عقد، بدون عذر موجه از فراهم کردن شرایط شروع زندگی مشترک خودداری نموده و با وجود ارسال اظهارنامه و پیگیری‌های قانونی، اقدامی برای انجام وظایف زوجیت و پرداخت نفقه انجام نداده است. استمرار این وضعیت موجب ایجاد عسر و حرج برای اینجانب شده و ادامه زندگی را با مشقت غیرقابل تحمل مواجه کرده است. لذا تقاضای صدور حکم طلاق به دلیل عسر و حرج و احراز تخلف زوج از انجام تکالیف قانونی را دارم.»
در مورد مهریه عندالاستطاعه نیز، عدم امکان وصول فعلی مهریه مانع درخواست طلاق نیست. مهریه یک حق مالی جداگانه است و موضوع طلاق و مطالبه آن می‌تواند مسیر جداگانه‌ای داشته باشد.
با توجه به اینکه تنها یک سال از عقد گذشته و هنوز زندگی مشترک شروع نشده، دادگاه معمولا به جزئیات پرونده، دلایل عدم شروع زندگی، وضعیت نفقه و اقدامات انجام‌شده توسط زوج توجه میکند.
برای بررسی شانس موفقیت دادخواست و تنظیم متن مناسب، باید عقدنامه، اظهارنامه‌ها، آرای صادرشده درباره نفقه، پیام‌ها و سایر مدارک بررسی شود؛ زیرا مدارک و مستندات پرونده بهتر است پیش از اقدام توسط وکیل بررسی شود تا دادخواست بر اساس شرایط واقعی پرونده تنظیم گردد.
