سلام
قانون مدت ثابتی مانند ۵، ۱۰ یا ۱۵ سال برای نگهداری همه اشیای مرتبط با پروندههای کیفری تعیین نکرده است. نحوه نگهداری و امحا یا استرداد اشیا به عواملی مانند نوع مال، اهمیت آن در پرونده، دستور مقام قضایی و مقررات بایگانی بستگی دارد.
اگر پرونده قتل قطعی و مختومه شده باشد، اشیای توقیفشده معمولا یکی از این وضعیتها را پیدا میکنند:
* به مالک یا شخص ذیحق مسترد میشوند؛
* در صورت ممنوع یا فاقد ارزش بودن، مطابق دستور مقام قضایی معدوم یا تعیین تکلیف میشوند؛
* در موارد خاص، به عنوان دلیل یا سابقه در بایگانی یا انبار نگهداری میشوند.
وراث در صورتی که ثابت کنند:
۱. وارث قانونی هستند؛
۲. اشیای مورد نظر متعلق به متوفی یا ترکه بوده است؛
۳. قبلا نسبت به آنها تعیین تکلیف قضایی نشده است؛
میتوانند حتی پس از گذشت سالها درخواست استرداد یا اطلاع از وضعیت اموال را مطرح کنند. البته پس از حدود ۱۵ سال این احتمال وجود دارد که اموال قبلا بر اساس دستور مقام قضایی مسترد، معدوم یا به نحو دیگری تعیین تکلیف شده باشند.
اقدام عملی این است که از دادسرایی یا دادگاهی که پرونده در آن رسیدگی شده درخواست استعلام وضعیت اموال توقیفی و تصمیم اتخاذشده درباره آنها را بنمایید. در صورت موجود بودن اموال و احراز سمت وراثت، امکان درخواست استرداد وجود خواهد داشت.
اسناد و مدارک، از جمله شماره پرونده، دادنامه قطعی، گواهی انحصار وراثت و مدارک مالکیت اشیای توقیفشده، باید پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.