بعد از سند رسمی ملک، مفاد مبایعه نامه همچنان پابرجاست و می‌توان به آن رجوع کرد؟

درصورتیکه از تعهدات طرفین در قرارداد موضوعی باقی مانده باشد می توان ایفاء تعهدات قراردادی را خواست .

با درود
اسناد رسمی نسبت به اسناد ارجعیت دارد

با احترام .درصورتی که شرطی در ان وجود داشته باشد که به نتیجه نرسیده باشد بله میتوانید اقدام نمایید

سند رسمی مقدم است ولی اگر شرط و تعهدی در مبایعه نامه هست که انجام نشده است امکان تنظیم دادخواست به خواسته ی الزام به ایفاء تعهد وجود دارد

سندرسمی بر مبایعه نامه ارجحیت دارد ولی کماکان تعهدات ناشی از مبایعه نامه نیز پابرجاسست

با سلام. سند رسمی ادعای جعل نمی شود به آن کرد و دارای اعتبار بالایی است ولی سند عادی این طوری نیست.

با صدور سند رسمی اعتبار مبایعه نامه از بین نمیرود و اگر هنوز تعهداتی برای طرفین در قرارداد وجود داشته باشد ایشان ملزم به رعایت و اجرای آن ها هستند.

اعتبار اسناد رسمی بیشتر از اسناد عادی است

اسناد رسمی بر سایر اسناد الویت دارند.

ارجحیت با سند رسمی است لکن اگر در سند عادی تعهدی درج شده که به ان عمل نشده است میتوانید الزام به ایفای تعهد را مطرح کنید

در تقابل سند رسمی و سند عادی مثل مبایعه نامه سند رسمی از اعتبار بالاتری برخوردار است

قطعا و بطور کاملا واضح ارجحیت با اسناد رسمیست ک در دفترخانه تنظیم شده باشد و بر مبایعه نامه اولویت دارد لیکن اگر چنانچه ب موجب مبایعه نامه تعهدی باپرجا مانده میتوانید با تنظیم دادخواستی الزام ب ایفای تعهد را از طرف مقابل بخواهید

باسلام سند رسمی ارجحیت خواهد داشت و مبایعه نامه دیگر معتبر نیست مگر اینکه بتوانید حکم قطعی ابطال سندرسمی را اخذ نمایید.

سلام و عرض ادب
اسناد رسمی معتبر تر از مبایعه نامه می باشد
زیرا مبایعه نامه یک سند عادی است که رسمیت دارد ولی اسناد رسمی با توجه به رسمی بود سند بالاترین اعتبار را دارا هستند

با سلام سند رسمی همواره مقدم است ولی اگر شرط و تعهدی در مبایعه نامه هست که انجام نشده است امکان تنظیم دادخواست الزام به ایفاء تعهد وجود دارد

درود
سند رسمی بر سند عادی ارجحیت دارد.

بستگی دارد در برخی موارد با سند عادی می‌توان سند رسمی را باطل کرد ، مورد به مورد متفاوت است ولی در کل اسناد رسمی مقدم بر اسناد عادی است

سلام مفاد قرارداد در هر زمانی لازم الاجراست و در صورت تخلف هریک از طرفین حتی پس از انتقال سند قابلیت استناد داشته

با سلام
ملاک سند رسمی است مگرایفای تعهدات مبایعه نامه کامل انجام نشده باشد .

با درود سوال نامفهوم است، لیکن سند رسمی ارجح تر و مقدم است

اسناد رسمی بر اسناد عادی مقدم می باشد .

ارجحیت و اعتبار سند رسمی بر مبایعه نامه مقدم است

سلام
سند رسمی نسبت به عادی ارجعیت دارد .علی ایحال اگر هنوز شرط و تعهدی در مبایعه نامه باشد که به آن عمل نشده باشد قابل رجوع می باشد .

سلام.سند رسمی از اعتبار بیشتری برخوردار است و مبایعه نامه نیز در جای خود معتبر است و در صورت لزوم میتوان نسبت به ان استناد کرد.

سلام اعتبار اسناد رسمی همیشه مقدمتر از اسناد عادی است مگر به حکم دادگاه غیر معتبر اعلام شود

سند رسمی اولویت دارد اما قرارداد طرفین هم محترم شمرده شده و بستگی دارد چه نوع تعهداتی شرط شده این سوال کلی است

سلام و ارادت
اسناد رسمی مقدم بر اسناد عادی هستند ، اگر شرایطی از جمله خسارات و یا تعهدات در خصوص انجام کاری در مبایعنامه داشته باشید بله میتوان از طریق مفاد مبایعنامه اقدام نمایید ولیکن برای پاسخ دقیق تر بایستی متن مبایعنامه مطالعه گردد .

با سلام بله مبایعه نامه مقدمه انجام سند رسمی بوده است و کاملا معتبر است.

سند از جمله مهمترین ادله اثبات دعوی در امور مدنی محسوب می‌شود. ماده ۱۲۸۴ قانون مدنی در تعریف سند بیان می‌دارد: «سند عبارت است از هر نوشته‌ای که در مقام دعوی یا دفاع قابل استناد باشد.» بنابراین طبق این تعریف، دو عنصر «نوشته بودن» و «قابل استناد بودن در مقام دعوی و دفاع» از ارکان متشکله سند محسوب می‌شود،مطابق با ماده ۱۲۸۶ قانون مدنی سند را به دو دسته عادی و رسمی تقسیم می‌کند و حسب موضوع، این اسناد از اعتبار متفاوت برخوردارند. طبق ماده ۱۲۸۷ این قانون، «اسنادی که در اداره‌ ثبت اسناد و املاک یا دفاتر اسناد رسمی یا در نزد سایر ماموران رسمی در حدود صلاحیت آنها بر طبق مقررات قانونی تنظیم شده باشند، رسمی است،
اسناد رسمی
سند رسمی توسط مامور رسمی در حدود صلاحیت در تنظیم سند و با رعایت مقررات قانونی تنظیم می‌شود که با حصول رعایت این ۳ شرط که از ارکان متشکله سند رسمی است، قانونگذار اعتبار خاصی برای آن قائل شده و انکار یا تردید را علیه آن مسموع ندانسته است و اصل صحت را بر آن لازم‌الاتباع می‌داند. مگر آنکه علیه آن ادعای جعل شود. طبق ماده ۱۲۹۱ قانون مدنی، اسناد عادی در دو مورد اعتبار سند رسمی را دارند: طرفی که سند علیه او اقامه شده است، صدور آن از منتسب‌الیه را تصدیق کند و نیز در محکمه ثابت شود که طرفی که سند را تکذیب کرده، در واقع مهر یا امضا کرده است
نکته)
طبق ماده ۷۰ قانون ثبت اسناد و املاک، سندی که مطابق قانون به ثبت رسیده باشد، رسمی است و تمام محتویات و امضاهای مندرج در آن معتبر خواهد بود؛ مگر آن که جعلیت آن ثابت شود. بنابراین تنها با اقامه دلیل می‌توان علیه سند رسمی ادعای جعل کرد و انکار و تردید نسبت به آن پذیرفته نخواهد بود. ماده ۲۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی می‌گوید: ادعای جعلیت نسبت به اسناد و مدارک ارایه‌شده باید برابر ماده ۲۱۷ این قانون با ذکر دلیل اقامه شود، مگر اینکه دلیل ادعای جعلیت بعد از موعد مقرر و قبل از صدور رای یافت شده باشد، در غیر این صورت دادگاه به آن ترتیب اثر نمی‌دهد
اسناد عادی
امضا مهمترین رکن سند عادی است، اسناد عادی هیچ یک از ارکان سند رسمی را ندارد و تنها رکن سند عادی، امضای منتسب‌الیه است. بنابراین طرف می‌تواند در مقابل ارایه سند عادی سکوت کند یا اصالت آن را بپذیرد یا می‌تواند خط، امضا، مهر یا اثر انگشت منتسب به خود را انکار یا نسبت به آن تردید کند. (۲۱۶ قانون آیین دادرسی مدنی)
مندرجات هر سند اعم از رسمی و عادی علیه اشخاصی که آن را امضا کرده‌اند و نیز قائم‌مقام قانونی آنها معتبر است و علی‌القاعده نمی‌توان آن را به اشخاص ثالث تحمیل کرد اما به موجب ماده ۱۲۹۰ قانون مدنی، اعتبار اسناد رسمی نسبت به اشخاص ثالث در صورتی است که قانون تصریح کرده باشد. بنابراین مفاد اسناد رسمی را چنانچه در قانون تصریح شده باشد، می‌توان به اشخاص ثالث تحمیل کرد مثل معاملات راجع به اموال غیر منقول.
مهمترین تفاوت اسناد عادی و رسمی قواعد حاکم بر تعرض‌پذیری است. بدین معنا که اولا تعرض‌پذیری اسناد عادی عام و فراگیر است و برای دفاع در مقابل اسناد عادی می‌توان از انواع تعرض اعم از جعل، انکار و تردید استفاده کرد. ثانیا تکرار تعرض به سند عادی امکان‌پذیر است