سلام
وکالت در طلاقی که در بند ۱۳ سند ازدواج درج میشود، اصولا یک وکالت قراردادی است که زوج به زوجه اعطا میکند و در صورت وجود شرایط قانونی، زوجه میتواند با استفاده از آن و با مراجعه به دادگاه، تشریفات طلاق را انجام دهد.
در فرضی که مطرح کردهاید، چند نکته مهم وجود دارد:
۱. صرف نبودن شرطهایی مانند مهریه، نفقه یا حق تجدیدنظرخواهی، موجب بطلان وکالت طلاق نیست.
وکالت میتواند به صورت کلی اعطا شود؛ البته نحوه اعمال آن همچنان تابع مقررات شکلی و ماهوی طلاق است و زوجه باید از مسیر قانونی (دادگاه و ثبت طلاق) اقدام کند.
۲. زوج اصولا نمیتواند بهسادگی این وکالت را یکطرفه تعلیق یا بیاثر کند.
اگر وکالت در سند رسمی ازدواج بهصورت صحیح اعطا شده باشد، صرف پشیمانی زوج یا مخالفت بعدی او، معمولا باعث از بین رفتن اختیار وکیل نمیشود.
۳. قابل عزل بودن یا نبودن وکالت اهمیت دارد.
در بسیاری از موارد، این نوع وکالت در عقدنامه با شرایطی مانند «ضمن عقد خارج لازم» تنظیم میشود که هدف آن غیرقابل عزل کردن وکالت است. اگر چنین شرطی وجود داشته باشد، زوج نمیتواند آن را عزل کند. باید متن دقیق سند ازدواج بررسی شود.
۴. ابطال وکالت طلاق فقط در صورت وجود ایراد حقوقی ممکن است؛ مانند:
* فقدان قصد یا رضایت واقعی هنگام اعطای وکالت؛
* جعل یا ایراد در سند؛
* عدم اهلیت یکی از طرفین؛
* یا وجود شرایطی که قانونا موجب بیاعتباری وکالت شود.
بنابراین، در حالتی که وکالت در دفترخانه و در سند رسمی ازدواج با امضای زوج ثبت شده باشد، اصل بر اعتبار آن است و صرفا به دلیل اینکه شرایطی مانند مهریه یا نفقه در آن ذکر نشده، قابل ابطال نیست.
اسناد و مدارک، بهخصوص متن کامل سند ازدواج، عبارت دقیق بند ۱۳، شرط ضمن عقد و هرگونه وکالتنامه رسمی مرتبط، باید برای بررسی امکان عزل، ابطال یا محدود شدن آثار وکالت توسط وکیل بررسی شود.