بنا به قانون تملک آپارتمانها،اگر در ساختمان سه طبقه یا چهار طبقه، مالکین طبقات بالا قصد نصب آسانسور داشته باشند و مکانی هم برای تعبیه آسانسور از پیش تعیین شده باشد، در صورت مخالفت ساکنین طبقه اول و طبقه همکف میتوانند برای نصب آسانسور اقدام کنند.
طبق ماده چهارم قانون تملک آپارتمانها، اگر مجموع مساحت طبقات بالایی از مساحت واحد طبقه اول و همکف بیشتر باشد، سایر مالکین میتوانند بصورت قانونی حقالسهم نصب آسانسور را به همراه خسارات احتمالی از مالکین معترض دریافت کنند.بنا به قوانین مربوط به آسانسور در قانون تملک آپارتمانها شارژ ماهیانه میتواند به دو روش تعیین شود:
روش قانونی: بر اساس آن پرداخت شارژ برای همه یکسان است.
روش قراردادی: بر اساس آن ساکنین با برگزاری جلسهای، قوانینی را میان خود وضع میکنند، مانند نصف کردن شارژ مربوط به آسانسور طبقات اول و همکف.
یکی از وظایف مدیر ساختمان بیمه کردن تمام بخشهای ساختمان در مقابل خطرات است. بر اساس ماده ۴ قانون تملک آپارتمانها، سهم هر یک از واحدها از حق بیمه توسط مدیر ساختمان ومتناسب با متراژ هر واحد تعیین میشود.بعد از تعیین سهم هر واحد، مدیر ساختمان باید برای جمعآوری شارژهای ماهیانه و هزینهها اقدام کند که هزینههای مربوط به آسانسور نیز در این دسته جای میگیرد.