آیا می‌توانم مهریه را مشروط به فوت زوج و حق طلاق را مشروط به اثبات شرط کنم؟

سلام وقت بخیر
مهریه باید عندالمطالبه و یا عند الاستطاعه باشد غیر از این ممکن نخواهد بود چون مهریه معلق می شود حق طلاق نیز قابل سلب از جانب زوج نمی باشد جزو قوانین امری می باشد

سلام
چندین شرطی نافذ نیست و نمی‌توان پرداخت را به بعد از مرگ‌موکل نمود

با سلام با توجه به اینکه مهریه بعد از انعقاد عقد نکاح به ملکیت زوجه در می آید میتوان به صورت درج شرط نتیجه ضمن عقد انجام داد. نسبت به سوال دوم میتوان شروطی از جمله در صورت طلاق زوجه بدون دلیل موجه، زوجه میتواند نسبت به دریافت اجرا مالمثل ایام زوجیت، نحله و غیره اقدام کند

سلام کاربر گرامی خیر مهریه معلق می شود و قابلیت درج ندارد و صحیح نیست

با سلام و عرض ادب ،خیر درست نیست

سلام، نمی توان مهریه را معلق نمود. همچنین حق طلاق از جانب مرد را نمی توان سلب کرد ولی می توانید برای هر دو ضمانت اجرا در نظر بگیرید تا در صورت تخلف قابل مطالبه باشد..

سلام
با توجه به قوانین به محض وقوع عقد نکاح زوجه استحقاق دریافت مهریه را دارد و امکان تعیین مهریه باتراضی طرفین به صورت عندالمطالبه و عندالاستطاعه تعیین می گردد و مشروط کردن آن به بعد فوت نافذ نمی باشد.
امکان درج وکالت در طلاق میسر است ولی باتوجه به قوانین امری، محدود کردن حق قانونی زوج جهت طلاق شرط باطلی می باشد که با قانون امری در تعارض است.

مهریه می‌تواند پس از فوت زوج و در صورت تداوم زندگی مشترک از اموال او قابل دریافت باشد، اما شرط سلب حق طلاق از مرد بدون دلیل موجه قانونی ممکن نیست.

«حق طلاق» به‌طور کامل از مرد سلب نمی‌شود، اما مرد می‌تواند ضمن عقد یا در سند رسمی، وکالت بلاعزل در طلاق به زن بدهد تا زن در شرایط مقرر یا حتی به‌صورت مطلق از جانب شوهر خود را مطلقه کند. بنابراین آنچه عملا به زن داده می‌شود «وکالت در طلاق» است، نه انتقال یا سلب حق طلاق مرد.

سلام بله بر اساس قانون هر شرطی که خلاف قانون و شرع نباشد امکان درج در عقدنامه نکاح خواهد داشت

با سلام
پاسخ هر دو پرسش منفی می باشد. اصولا به شروطی از این قبیل ترتیب اثر داده نمی شود.

با سلام
پاسخ هر دو پرسش شما منفی است.
البته در مورد پرسش اول شما می‌توانید در سند جداگانه تعهد نمایید که از دریافت مهریه و حق خود تا مدت مشخص خودداری می‌نمایید (مدت معین به سال و نه مبهم مانند تا زمان فوت)

باسلام
طلاق بدون دلیل موجه قانونی امکان پذیر نمی باشد ، همچنین شرط دریافت مهریه معلق به زمان فوت هم با توجه به شرط مبهم و نامعلوم بودن آن امکانپذیر نمی باشد.

درود و احترام. برای مورد اول، به نظر اگر شرط شود که "زوجه متعهد است مهریه را فقط از ارث به‌جای مانده از زوج مطالبه کند و در بجز این حق مطالبه مهریه ندارد"، یک شرط فعل صحیح درج شده است. در این مورد مهریه همچنان عندالمطالبه است اما شما حق مطالبه آن را ندارید جز زمانی که اموال زوج را بتوان ارث نامید و آن زمانی است که زوج فوت کرده باشد.
در مورد سوال دوم، بنظر نمی‌رسد که مشروط کردن حق طلاق برای زوج، مخالف صریح یا ضمنی قانون باشد یا غیرعقلایی یا نامشروع باشد یا بقیه اوصاف شروط باطل را داشته باشد. بنظر میرسد که این شرط هم صحیح است و نتوان به آن ایرادی گرفت. موفق باشید.

سلام عرض ادب در پاسخ به سوال شما باید بگم خیر و ترتیب اثری به این موارد داده نمیشود

سلام،تمام شروط فرضی باطل است،ضمانت اجرایی ندارد

سلام خیر قابل ترتیب اثر نیست هر دو شرط کلی و مبهم می باشد و قابلیت استماع نخواهد داشت

سلام
درج چنین شروطی در عقدنامه امکان پذیر نمی باشد

با سلام
خیر هر دو شرط ناممکن است مهریه باید تعیین و قید شود و طبق توافق طرفین یا عندالمطالبه است و یا عندالاستطاعه هست همچنین نمی توان اختیار طلاق زوجه را از مرد گرفت

درود برشما خیرامکان پذیرنیست

هر شرطی که با اصل نکاح مخالفتی نداشته باشد و مخالف قانون نباشد را میتوان در عقدنامه گذاشت

باسلام خیر امکان پذیر نیست

با سلام
مهریه باید مشخص معلوم و معین باشد
در مورد طلاق قانون به مرد حق طلاق داده و این حق به طور کامل قابل سلب نیست اما مرد می‌تواند در عقد به زن وکالت در طلاق بدهد یا برای استفاده از حق طلاق خود شروطی بپذیرد

خیر هر دو شرط باطل هستند و دادگاه ترتیب اثر نمیدهد اما شما میتوانید وکالت در طلاق از همسرتان بگیرید، ولی زوج شرط کند که این حق با شرط بذل مهریه همراه باشد . در این صورت شما هم مهریه دارید هم حق طلاق ، و از هر کدام که خواستید میتوانید استفاده کنید. ولی از هر دو به صورت هم زمان نمیتوانید.

درود؛ شرط تعلق مهریه صرفا پس از فوت، خلاف مقتضای ذات عقد نکاح بوده و باطل است؛ اما می‌توان شرط کرد که زوجه تا زمان حیات زوج، حق مطالبه‌ی مهریه را اسقاط نماید. در خصوص حق طلاق سلب حق طلاق از مرد باطل است، اما می‌توان با درج «شرط وکالت مطلق در طلاق برای زوجه» و تعیین وجه‌التزام سنگین برای طلاق بی‌دلیل توسط زوج، تعادل قراردادی ایجاد نمود.

با سلام‌
در پاسخ به سوال اول با توجه به نص قانون چنین شرطی باطل می باشد چرا که به همه‌مان با وقوع عقد زن مالک مهریه می باشد پس شرط خلاف آن قابل پذیرش نیست .
در مورد سوال دوم نیز با توجه به اینکه حق طلاق به حکم قانون از حقوق زوج می باشد محدود کردن آن پذیرفته نخواهد بود اما می توان در ضمن عقد و یا در دفاتر اسناد رسمی اقدام به اعطای وکالت بلاعزل برای درخواست طلاق به زوجه نمود .

با سلام. خیر این امکان وجود ندارد.

سلام و وقت بخیر
هر دو شرط باطل و خلاف مقتضای ذات عقد می باشد.

بادرود
خیر چینین شرطی باطل است

باسلام در صورتی که شرطی نشده باشدعرفا مرد حق طلاق را دارد وچنانچه هر شرطی در سند ازدواج قید گردد و هر دو طرف ان را بپذیرند چون سند رسمی محسوب میگردد لازم الاجرا هست فرقی نداره نحوه طلاق باشد یا هرمطالبه مالی و غیره

عرض سلام
بنظر چنین شرطی معتبر نیست.

باسلام؛
چنین شرطی اعتبار قانونی ندارد.

بله، می‌توان با تنظیم شرط صحیح، پرداخت مهریه را به فوت زوج و بقای زوجیت تا آن زمان موکول کرد؛ اما این شرط باید با دقت حقوقی تنظیم شود.
خیر، نمی‌توان حق طلاق مرد را به‌طور کامل سلب کرد. اما می‌توان با درج شروط ضمن عقد و اعطای وکالت در طلاق به زوجه، اختیارات طرفین را تنظیم و اعمال حق طلاق را تا حد زیادی محدود و مشروط کرد.

باسلام
مرد طبق قانون اصولا حق درخواست طلاق دارد، اما اجرای آن نیازمند مراجعه به دادگاه و رعایت تشریفات قانونی مانند تعیین تکلیف حقوق مالی زن است. اینکه در عقدنامه شرط شود:
مرد فقط در صورت اثبات وجود یک شرط مشخص حق طلاق دارد
ممکن است با این ایراد مواجه شود که با قواعد آمره مربوط به اختیار طلاق مرد تعارض دارد و ممکن است دادگاه آن را به‌طور کامل نپذیرد.

مهریه را بهتر است معلق بر فوت نکنید؛ برای طلاق هم به‌جای حذف حق، شرط و وکالت و تضمین مالی بگذارید.

با سلام پیرو سوال شما در مورد مهریه تعیین شرط پرداخت تنها پس از فوت زوج و مشروط به ادامه زوجیت از نظر قانونی و طبق ماده ۱۱۰۴ قانون مدنی با چالش جدی مواجه است زیرا مهریه به عنوان بخشی از متعلقات ازدواج باید در زمان حیات زوج قابل مطالبه باشد و مشروط کردن آن به حادثه فوت ممکن است از ماهیت حقوقی آن خارج شده و به عنوان شرط باطل تلقی شود اما در خصوص حق طلاق امکان مشروط کردن طلاق به شرایط توافقی وجود دارد و شما می‌توانید در عقدنامه از مفاد مربوط به عسر و حرج یا سایر شرایطی که طلاق را منوط به وقوع آن‌ها در دادگاه می‌کند استفاده کنید تا از طلاق خودسرانه جلوگیری شود هرچند که دادگاه همواره مصلحت طفل و مصلحت خانواده را در کنار شروط توافقی مد نظر قرار می‌دهد و نمی‌توان حق طلاق را به گونه‌ای بست که از اختیارات قانونی دادگاه خارج شود اما طرح این شروط در قالب قراردادهای جانبی می‌تواند قدرت چانه‌زنی و ضمانت اجرای حقوقی شما را در صورت بروز اختلاف به شدت افزایش دهد

تعیین چنین شرطی به شکل مطلق که مهریه در زمان حیات قابل مطالبه نباشد، با ماهیت مهریه که دین حال زوجه است، ممکن است با ایراد مواجه شود.
راهکار عملی این است که مهریه تعیین شود و سپس زوج و زوجه شرط کنند حق مطالبه تا زمان معین یا تحقق شرطی خاص به تاخیر بیفتد؛ البته باید با قواعد عمومی قراردادها و نظم عمومی تعارض نداشته باشد.شرط اینکه مرد مطلقا نتواند طلاق دهد، به نظر قابل درج نیست؛ چون حق طلاق طبق قانون در اختیار زوج است

سلام پیرو سوال شما، بله، می‌توان در عقدنامه برای پرداخت مهریه مدت یا موعد مشخص تعیین کرد؛ بنابراین می‌توان توافق کرد که مهر در زمان حیات زوج قابل مطالبه نباشد و مثلا پس از فوت وی پرداخت شود، هرچند چون به موجب ماده ۱۰۸۲ زن از زمان عقد مالک مهر می‌شود، این شرط باید به‌عنوان شرط مربوط به زمان تادیه دقیق تنظیم شود. اما اگر شرط شود که مهریه فقط در صورت ادامه زوجیت تا زمان فوت قابل مطالبه باشد، باید با دقت تنظیم شود، زیرا طلاق موجب از بین رفتن اصل مالکیت زن بر مهر نمی‌شود و چنین شرطی می‌تواند محل اختلاف حقوقی قرار گیرد. درباره طلاق، نمی‌توان حق قانونی زوج برای درخواست طلاق را به‌طور مطلق از بین برد؛ اما زوجین می‌توانند ضمن عقد لازم، شروطی درباره وکالت در طلاق و محدود کردن اعمال آن به تحقق شرایط معین مقرر کنند. با این حال، شرطی که بخواهد خود طلاق را به‌صورت معلق و وابسته به تحقق شرط قرار دهد، با ماده ۱۱۳۵ قانون مدنی تعارض دارد؛ بنابراین باید شرط به‌صورت صحیح، مثلا تعهد یا وکالت مشروط، تنظیم شود نه «طلاق مشروط».

با سلام
بله، اصل چنین توافقی امکان‌پذیر است؛ می‌توان در ضمن عقد، پرداخت مهریه را به‌گونه‌ای توافق کرد که موعد استحقاق آن پس از فوت زوج و مشروط به استمرار زوجیت باشد، مشروط بر اینکه متن شرط دقیق و از نظر حقوقی قابل اجرا تنظیم شود.
در مورد طلاق نیز می‌توان شروط ضمن عقد و محدودیت‌های قراردادی برای اعمال برخی حقوق پیش‌بینی کرد، اما نمی‌توان حق قانونی زوج برای درخواست طلاق را به‌طور مطلق از بین برد؛ می‌توان آن را در قالب تعهد و ضمانت اجرای قراردادی به نحوی تنظیم کرد که آثار عملی موردنظر طرفین را ایجاد کند.

مهریه می‌تواند مؤجل (دارای مهلت) باشد. اگر در عقدنامه شرط شود که «پرداخت مهریه منوط به فوت زوج باشد»، این شرط از نظر قانونی و فقهی صحیح است. در این حالت مهریه دین شوهر محسوب شده و پس از فوت، قبل از تقسیم ارث از ماترک (اموال به جامانده از زوج) پرداخت می‌شود.شرط «ادامه زوجیت تا زمان فوت»: اگر شرط شود که «پرداخت مهریه فقط در صورتی است که زن تا زمان فوت همسر در احباله زوجیت او باقی مانده باشد و اگر قبل از آن طلاق رخ دهد، مهریه‌ای تعلق نگیرد»، این شرط نیز نوعی شرط صفت یا شرط معلق بر بقای نکاح است که مخالف مقتضای ذات عقد نکاح نیست و معتبر شناخته می‌شود.

درود . توافق بین اشخاص تا زمانی که مخالف قانون و نظم عمومی نباشید نافذ است اما در مورد مهریه ، چون به محض عقد به ملکیت زوجه درمی اید نمیتوانید کامل این حق را سلب و به زمان دلخواه موکول کنید

باسلام، شرط پرداخت مهریه تنها پس از فوت زوج و مشروط به ادامه زوجیت، از نظر قانونی با چالش جدی مواجه است و ممکن است به دلیل تعارض با ماهیت مهریه، شرط باطل تلقی شود؛ اما در خصوص طلاق می‌توان شروطی را در عقدنامه یا توافق‌نامه درج کرد که طلاق را به تحقق شرایط مشخصی منوط کند، هرچند این شروط نمی‌توانند اختیارات قانونی دادگاه را از بین ببرند. تنظیم شروط دقیق در قراردادهای جانبی نیز می‌تواند در صورت بروز اختلاف، ضمانت اجرای حقوقی و قدرت چانه‌زنی طرفین را افزایش دهد

می‌توان مهریه را به صورت مؤجل و مشروط به فوت زوج یا ادامه زوجیت تا فوت تعیین کرد، ولی باید صریح و بدون ابهام در عقدنامه نوشته شود.
همچنین می‌توان حق طلاق را برای طرفین مشروط کرد که فقط با اثبات شروط توافقی در دادگاه ممکن باشد و مرد هم نتواند بدون دلیل طلاق دهد.
این شروط اگر خلاف قانون و مقتضای عقد نباشد و در سند رسمی درج شود، معتبر است و در دادگاه قابل استناد خواهد بود.

درود بر شما، دوست گرامی مستحضر باشید که تعیین چنین شرطی به شکل مطلق که مهریه در زمان حیات قابل مطالبه نباشد، به زعم بنده می‌تواند با اشکال مواجه شود، در خصوص طلاق نیز نمی‌توان حق طلاق را از مرد سلب کرد.

مهریه فقط مشروط به فوت زوج صحیح نیست خلاف مقتضای عقد است
اگر مدت داشته باشد با فوت حال می شود
حق طلاق فقط برای مرد است
شرط عدم طلاق بدون دلیل صحیح است اگر زوج خودش قبول کند
وکالت در طلاق به زن راه درست است