موضوع شما به چند نکته حقوقی مهم بستگی دارد و بدون دیدن اسناد نمیشود حکم قطعی داد، اما میتوان چارچوب کلی را توضیح داد.
**۱. قرارداد اولیه سال ۷۰**
اگر در مبایعهنامه یا قولنامه سال ۱۳۷۰ صراحتا ذکر شده که **۳۵۰۰ متر زمین فروخته شده** و حدود آن مشخص بوده، از نظر حقوقی اصل بر این است که **کل همان مقدار به خریدار منتقل شده**؛ حتی اگر بعدا خریدار زمین را به چند قطعه تقسیم کرده باشد.
**۲. تقسیم زمین توسط خریدار**
اگر خریدار بعدا زمین را به **۸ قطعه تفکیک و فروخته** باشد، این کار معمولا نشانه این است که خودش را مالک کل زمین میدانسته. خریداران بعدی هم معمولا به استناد همان معامله اولیه یا سند بعدی خرید کردهاند.
**۳. تصرف شفاهی قطعهای توسط شما**
در حقوق ایران، **تصرف طولانیمدت (ید)** اهمیت دارد. اگر:
- سالها در آن زمین تصرف داشتهاید،
- همسایهها و محلیها این موضوع را تایید کنند،
- مثلا دیوارکشی، ساختوساز، کشت یا استفاده داشتهاید،
این موارد میتواند **دلیل تصرف و اماره مالکیت** محسوب شود، هرچند قول شفاهی به تنهایی سند قوی نیست.
**۴. ادعای پسرعمو که میگوید این قطعه فروخته نشده**
او باید در دادگاه **اثبات کند که آن قطعه در معامله سال ۷۰ داخل نبوده** یا اساسا هنوز متعلق به فروشنده (عمو) بوده است.
اگر در قرارداد حدود زمین بهصورت کلی آمده باشد (مثلا از شمال به …، از جنوب به …) و آن قطعه داخل همان محدوده باشد، ادعای او سختتر میشود.
**۵. مرور زمان عرفی و وضعیت فعلی**
در دعاوی ملکی ایران مرور زمان به شکل کامل وجود ندارد، اما **تصرف طولانی همراه با نبود اعتراض** در نظر قاضی اثرگذار است.
---
✅ **کارهایی که بهتر است انجام دهید:**
- مبایعهنامه سال ۷۰ را دقیق بررسی کنید (متراژ، حدود اربعه).
- ببینید خریدار اولیه چگونه زمین را تفکیک کرده و اسناد قطعات چیست.
- مدارک تصرف خود را جمع کنید:
- شهادت شهود
- قبوض، دیوارکشی، کشت یا ساخت
- نقشه یا قولنامههای بعدی
- اگر شکایت مطرح شده، **حتما با وکیل ملکی مشورت کنید** چون این پروندهها کاملا وابسته به جزئیات سند است.
---
اگر خواستید، میتوانید این اطلاعات را هم بگویید تا دقیقتر راهنمایی کنم:
- آیا **قولنامه یا سند رسمی** از سال ۷۰ وجود دارد؟
- حدود اربعه در قرارداد چگونه نوشته شده؟
- آیا برای قطعهای که دست شماست **هیچ نوشتهای (حتی دستنویس)** دارید؟
- چند سال است که در تصرف شماست؟