آیا زوجه می‌تواند وسایلی را که زوج خریداری کرده بر اساس شروط ضمن عقد ببرد؟

سلام
با توجه به اینکه فاکتورهای خرید بنام زوج میباشد،و زوجه هم اقرار کرده که مالک آنها زوج است.بر اساس شروط ضمن عقد نمیتواند آنها را تصاحب کند.

سلام

حسب توضیحات به نظر چنین امری امکان پذیر نیست

امکان تصاحب و تملک از سوی زوجه وجود ندارد .

اقلام جزء مهریه نیست ومتعلق به زوج میباشد

با درود ، باستناد مدارک مالک وسایل زوج بوده و متعلق به زوج می‌باشد و اگر شرط خلاف آن نباشد ، زوجه حق دخالت در آن وسایل ندارد

سلام
وسایلی که زوج طبق شرط ضمن عقد به‌عنوان جهیزیه خریداری و تسلیم زوجه کرده، از زمان تحویل، ملک زوجه محسوب می‌شود؛ حتی اگر فاکتور به نام زوج باشد یا زوج هزینه را پرداخته باشد.
بنابراین زوجه می‌تواند آن‌ها را به استناد مالکیت (نه مهریه) با خود ببرد و زوج فقط حق استرداد اموال شخصی را دارد، نه وسایلی که به‌عنوان جهیزیه به زوجه داده است.
اگر خواستید، می‌توانم یک متن کوتاه برای دفاع در دعوای استرداد جهیزیه یا استرداد اموال منقول تنظیم کنم

درود و احترام. شرط شما و تحویل جهیزیه به زوجه، نشان دهنده اباحه انتفاع است و نه تملیک این اموال به زوجه. این اموال متعلق به شماست و در صورتی که زوجه قصد تملک کند، خائن در امانت و قابل تعقیب کیفری خواهد بود. موفق باشید.

با سلام
اگر وسایل به زوجه تملیک نشده و فاکتورها به نام زوج است، زوجه حق تصاحب آن‌ها را ندارد مگر با اثبات انتقال مالکیت یا شرط صریح.

باید متن دقیق شرط بررسی شود تا مشخص گردد منظور از تسلیم، تملیک بوده یا خیر

باسلام
اگر وسایل به زوجه تملیک نشده و فاکتورها به نام زوج است، زوجه حق تصاحب و مالکیت ندارد،.

با سلام،به هر حال زوجه مستنداتی برای طرح دعوا دارد و زوج با توجه به فاکتور و اثبات اینکه وسایل را تحویل ایشان به عنوان مالکیت نداده و برای استفاده در منزل خریداری شده و...می تواند دفاع کند.

باسلام با توجه به اینکه فاکتورهای خرید بنام زوج میباشد و زوجه نیز اقرار به مالکیت زوج نموده است بنابراین اموال متعلق به زوج است

به نظر چنین امری امکان پذیر نیست

با سلام
بنظر امکان پذیر نیست..

سلام با توجه به اظهارات شما ، وسائلی که خود زوج خریداری کرده است متعلق به خود زوج است مگر در عقدنامه نکاح ، خلاف ان پیش بینی شده باشد

باسلام چنین موضوعی امکان پذیر نمی باشد

سلام
اموال موضوع سوال متعلق به زوج می باشد

سلام خیر در استرداد جهیزیه صرفا اموالی که در سیاهه جهیزیه عروس به داماد تحویل شده قابل استرداد است

با سلام
خیر ممکن نیست.

سلام
خیر ممکن نیست./////

سلام حسب توضیحات اموال موضوع سوال متعلق به زوج می باشد

خیر، این وسایل مصداق جهیزیه است نه مهریه یا شرط ضمن عقد مستقل برای تملیک؛ چون به نام زوج خریداری شده و مالکیت با اوست، زوجه فقط حق استفاده در منزل مشترک را دارد و نمی‌تواند بدون اذن زوج آنها را تصاحب کند.

سلام، بستگی به شرط ضمن عقد و قصد طرفین دارد. اگر ۲۰۰ میلیون جزئی از مهریه بوده یا توافق بر این بوده زوج به میزان ۲۰۰ میلیون کالا به زوجه تحویل دهد، در واقع مالکیت آن را به زوجه منتقل نماید، زوجه می تواند آن را مطالبه نماید. اما اگر تراضی بر این بوده لوازم خریداری شده و در منزل مشترک استفاده شود بدون اینکه جزئی از مهریه باشد، زوجه نمی تواند ادعایی داشته باشد..

سلام.اگر در شروط ضمن عقد، زوج متعهد به خرید و تسلیم جهیزیه به زوجه شده باشد و این اموال نیز به زوجه تحویل شده باشند، صرف اینکه فاکتورها به نام زوج است لزوما مالکیت زوج را ثابت نمی‌کند.
در مقابل، اگر ثابت شود خرید وسایل صرفا برای استفاده در زندگی مشترک بوده و مالکیت آن‌ها به زوجه منتقل نشده است، زوجه حق بردن آن‌ها را نخواهد داشت. بنابراین ملاک اصلی، مفاد دقیق شرط ضمن عقد، نحوه تحویل و قصد طرفین از خرید و تسلیم اموال است.
در صورت اختلاف، دادگاه با بررسی شرط عقد، فاکتورها، اقرارها و سایر مدارک درباره مالکیت وسایل تصمیم‌گیری خواهد کرد.

سلام
با توجه به اینکه وسایل توسط زوج خریداری شده و جهت استفاده در منزل مشترک تحویل زوجه شده است امکان بردن آنها بدون اذن زوج میسر نیست

وسایل خریداری شده مصداق جهیزیه بوده نه مهریه و یا شروط ضمن عقد که با توجه به اینکه شما زوج خریداری کردید و مالک هستید امکان استرداد آن توسط زوجه وجود ندارد

با سلام اینکه زوج قرار بوده طبق سند شروط ضمن عقد وسایل خریداری نماید بعنوان جهیزیه به منزل زوجه ببرد سپس به زندگی مشترک اورد شود با اینکه این اموال بعنوان اموال زوجه محسوب میگردد متفاووت است اگر منظور از این شرط وسایل متعلق به زوجه باشد بله زوجه حق مالکیت دارد ولی اگر صرفا خرید توسط زوج انجام گیرد و فاکتور خرید هم بنام زوج باشد مالکیتی برای زوجه ایجاد نمیکند ملاک ارا ه طرفین در شرط است و با شرط اثبات متعلق به زوجه است

عرض سلام
صرف تعهد به تهیه وسایل منزل، برای زوجه مالکیت ایجاد نمی کند.

باسلام؛
تعهد به تهیه مالکیتی برای زوجه ایجاد نمی نماید.

اگر در سند ازدواج صراحتا شرط شده باشد که زوج موظف به خرید و تحویل جهیزیه به زوجه است و این وسایل نیز به زوجه تحویل شده باشد، صرف اینکه فاکتورها به نام زوج است، لزوما مالکیت زوج را ثابت نمی‌کند.
در این فرض، اگر ثابت شود خرید وسایل در اجرای شرط ضمن عقد و برای تملیک به زوجه انجام شده، زوجه می‌تواند به آن شرط استناد کند و ادعای مالکیت داشته باشد.
بنابراین ملاک اصلی، مفاد دقیق شرط ضمن عقد و قصد طرفین از خرید و تحویل وسایل است، نه صرف نام درج‌شده در فاکتورها.

بادرود
اگر چنین شرطی شده باشد بله

با فاکتور به نام زوج و اقرار زوجه، ادعای زوجه قابل رد است مگر این‌که شرط یا توافق صریح به نفع او ثابت شود.

باسلام
اگر دادگاه از متن شرط برداشت کند که مقصود، انتقال مالکیت این اموال به زوجه بوده و این انتقال نیز با تحویل انجام شده است، صرف اینکه فاکتورها به نام زوج باشد، لزوما مانع مالکیت زوجه نیست. در مقابل، اگر ثابت شود هدف فقط تهیه وسایل برای استفاده در زندگی مشترک بوده و انتقال مالکیت مدنظر نبوده است، ممکن است دادگاه نتیجه متفاوتی بگیرد.

سلام
اگر در شرط ضمن عقد نوشته شده باشد زوج موظف است جهیزیه را خریداری و به زوجه تحویل دهد و این کار انجام شده باشد، پس از تحویل، اصل بر مالکیت زوجه است؛ حتی اگر فاکتورها به نام زوج باشد. صرف اقرار زوجه به اینکه زوج وسایل را خریده، مالکیت زوج را ثابت نمی‌کند. مگر اینکه زوج بتواند ثابت کند مالکیت این وسایل به زوجه منتقل نشده یا وسایل امانی و برای زندگی مشترک تهیه شده است.

با سلام

متن شرط تعیین کننده است که قصد مالکیت و تملیک جهیزیه بوده و یا صرفا مسئولیت تهیه و تسلیم جهت استفاده در زندگی مشترک .

با فرض صورت سوال ، رفع این ابهام تعیین کننده خواهد بود

خیر، صرف مهریه یا این شرط معمولا به زوجه حق تصاحب خودکار این وسایل را نمی‌دهد

اگر در متن شرط فقط نوشته شده زوج موظف است جهیزیه بخرد و تسلیم کند، باید متن دقیق شرط و قصد طرفین بررسی شود و فاکتور به نام زوج و اقرار زوجه، به نفع مالکیت زوج است

ماده ۱۰ قانون مدنی و تفسیر شرط ملاک است

با سلام، پیرو سوال شما اگر در سند ازدواج به طور صریح شرط شده که زوج مکلف به خرید و تسلیم جهیزیه به ارزش ۲۰۰ میلیون تومان است، اصل تعهد قابل استناد است؛ لیکن چون فاکتورها به نام زوج است و زوجه نیز اقرار کرده که اقلام را زوج خریده، زوجه فقط در صورتی می‌تواند به آن استناد کند که ثابت شود این اموال به موجب شرط، به او تملیک شده یا به عنوان جهیزیه موضوع شرط، تحویل قطعی برای انتقال مالکیت بوده است. در غیر این صورت، صرف خرید و تحویل موقت، به معنای تصاحب یا مالکیت قطعی زوجه نیست. اگر دعوای استرداد مال منقول یا مطالبه عین اموال از سوی زوج مطرح باشد، دفاع زوجه به متن دقیق شرط، نحوه تحویل، قرائن انتقال مالکیت و سایر ادله وابسته است. اگر متن دقیق همان بند را بفرمایید، می‌توانم دقیق‌تر بگویم آیا شرط ناظر به تملیک است یا صرف تهیه و تامین.

با سلام کاربر گرامی
بله مطلقا زوجه نسبت به آن حقوق مالکانه به جهت تملیک زوج به زوجه دارد

خیر، به صرف شرط ضمن عقد نمی‌تواند. بر اساس قواعد عمومی حقوق، مالکیت کالا با کسی است که آن را خریداری کرده (زوج) و فاکتور به نام اوست. برای اینکه زوجه بتواند جهیزیه را تصاحب کند، ابتدا باید مالکیت خود بر آن وسایل را در دادگاه اثبات کند. شرط ضمن عقد، صرفا یک تعهد برای زوج ایجاد کرده که ظاهرا به آن عمل نموده است. در صورت اختلاف، دادگاه با استناد به ادله (از جمله فاکتور و اقرار زوجه به خرید توسط زوج) تصمیم‌گیری خواهد کرد

سلام پیرو سوال شما، اگر در سند نکاحیه صراحتا تعهد شده باشد که زوج مبلغ ۲۰۰ میلیون تومان بابت خرید و تسلیم جهیزیه به زوجه تهیه کند، اصل تعهد قابل استناد است؛ اما این به معنای آن نیست که زوجه بتواند هر وسیله‌ای را که فاکتورش به نام زوج است، صرفا به عنوان «مهریه» تصاحب کند. اگر وسایل مشخصا در اجرای همین شرط خریداری و به زوجه تحویل شده باشند، می‌توان استدلال کرد که تعهد زوج اجرا شده و با توجه به تحویل و توافق طرفین، مالکیت زوجه نسبت به اقلام موردنظر ایجاد شده است؛ در یک رای تجدیدنظر نیز تهیه و تسلیم اقلام توسط زوج در چارچوب توافق جهیزیه، موجب انتقال مالکیت به زوجه دانسته شده است.

اما اگر تحویل صرفا برای نگهداری بوده و مالکیت منتقل نشده باشد و شما بتوانید ثابت کنید وسایل همچنان متعلق به زوج بوده‌اند، فاکتورهای خرید به نام زوج و اقرار زوجه به خرید توسط زوج، ادله مهمی برای دفاع شماست. بنابراین با توجه به اینکه هم‌زمان دعوای استرداد مال منقول نیز مطرح است، نتیجه کاملا به متن دقیق شرط پشت قباله، نحوه تحویل وسایل و قصد طرفین بستگی دارد؛ نمی‌توان صرفا از عنوان «شرط ضمن عقد» نتیجه گرفت که تمام وسایل متعلق به زوجه شده‌اند.

باسلام،اگر در سند ازدواج صراحتا شرط شده باشد که زوج مکلف به خرید و تسلیم جهیزیه به ارزش ۲۰۰ میلیون تومان است، اصل این تعهد قابل استناد خواهد بود؛ اما با توجه به اینکه فاکتورها به نام زوج است و زوجه نیز اقرار کرده اقلام توسط زوج خریداری شده، مالکیت زوجه منوط به مفاد دقیق شرط و اثبات این موضوع است که اموال به موجب شرط به وی تملیک شده یا تحویل آن‌ها با قصد انتقال مالکیت صورت گرفته است. صرف خرید و تحویل موقت اموال، لزوما به معنای انتقال مالکیت به زوجه نیست. در صورت طرح دعوای استرداد اموال از سوی زوج، متن دقیق شرط، نحوه تحویل، اقرارها و سایر قرائن و مدارک در تعیین مالکیت و نتیجه دعوا مؤثر خواهد بود.

با سلام
خیر؛ صرف درج این شرط در سند ازدواج، مالکیت وسایل خریداری‌شده را به زوجه منتقل نمی‌کند. اگر مفاد شرط صرفا تعهد زوج به خرید و تحویل جهیزیه باشد و وسایل قبلا تحویل شده باشند، باید حدود تعهد و نحوه تحقق آن از متن دقیق شرط مشخص شود.
فاکتورهای به نام زوج و اقرار زوجه به خرید وسایل توسط زوج، قرینه مهمی بر مالکیت زوج است و زوجه نمی‌تواند آنها را صرفا به عنوان مهریه یا جهیزیه متعلق به خود بداند، مگر اینکه انتقال مالکیت یا تعهد به تملیک ثابت شود.

اگر وسایل در اجرای شرط ضمن عقد به عنوان جهیزیه به زوجه تسلیم شده باشد ملک زوجه است و می‌تواند ببرد فاکتور به نام زوج و اقرار زوجه به خرید زوج نافی مالکیت زوجه نیست مگر زوج اثبات کند به عنوان امانت یا ملک خود تحویل داده اگر شرط اجرا نشده زوجه فقط حق مطالبه معادل ۲۰۰ میلیون تومان یا الزام به ایفای تعهد را دارد نه تصاحب اقلام به عنوان مهریه