آیا ترک انفاق و نبود مسکن مشترک،برای اثبات عسر و حرج کفایت می کند؟
ادامهٔ متن پرسشبستن
با سلام خدمت وکلا و کارشناسان عزیز.حدود هشت ماهی هست که شوهرم من و فرزند ۴ ساله م رو از خونه ای که اجاره ای بود بیرون کرده و همونموقع به صاحبخونه تحویل داده و ما طی این مدت منزل پدرم هستیم.و شاید حدود یک میلیون طی این هشت ماه بعنوان نفقه پرداخت کرده باشه که بسیار ناچیزه و حتی برای خرج یک ماه هم کافی نیست و پدرم خرج ما رو میده.شوهرم اعتیاد داره،و بارها من و پسرمو تهدید به مرگ کرده و هیچ تمایلی به ادامه زندگی نداره و با آزار و اذیت هاش منو مجبور کرده که برای طلاق اقدام کنم تا از حق و حقوقم بگذرم.
حال سوالم اینه ایا میتونم عسر و حرج رو ثابت کنم و حق طلاق رو بگیرم؟صدای ضبط شده و عکس هم دارم حین مصرف مواد و فحاشی و تهدید به مرگ.
و جلوی خونوادم قصد خفه کردن پسرمو داشت که میتونن شهادت بدن.با این وجود حضانت فرزندم رو میتونم بگیرم؟
ممنون میشم راهنمایین کنین
جمع‌بندی پاسخ وکلا
عدم پرداخت نفقه به مدت ۶ ماه، نداشتن مسکن، اعتیاد و تهدید جانی در صورت اثبات از مصادیق عسر و حرج برای طلاق هستند. همچنین حضانت فرزند تا ۷ سالگی قانوناً با مادر است.
امکان اثبات عسر و حرج برای شما بستگی به میزان اعتبار مدارک و نحوه شهادت شهود در دادگاه دارد.
