قوانین آپارتمان هاملکی

چگونگی انتخاب مدیران آپارتمان ها و وظایف و اختیارات آنها

بحث مربوط به چگونگی انتخاب مدیران آپارتمان، شرایط مربوط به آنها و وظایف و اختیارات آنها از جمله مباحث مهمی می باشد که در قانون تملک آپارتمان و آیین نامه ی اجرایی به آن پرداخته شده است. آثار ریز و درشت این موضوع مهم در ساختمان و تاثیر آن بر زندگی اجتماعی، باعث می شود تا بررسی و شناخت جزئی آن ضرورت یابد.

مدیریت هر آپارتمان بر عهده دو رکن اصلی است و از دو سطح برخوردار است : ۱- رکنی که تصمیم گیری در مسائل مربوط به ساختمان را عهده دار است که مجموع عمومی مالکان نام دارد و از اجتماع مالکین ساختمان تشکیل می شود. ۲- رکنی که اداره ی ساختمان و اجرای تصمیمات مجمع عمومی را برعهده دارد (هیئت مدیره).

مجمع عمومی، بالاترین مرجع و نهاد تصمیم گیرنده در آپارتمان است که حدود وظایف و اختیارات آن به وسیله ی قانون، مشخص شده است. این مجمع، تصمیمات اساسی و چارچوب کلی در مورد اداره ی ساختمان را طرح ریزی می کند، مدیران را منصوب و اقدامات آنها را مورد بررسی قرار داده، تایید یا اصلاح می کند (تقی لو، ۱۳۹۰: ۹۲). مجامع عمومی که در یک آپارتمان می تواند تشکیل شود، مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده نام دارد.

مجمع عمومی، در راس مدیریت ساختمان قرار دارد و مدیران باید گزارشی از اقدامات صورت گرفته را به مجمع تقدیم نمایند. همچنین تصمیمات اساسی و تاثیر گذار در مورد مسائل مربوط به ساختمان باید به تایید مجمع عمومی برسد. این در حالی است که برای این مجمع، امکان تشکیل جلسه برای رسیدگی به امور ساختمان در هر روز وجود ندارد. پس باید از میان مالکین یا خارج از آنها مدیرانی را برگزینند تا به عنوان نماینده ی آنها انجام وظیفه کند.

در اولین جلسه ی مجمع عمومی که از آن به مجمع عمومی عادی نخستین تعبیر می شود، ابتدا یک نفر به عنوان رئیس مجمع عمومی انتخاب می شود بعد از آن در همین جلسه از طریق رای گیری مدیر یا مدیرانی برای اداره ی امور ساختمان برگزیده می شوند (ماده ی ۷ آیین نامه ی اجرایی قانون تملک آپارتمان).

مجمع عمومی می تواند هر تعداد که بخواهد مدیر انتخاب کند. در قانون تملک آپارتمان فقط بیان شده است که تعداد اعضای هیأت مدیره باید فرد باشد، یعنی اعضایش حداقل ۳ نفر باشد تا در زمان تصمیم گیری راجع به امور آپارتمان، رأی اکثریت مدیران تعیین کننده باشد (زینالی، ۱۳۹۴: ۱۳۴).

مدت مدیریت مدیران آپارتمان ۲ سال است امّا این اختیار به مجمع عمومی داده شده که بتواند این مدت را افزایش دهد. قانون گذار برای انتخاب شدن به عنوان مدیر ساختمان شرط سنی خاصی قائل نشده است (تقی لو، ۱۳۹۰: ۱۱۵).

وظایف و اختیارات مدیر قائم به شخص است و علت اصلی گزینش او از طرف مجمع عمومی صرفاً با تکیه بر توانایی ها و خصوصیات فردی خود او بوده است. بنایراین نمیتواند اموری را که به او محول شده است به دیگری محول نماید (بشیری، کشتکار، شعبانی، ۱۳۹۳: ۵۸).

از جمله حقوق و تکالیفی که قانون گذار برای مدیران آپارتمان مقرر کرده است می توان به موارد زیر اشاره کرد

  1. حفظ و اداره ی ساختمان
  2. اجرای تصمیمات مجمع عمومی
  3. بیمه کردن ساختمان در مقابل آتش سوزی
  4. تعیین سهم هر یک از مالکین یا استفاده کنندگان از هزینه های مشترک
  5. استخدام دربان یا سرایدار
  6. ابلاغ تصمیمات اتخاذ شده در مجامع عمومی به مالکین غایب
  7. اخذ تنخواه گردان از شرکا به منظور تامین هزینه های ضروری و فوری
  8. دفاتر اسناد رسمی برای اینکه بتوانند  تعهد انتقال گیرنده را به پرداخت بدهی های معوقه ی مالک نسبت به هزینه های مشترک بپذیرند، نیاز به موافقت مدیران دارند.
  9. مالک آپارتمان یا قائم مقام وی برای تنظیم هر نوع سند باید گواهی مربوط به تسویه حساب هزینه های مشترک که به تایید مدیر یا مدیران رسیده است را به دفتر اسناد رسمی ارائه دهد.

میانگین امتیازات ۴ از ۵
از مجموع ۴ رای

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا