الزام به تمکینخانواده

موارد مجاز به عدم تمکین و بررسی تعلق نفقه در حالات مختلف

طبق قانون تمکین دو نوع است:

  • تمکین عام: به این معنا که زن بایستی در همه امور زندگی از شوهرش تبعیت نماید.
  • تمکین خاص: به این معنا که زن بایستی نیاز های زناشویی همسرش را براورده نماید.

در معنای لغوی تمکین عبارت است از فرمان بردن و قبول کردن و اطاعت کردن و در اصطلاح حقوقی انجام وظایف خاص زناشویی در رابطه زوجیت است و چنانچه زوجه بدون معاذیر شرعی و قانونی از تمکین خودداری نماید، ناشزه تلقی و حق نفقه وی ساقط می‌گردد.

طبق قانون، زن در شرایطی اجازه عدم تمکین را دارد؛ ضروریست که همه ی خانم ها به حقوق خود در زندگی مشترک آشنا باشند و راه‌های مطالبه آن را بدانند، بنابراین توصیه می شود که در صورت برخورد به هرگونه مشکل یا اختلاف، از وکلا و مشاورین متخصص در مجموعه حقوقی بنیاد وکلا کمک بگیرید.

نوشته های مشابه

شرایط مجاز برای عدم تمکین عبارتند از:

  • هنگامی که مرد خانه مناسب و مستقلی را مطابق شان زن تدارک ندیده باشد، در این گونه مواقع زن می‌تواند خانه شوهر را ترک کند.
  • مورد دیگر حالتی است که زن در خانه شوهرش احساس خوف، ضرر مالی یا شرافتی داشته باشد، در این گونه مواقع نیز زن می‌تواند خانه شوهر را ترک کرده و تا هنگامی که شوهر خانه مناسبی را برایش تدارک ندیده برنگردد.
  • چنانچه پس از عقد مرد به بیماری مقاربتی مبتلا گردد و نزدیکی با وی باعث انتقال بیماری به زن گردد، زن می‌تواند از نزدیکی خودداری کند؛ طبق قانون نفقه چنین زنی محفوظ بوده و مرد باید نفقه چنین زنی را بپردازد.
  • خارج شدن از منزل، زمانی که ضرورت درمانی داشته باشد، در این گونه مواقع نیز زن می‌تواند از منزل خارج شود.
  • برای انجام واجبات دینی مثل ادای نماز واجب یا حج، زن می‌تواند از منزل بدون اجازه شوهرش خارج شود؛ در حالی که نفقه او بر عهده شوهرش خواهد بود.
  • در صورتی که پزشک، نزدیکی را برای زن منع کرده باشد یا زمانی که زن در عادت ماهیانه باشد، وی اجازه عدم تمکین را دارد.
  • طبق قانون، چنانچه حق تعیین مسکن به زن داده شود، زن می‌تواند از خانه مرد خارج شود، در این مواقع مرد باید در خانه‌ای که مورد تایید زوجه است زندگی نماید.

هرگاه زن از همسرش تمکین نکند و در اصطلاح حقوقی ناشزه شود، زوج می‌تواند به دادگاه و محکمه حقوقی مراجعه کند و الزام زن را به تمکین خواستار شود، به علاوه، زن نمی‌تواند در مدتی که تمکین نمی‌کند از همسر خود طلب نفقه‌ داشته باشد.

به عبارت دیگر اگر زن بدون هیچ‌گونه مانع شرعی از انجام وظایف و تکالیف زوجیت امتناع کند، استحقاق خود را برای دریافت نفقه از دست می‌دهد.

بنابراین اگر زن برای عدم اطاعت از خواسته‌های مشروع همسر خویش، عذر موجه و قانونی داشته باشد، نفقه به او تعلق خواهد گرفت.

به عنوان نمونه وضعیتی را تصور کنید که زن به علت خطری که از جانب همسرش متوجه اوست (مثلا شوهر دچار ناراحتی روحی و عصبی است) از ماندن در خانه‌ی همسر امتناع می‌کند، در این صورت نمی‌توان منکر تعلق حق نفقه به آن زن شد.

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا