لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.

وبلاگ بنیاد وکلا
۱۷۰ بازدید ۰ دیدگاه

داوری در دعاوی خانوادگی

در این مقاله سعی شده شرحی مختصر در رابطه با داوری در دعاوی خانوادگی ارائه شود.

موضوع داوری در دعاوی خانوادگی به طور مطلق و اختلافات بین زن و شوهر به تعبیر عام میباشد.

در مورد ضمانت اجرای مقررات داوری در دعاوی خانوادگی در قانون و آیین نامه اجرایی در این باره مطلبی نیامده است با وجود این دیوان عالی کشور در آرای خود احکام طلاق صادر شده بدون رعایت مقررات حکمیت را باطل اعلام نموده است و بر این اساس ضمانت اجرای مقررات حکمیت بطلان حکم طلاق است.

به طور نمونه در رایی چنین آمده است «چون از ناحیه دادگاه جهت ایجاد سازش و حل مشکل از طریق مذاکره و ارجاع به داوری اقدامی صورت نگرفته و از حکم صادره نتیجه مثبتی حاصل نمیگردد دادنامه صادره نقض میشود.»

در تمام موارد درخواست طلاق به جز طلاق توافقی دادگاه موظف است ضمن سعی در ایجاد صلح و سازش موضوع را به داوری ارجاع کند.

در طلاق توافقی اجباری به ارجاع به داوری نیست.

برخلاف سایر داوریها که داوران باید کاملا بی طرف با هر یک از طرفین اختلاف باشند، در دعاوی خانوادگی خویشاوند بودن داوران با زوجین از شرایط داوری میباشد و این امر به لحاظ تشخیص بهتر صلاح خانواده، شناخت زوجین و آگاهی اشخاص مزبور از اصل قضیه و اوضاع و احوال مربوطه میباشد.

اصل بر قابل ارجاع بودن دعاوی خانوادگی به داوری است، مگر در مواردی که در آن خصوص منع وجود دارد.

دعاوی خانوادگی غیرقابل اجرا به داوری عبارتند از؛ دعاوی مربوط به اصل نکاح، فسخ نکاح، اصل طلاق، نسب و کلیه امور حسبی.

«در حوزه های قضائی که مراکز مشاوره خانواده ایجاد شده است، دادگاه خانواده میتواند در صورت لزوم با مشخص  کردن موضوع اختلاف و تعیین مهلت، نظر این مراکز را در مورد امور و دعاوی خانوادگی خواستار شود.» (ماده ۱۸ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱)

«مراکز مشاوره خانواده ضمن ارائه خدمات مشاورهای به زوجین، خواسته های دادگاه را در مهلت مقرر اجراء و در موارد مربوط سعی در ایجاد سازش میکنند.

مراکز مذکور در صورت حصول سازش به تنظیم سازش نامه مبادرت و در غیر این  صورت نظر کارشناسی خود در مورد علل و دلایل عدم سازش را به  طور مکتوب و مستدل به دادگاه اعلام میکنند. 

تبصره ـ دادگاه با ملاحظه نظریه کارشناسی مراکز مشاوره خانواده به تشخیص خود مبادرت به صدور رای میکند.» (ماده ۱۹ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱)

«در کلیه موارد درخواست طلاق، به جز طلاق توافقی، دادگاه باید به منظور ایجاد صلح و سازش موضوع را به داوری ارجاع کند.

دادگاه در این موارد باید با توجه به نظر داوران رای صادر و چنانچه آن را نپذیرد، نظریه داوران را با ذکر دلیل رد کند.» (ماده ۲۷ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱)

«پس از صدور قرار ارجاع امر به داوری، هریک از زوجین مکلفند ظرف یک هفته از تاریخ ابلاغ یک نفر از اقارب متاهل خود را که حداقل سی سال داشته و آشنا به مسائل شرعی و خانوادگی و اجتماعی باشد به عنوان داور به دادگاه معرفی کنند.

بنیاد وکلا به شما کمک می‌کند تا با جستجو و انتخاب متخصصین حقوقی، کار حقوقی خود را با هزینه مشخص و در کوتاه‌ترین زمان ممکن انجام دهید.

تبصره۱ـ محارم زوجه که همسرشان فوت کرده یا از هم جدا شده باشند، درصورت وجود سایر شرایط مذکور در این ماده به عنوان داور پذیرفته میشوند. 

تبصره۲ـ درصورت نبود فرد واجد شرایط در بین اقارب یا عدم دسترسی به ایشان یا استنکاف آنان از پذیرش داوری، هریک از زوجین میتوانند داور خود را از بین افراد واجد صلاحیت دیگر تعیین و معرفی کنند.

درصورت امتناع زوجین از معرفی داور یا عدم توانایی آنان دادگاه، خود یا به درخواست هریک از طرفین به تعیین داور مبادرت میکند.» (ماده ۲۸ قانون حمایت خانواده ۱۳۹۱)

ثبت دیدگاه

جهت ثبت دیدگاه خود ابتدا باید وارد حساب کاربری خود شوید:

ورود ثبت‌نام
دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.