سلام
در پاسخ به سوال شما درباره اینکه آیا دادگاه می‌تواند فقط بر اساس اقرار یک سارق حرفه‌ای که اموال دزدی را به شخصی که ضایعاتی دارد داده است، آن شخص را محکوم به مالخری کند، باید گفت:
اصل بر برائت است و هر اتهامی باید با دلیل و مدرک اثبات شود. صرف اقرار یک سارق بدون وجود مدرک و بدون کشف اموال در محل ضایعاتی، به تنهایی نمی‌تواند مبنای محکومیت قرار گیرد.
اگر کلانتری به محل ضایعاتی مراجعه کرده و چیزی از اموال دزدی پیدا نکرده باشد، این امر می‌تواند به نفع متهم باشد و نشان دهد که ادعای اقرار کننده به تنهایی قابل استناد نیست.
دادستان و بازپرس ممکن است کیفرخواست صادر کرده باشند و قرار جلب به دادرسی صادر شده باشد، اما این به معنای محکومیت قطعی نیست و دادگاه باید با بررسی همه ادله و دفاعیات، حکم صادر کند. دفاعیات بلاوجه ذکر شده توسط دادستان و بازپرس، به معنی رد دفاعیات متهم است اما باز هم دادگاه باید بر اساس دلایل و مدارک حکم دهد.
در نظام حقوقی ایران، برای اثبات اتهام مالخری، وجود دلایل قوی و مستند لازم است. اگر مدرکی جز اقرار سارق وجود نداشته باشد، و اموال سرقتی یافت نشده باشد، احتمال اثبات جرم علیه متهم ضعیف است.
همچنین در صورت عدم اطلاع خریدار از سرقتی بودن اموال، و اثبات این عدم اطلاع، مجازات برای او در نظر گرفته نمی‌شود، اما باید اموال مسروقه را رد کند.
بنابراین، دادگاه نمی‌تواند صرفا بر اساس اقرار یک دزد حرفه‌ای و بدون وجود مدارک و اموال سرقتی، شخص را محکوم کند. اگر چنین حکمی صادر شده، می‌توان از طریق وکیل متخصص در امور کیفری نسبت به آن اعتراض و دفاع کرد تا حق متهم حفظ شود.
خلاصه: اقرار سارق به تنهایی کافی نیست و باید دلایل و مدارک دیگری برای محکومیت وجود داشته باشد. اصل بر برائت است و دادگاه باید با توجه به همه ادله حکم دهد. اگر هیچ مدرکی جز اقرار وجود نداشته و اموال سرقتی یافت نشده، احتمال محکومیت ضعیف است و دفاعیات متهم باید جدی گرفته شود
