چرا دادگاه نوشتهٔ عادیِ پدر را وصیت‌نامه نمی‌داند؟

سلام و ادب؛
وصیتنامه خودنوشت بایستی به خط خود شخص تنظیم شود وگرنه وصیتامه تلقی نخواهد شد.(حتی تاریخ هم بایستی با خط خود شخص باشد.) اگر شخص بی سواد باشد طرق دیگری وجود دارد.

درود و احترام
سندی که با خط غیر باشد وصیت نانه ی خودتوشت نیست قابلیت پذیرش به عنوان وصیت را ندارد
عبارت برای کفن و دفن و جهازیه نوعی وصیت عهدی/دستور پرداخت هزینه تلقی می‌شود، نه هبه یا انتقال قطعی عین مال؛ لذا بدون تحقق قبض و اقرار به انتقال، دادگاه آن را منشا مالکیت مستقل برای دختر نشناخته است.ترکیب هزینه بعداز فوت با جهیزیه سبب فیر منحز بودن و غیر قابل تفکیک دانسته است

سلام
این نوشته را نمی‌شود فقط به دلیل اینکه عنوان «تقسیم‌نامه» روی آن گذاشته شده، از نظر وصیت نادیده گرفت. ملاک، محتوای نوشته و قصد پدر در زمان تنظیم آن است. عبارتی مثل «برای ... جهازیه دخترم می‌باشد» می‌تواند نشان‌دهنده قصد پدر برای اختصاص دادن خانه به شما باشد و باید جداگانه بررسی شود.
البته چون نوشته را شخص دیگری تنظیم کرده، برای اینکه بتوان به آن به عنوان وصیت‌نامه عادی استناد کرد، باید انتساب نوشته به پدر و اعتبار آن در دادگاه احراز شود. همچنین اگر دادگاه آن را وصیت بداند، وصیت نسبت به بیشتر از یک‌سوم اموال بدون اجازه سایر ورثه نافذ نیست.
اگر دادگاه در رای، درباره قسمت مربوط به خانه و جهازیه شما اصلا توضیح نداده یا دلیل رد آن را بیان نکرده، این موضوع می‌تواند در اعتراض به رای مطرح شود. برای اینکه مشخص شود خانه واقعا قابل مطالبه است یا خیر، متن کامل نوشته و قسمت استدلال رای باید دیده شود.

باسلام
وصیت نامه چه بلحاظ شکلی و چه بلحاظ ماهوی باید شرایط وصیتنامه ای را دارا باشد که محکمه به آن بها بدهد در حالیکه در مانحن فیه فاقد شرایط لازمه است.چرا که تقسیم سهم الارث هر ورثه را قانون مشخص کرده ضمن اینکه نصاب وصیت را نیز قانون مشخص کرده که در این خصوص از نصاب خارج است مازاد براینکه باید با خط و مهر و امضا واثر انگشت مورث آنهم با اقرار صریح و اعتراف صحیح مکتوب و لحاط شده باشد در حالیکه از این حیث مفقود است بدین لحاظ محکمه آنرا تقسیم نامه تلقی کرده است.

دادگاه این نوشته را تقسیم‌نامه تلقی کرده چون عباراتی مثل «سهم سه پسرم و خودم» نشان‌دهنده توافق بر سر تقسیم اموال در زمان حیات است، نه وصیت برای بعد از فوت. جمله «هیچ حقی از ارثیه ندارند» نیز تاکیدی بر همین تقسیم‌نامه است.
دلیل نادیده گرفتن بخش جهازیه این است که طبق قانون، وصیت مازاد بر ثلث (یک‌سوم اموال) بدون اجازه ورثه نافذ نیست. اگر ارزش خانه بیشتر از یک‌سوم کل اموال پدر باشد، آن بخش باطل می‌شود مگر اینکه سایر ورثه رضایت دهند.

باسلام و احترام؛
عبارات «در حال حیات» و «بعد از این تاریخ»، ماهیت وصیتنامه دارد نه تقسیمنامه‌. شما در دادگاه تنفیذ وصیتنامه را مطرح نمایید.جمله محرومیت سایرین از ارث هیچ اثر قانونی ندارد.
نسبت به بخشی که اختصاص به جهیزیه داده شده (اگر بیش از یک سوم باشد)نیاز به تنفیذ ورثه دارد.

سلام کاربر گرامی قاضی با بررسی متن به این نتیجه رسیده که تقسیم نامه تنظیم شده است،میتوانید نیست به بخش جهیزیه خود،اگر در نظر گرفته نشده اعتراض نمایید

کاربر محترم
این تقسیم نامه است وصیت از نحوه نگارش استنباط نمی شود

بادرود
این وصیت نامه معتبر نیست اولا برای بیش از ثلث اموال امکان وصیت نیست در ثانی هیچ ابوینی حق محروم کردن اولاد از ارث ندارد

با سلام
با این عباراتی که نقل کرده‌اید، قابل استدلال جدی است که متن صرفا تقسیم‌نامه نبوده و دست‌کم متضمن وصیت نیز بوده است؛ مخصوصا تعبیر «بعد از این تاریخ» و تعیین مال برای بعد از فوت. البته چون نوشته به خط شخص دیگری است، اعتبار آن به احراز انتساب و شرایط وصیت عادی بستگی دارد.
اگر دادگاه آن را سند عادی/تقسیم‌نامه پذیرفته، نمی‌تواند صرفا به دلیل این عنوان، مفاد قسمت مربوط به خانه و جهازیه را نادیده بگیرد؛ باید درباره اعتبار و اثر همان قسمت نیز اظهارنظر کند. این قسمت می‌تواند مستقلا محل استدلال و اعتراض شما باشد.

وصیت نامه عادی باید به خط خود وصیت کننده باشد.تلقی دادگاه از تقسیم بستگی به متن وصیت نامه دارد و نیاز با بررسی آن دارد

از عبارات بیشتر استنباط تقسیم نامه میشود تا وصیت بر اموال همچنین مجهول به نظر می رسد و نحوه تقسیم بیان شده که قانون گذار نحوه تقسیم اموال را بر اساس حصه ورثه مشخص کرده

سلام. صرف اینکه داخل یک نوشته از اموال بعد از فوت صحبت شده، الزاما باعث نمیشه کل نوشته «وصیت‌نامه» محسوب بشه. دادگاه باید از مجموع عبارات نوشته تشخیص بده پدرتون قصد داشته در زمان حیات اموالش رو تقسیم و منتقل کنه یا اینکه اثر این تصمیم رو برای بعد از فوت گذاشته بوده.

از طرف دیگه چون فرمودید نوشته رو شخص دیگری نوشته، این نوشته شرایط «وصیت‌نامه خودنوشت» رو نداره؛ چون وصیت‌نامه خودنوشت باید تماما به خط خود شخص وصیت‌کننده باشه. امضای شهود به‌تنهایی این نقص رو برطرف نمی‌کنه.

اما اینکه دادگاه نوشته رو تقسیم‌نامه یا سند عادی تلقی کرده، به این معنی نیست که می‌تونه فقط قسمت مربوط به زمین‌ها رو در نظر بگیره و عبارت مربوط به خانه رو بدون بررسی کنار بذاره. اگر در همان سند صراحتا درباره خانه تهران و اختصاص اون برای جهیزیه شما تعیین تکلیف شده، دادگاه باید مشخص کنه این قسمت چه ماهیتی داره و چرا برای اون اثر حقوقی قائل نشده.

نکته مهم عبارت «در حال حیات» هست. اگر از مجموع نوشته و سایر دلایل ثابت بشه پدر در همان زمان قصد انتقال خانه یا حقی از اون به شما رو داشته، موضوع ممکنه اصلا وصیت نباشه و باید از جهت یک انتقال یا تعهد در زمان حیات بررسی بشه. ولی اگر منظور این بوده که خانه بعد از فوت به شما برسه، ماهیت موضوع به وصیت نزدیک میشه و مقررات وصیت و حدود اعتبار اون مطرح خواهد شد.

بنابراین برای اعتراض، بهتره فقط روی این موضوع تکیه نکنید که نوشته حتما وصیت‌نامه بوده؛ بلکه ایراد اصلی می‌تونه این باشه که دادگاه سند رو تقسیم‌نامه دانسته ولی نسبت به تمام مفاد همون سند، خصوصا قسمت مربوط به خانه و جهیزیه، تحلیل و تعیین تکلیف روشنی نکرده است.

برای نظر دقیق‌تر باید متن کامل نوشته و مخصوصا استدلال دادگاه در رای دیده بشه؛ چون چند کلمه قبل و بعد از همین عبارات می‌تونه ماهیت حقوقی سند رو تغییر بده.

سلام کاربر گرامی این موضوع به محتوای متن بستگی دارد