در این وضعیت صرف اینکه زن از مرد دیگری باردار شده باشد باعث نمیشود بتواند بدون تعیین تکلیف قانونی طفل را به پدر بیولوژیک تحویل بدهد. ابتدا باید وضعیت نسب طفل مشخص شود. اگر طفل در زمان زوجیت یا در شرایطی که قانون طفل را به شوهر ملحق میکند متولد شود، اماره قانونی نسب وجود دارد و نمیتوان صرفا بر اساس ادعای مادر یا پدر بیولوژیک این نسب را نادیده گرفت. مواد ۱۱۵۸ و ۱۱۵۹ قانون مدنی در این خصوص اهمیت اساسی دارند
اگر طلاق صادر شده ولی هنوز در زمان بارداری واقع شده و طفل بعد از طلاق متولد شود، باید تاریخ دقیق طلاق و تولد طفل و همچنین آخرین نزدیکی زوجین بررسی شود تا مشخص شود آیا طفل از نظر قانونی به شوهر سابق ملحق میشود یا خیر
از طرف دیگر پدر بیولوژیک صرف اینکه از نظر ژنتیکی پدر طفل باشد، بدون اینکه نسب او از نظر قانونی احراز شده باشد، لزوما دارای تمام حقوق و اختیارات قانونی پدر نیست. بنابراین مادر نمیتواند صرفا با توافق خصوصی طفل را به او تحویل دهد و آثار قانونی پدری را برای وی ایجاد کند
در مورد نگهداری طفل توسط مادر نیز موضوع حضانت جدا از موضوع نسب است. اگر مادر صلاحیت نگهداری داشته باشد، اصل حضانت طبق مقررات قانون مدنی بررسی میشود و بارداری از مرد دیگر به خودی خود پاسخ این سؤال را تعیین نمیکند. البته اگر موضوع به مصلحت طفل یا صلاحیت اخلاقی و قانونی مادر ارتباط پیدا کند، ممکن است در تصمیم دادگاه مؤثر باشد
نکته مهم این است که اگر هنوز شوهر سابق از موضوع بارداری اطلاعی ندارد، مخفی نگه داشتن موضوع میتواند بعدا اختلافات جدی درباره نسب، شناسنامه و حقوق طفل ایجاد کند. به خصوص اگر طفل در محدوده زمانی اماره فراش متولد شود، موضوع باید از طریق قانونی تعیین تکلیف شود و نمیتوان صرفا بر مبنای واقعیت بیولوژیک عمل کرد
بنابراین در این پرونده قبل از هر اقدامی باید چهار تاریخ دقیق مشخص شود تاریخ عقد و شروع زندگی مشترک تاریخ آخرین رابطه زن با شوهر تاریخ رابطه با مرد دیگر و تاریخ اجرای صیغه طلاق و نهایتا تاریخ احتمالی تولد طفل
با این تاریخها میتوان دقیق مشخص کرد که طفل از نظر قانون به چه کسی ملحق میشود و آیا پدر بیولوژیک امکان پذیرش قانونی طفل و اعمال حق حضانت دارد یا خیر.