درود بر شما؛
حکم اعلامی در دعوای مطالبه وجه چک یعنی دادگاه صرفا وجود یا عدم وجود حق را احراز و اعلام می کند و وارد صدور حکم اجرایی برای الزام خوانده به پرداخت نمی شود.
در چنین پرونده ای اگر دادگاه به جای حکم محکومیت به پرداخت وجه چک و خسارات، حکم اعلامی صادر کرده باشد، غالبا به این معناست که دعوا را در قالب مطالبه محکوم به قابل استماع یا وارد ندانسته و صرفا وضعیت حق را اعلام کرده است، بنابراین لزوما به معنای محکومیت خواهان نیست، اما اگر نتیجه اعلام دادگاه عدم اشتغال ذمه خوانده یا بی حقی خواهان باشد، اثر آن همان رد دعوا است.
برای تشخیص قطعی باید به منطوق رای نگاه شود، اگر عبارت هایی مانند حکم به بطلان دعوا یا حکم به رد دعوا یا عدم استحقاق خواهان آمده باشد، یعنی خواهان محکوم به بی حقی شده است، اگر صرفا اعلام شود که چک وصف تجاری ندارد یا رابطه حقوقی احراز نشد یا دین ثابت نیست، باز هم در عمل به زیان خواهان و معادل رد دعوا است.
از حیث اجرا، وفق مواد ۱ و ۲ قانون اجرای احکام مدنی، فقط احکام لازم الاجرا که متضمن الزام به انجام تعهد یا پرداخت وجه باشند اجرا می شوند، حکم اعلامی اصولا اجراییه ندارد.
اگر رای قطعی شده و پرونده مختومه است، راهکار فقط اعتراض در مهلت های قانونی همان رای است، واخواهی برای غیابی، تجدیدنظر خواهی برای بدوی، و در موارد محدود فرجام یا اعاده دادرسی طبق مواد ۴۲۶ به بعد قانون آیین دادرسی مدنی.
اگر متن دقیق منطوق رای را بفرمایید، در یک خط می گویم که رد دعوا است یا صرف اعلام وضعیت و اینکه چه راه اعتراضی هنوز باز است؟
