صرف ثبت گزارش اطاله دادرسی در سامانه سامع، فی‌نفسه موجب ایجاد حق یا مجوزی برای قاضی جهت برخورد نامناسب، طولانی‌تر کردن رسیدگی یا تغییر مسیر پرونده علیه شما نیست و اصولا نباید از این بابت نگران باشید. البته در پرونده‌های قضایی، نحوه طرح اعتراض بسیار مهم است و توصیه من این است که موضوع به‌صورت فنی و مستند مطرح شود، نه با ادبیاتی که شائبه تقابل شخصی با قاضی ایجاد کند.
از نظر عملی، گزارش سامع را نباید صرفا یک ثبت اداری و بی‌اثر تلقی کرد؛ این گزارش در مسیر نظارت بر فرآیند رسیدگی قابل بررسی است، اما سامع جایگزین تصمیم قضایی یا درخواست رسمی داخل پرونده نیست و صرف ثبت آن نیز الزاما به معنای صدور دستور برای قاضی یا تغییر فوری روند رسیدگی نخواهد بود.
در پرونده‌ای که بیش از یک سال و نیم در جریان است و به‌طور مکرر وقت‌های احتیاطی یک‌ماهه تمدید میشود، موضوع اصلی این نیست که صرفا بگوییم «پرونده طول کشیده است»؛ بلکه باید مشخص شود در این مدت چه اقدامات قضایی انجام شده، چه اقداماتی باقی مانده، علت هر یک از تمدیدها چه بوده و آیا این تاخیر با ماهیت پرونده و اقدامات مورد نیاز تناسب دارد یا خیر.
بنابراین اگر گزارش سامع قبلا ثبت شده، به نظر من نیازی به عقب‌نشینی یا نگرانی از بابت آن نیست. در عین حال، بهتر است در خود پرونده نیز درخواست تسریع در رسیدگی به‌صورت کاملا محترمانه و مستند ثبت شود و سوابق تعیین وقت‌های احتیاطی و فاصله زمانی رسیدگی به‌طور دقیق مورد اشاره قرار گیرد.
نکته مهم این است که در چنین پرونده‌ای نباید قاضی را مستقیما به «تعلل» یا «تخلف» متهم کرد؛ بلکه باید با بیان دقیق گردش کار پرونده، تعداد و فواصل وقت‌های احتیاطی و اقدامات انجام‌شده، از مرجع نظارتی و قضایی خواست علت تاخیر بررسی و در صورت فقدان مانع قانونی، رسیدگی تسریع شود.
اگر پرونده واقعا بدون اقدام مؤثر برای مدت طولانی در وضعیت وقت احتیاطی باقی مانده باشد، می‌توان موضوع را جدی‌تر و مستندتر پیگیری کرد. در عمل، یک درخواست حقوقی دقیق که بر مبنای گردش کار پرونده تنظیم شده باشد، بسیار مؤثرتر از چندین اعتراض کلی و احساسی خواهد بود.
