.....مبنای اصلی، مقدار مهریه‌ای است که در عقد واقعا مورد توافق قرار گرفته و در سند نکاحیه ثبت میشود. ماده ۱۰۸۰ قانون مدنی تعیین مقدار مهر را منوط به تراضی زوجین کرده و ماده ۱۰۸۲ نیز می‌گوید به مجرد عقد، زن مالک مهر میشود.
بنابراین اگر واقعا توافق شما ۱۴ سکه باشد و در سند رسمی نکاحیه نیز ۱۴ سکه درج شود، اصل بر این است که مهریه قانونی شما ۱۴ سکه است، نه ۱۱۴ سکه.
اما اگر در زمان اجرای صیغه عقد، به‌صورت صریح گفته شود:
«مهریه زوجه ۱۱۴ سکه تمام بهار آزادی است» و این موضوع در فیلم مراسم، شهادت شهود، پیام‌ها یا سایر ادله منعکس شود، بعدا ممکن است زوجه ادعا کند که مهر واقعی ۱۱۴ سکه بوده و عدد ۱۴ که در سند درج شده، ناشی از اشتباه، توافق صوری یا توافق دیگری بوده است.
در چنین شرایطی، فیلم به‌تنهایی جای سند رسمی نکاحیه را نمی‌گیرد، اما میتواند به‌عنوان یک دلیل یا قرینه در اختلاف قضایی مورد استناد قرار گیرد. بنابراین نمی‌شود با اطمینان گفت «چون دفترچه ۱۴ سکه نوشته، فیلم ۱۱۴ سکه یا شهادت شهود هیچ اثری ندارد».
اگر توافق واقعی شما ۱۴ سکه است، بهترین و مطمئن‌ترین حالت این است که:
در جلسه عقد، همان ۱۴ سکه اعلام شود و در سند نکاحیه نیز همان ۱۴ سکه درج شود.
اگر خانواده عروس صرفا برای مسائل خانوادگی یا تشریفاتی می‌خواهند عدد ۱۱۴ در مراسم گفته شود، بهتر است این موضوع را نپذیرید. چون ایجاد یک تعارض عمدی بین چیزی که در مراسم اعلام میشود و چیزی که در سند رسمی ثبت میشود، میتواند در آینده منشا اختلاف و دعوا شود.
اگر به هر دلیلی نتوانستید مانع اعلام ۱۱۴ سکه باشید یک اقرار نامه غیرمالی در دفاتر اسناد رسمی یا سند صلح مبنی بر اعلام این مورد با حضور شهود داشته باشید.
