اعتراض به نظریه کارشناسی در قرارداد مشارکت در ساخت که تعهدات تجهیز واحد را بر عهده سازنده گذاشته است؟
ادامهٔ متن پرسشبستن
در قرارداد مشارکت در ساخت، مالک به دلیل نواقص ساختمان و دریافت پایان‌کار شکایت کرده است. دادگاه قرار کارشناسی صادر کرده و هیئت کارشناسی به استناد بند عام قرارداد (بند ۴-۲-۸) که ناظر بر هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده اداری یا اجرایی است، تأمین تجهیزاتی مانند کابینت، کمد و پکیج را نیز بر عهده سازنده دانسته است.
در حالی که در تمام قرارداد، تعهدات سازنده صرفاً ناظر بر احداث ساختمان، اخذ انشعابات، پایان‌کار و سند تفکیکی است و هیچ اشاره‌ای به تجهیز واحدها نشده است. همچنین بند ۱۳-۳ و ۱۳-۵ قرارداد، تکلیف موارد ذکرنشده را به توافق طرفین موکول کرده و حدود تعهدات را تا نازک‌کاری محدود کرده است. بند ۳-۳ نیز ملاک تحویل واحدها را صدور گواهی اتمام عملیات ساختمانی توسط ناظران نظام مهندسی دانسته، نه تجهیز واحدها.
کارشناس به قیود مندرج در بند استنادی (یعنی «اداری یا اجرایی»، «مرتبط با موضوع قرارداد» و «عرفاً در تعهد سازنده») توجه نکرده و تجهیزات مذکور را مصداق آن قیود دانسته است. همچنین مالک تاکنون هیچ سهمی از ملک را طبق ماده ۷ قرارداد به نام سازنده منتقل نکرده است. آیا می‌توان به این نظریه کارشناسی اعتراض کرد و مبنای حقوقی آن چیست؟
جمع‌بندی پاسخ وکلا
شما میتوانید به نظریه کارشناسی اعتراض کنید، زیرا کارشناس مرجع تفسیر حقوقی قرارداد یا افزودن تعهد جدید فراتر از توافق نیست. در اعتراض باید نشان دهید که طبق بندهای قرارداد تعهد شما محدود به نازک‌کاری بوده و تحمیل تجهیزاتی مثل کابینت و پکیج خلاف قیود قرارداد است.
امکان لغو یا اصلاح این نظر به مهلت قانونی شما برای اعتراض و عبارات دقیق سایر بندهای قرارداد مشارکت بستگی دارد.
