سلام
خیر. تحقق جرم کلاهبرداری منوط به این نیست که مرتکب در نهایت سود یا منفعت مالی را برای خود نگه داشته باشد.
آنچه در کلاهبرداری اهمیت دارد، احراز ارکان قانونی جرم است؛ از جمله:
* توسل به وسایل یا مانورهای متقلبانه؛
* فریب بزهدیده؛
* بردن مال دیگری بر اثر آن فریب؛
* وجود سوءنیت عام و سوءنیت خاص.
بنابراین، اگر شخصی با رفتار متقلبانه باعث شود مال دیگری از اختیار او خارج شود، صرف اینکه بعدا خود آن شخص سودی نبرده یا مال را به فرد دیگری منتقل کرده باشد، لزوما مانع تحقق جرم نیست.
البته نبردن منفعت میتواند در برخی پروندهها از جهت اثبات سوءنیت یا نقش واقعی متهم اهمیت پیدا کند. برای مثال، اگر شخصی بدون اطلاع از طرح کلاهبرداری و بدون قصد مجرمانه صرفا واسطه انجام یک انتقال مالی شده باشد و هیچ منفعتی نیز نبرده باشد، این موضوع میتواند قرینهای به نفع او در دفاع باشد؛ اما بهتنهایی برای نفی مسئولیت کیفری کافی نیست و دادگاه مجموع ادله را بررسی میکند.
در نتیجه:
* سود بردن، رکن قانونی جرم کلاهبرداری نیست.
* اما وجود یا عدم وجود منفعت ممکن است در ارزیابی علم، قصد و سوءنیت متهم مؤثر باشد.
اسناد و مدارک، از جمله نحوه انتقال مال، نقش هر یک از اشخاص، گردش مالی، پیامها و سایر قرائن، باید پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.