سلام وقتت بخیر
طبق ماده ۱۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی، وکیل دادگستری نمی‌تواند به جای موکل خود اقرار به صحت امضای سازش‌نامه غیررسمی نماید.
تحلیل ماده ۱۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی
ماده ۱۸۳ قانون آیین دادرسی مدنی صراحتا مقرر می‌دارد: "هرگاه سازش خارج از دادگاه واقع شده و سازش‌نامه غیر رسمی باشد طرفین باید در دادگاه حاضر شده و به صحت آن اقرار نمایند. اقرار طرفین در صورت مجلس نوشته شده و به امضای دادرس دادگاه و طرفین می رسد."
این ماده قانونی به روشنی بر موارد زیر تاکید دارد:
لزوم حضور شخصی طرفین: طبق متن صریح قانون، "طرفین باید در دادگاه حاضر شده" که اشاره به حضور شخصی طرفین دعوا دارد.
ضرورت امضای صورتجلسه توسط طرفین: قانون تصریح می‌کند که اقرار باید "به امضای دادرس دادگاه و طرفین" برسد.
عدم اعتبار سازش‌نامه در صورت عدم حضور طرفین: در قسمت انتهایی ماده مذکور آمده است: "در صورت عدم حضور طرفین در دادگاه بدون عذر موجه، دادگاه بدون توجه به مندرجات سازش نامه، دادرسی را ادامه خواهد داد."
محدودیت اختیارات وکیل در خصوص سازش
گرچه وکیل دادگستری می‌تواند در صورت داشتن اختیار خاص در وکالت‌نامه، از طرف موکل خود اقدام به صلح و سازش با طرف مقابل نماید، اما در مورد تایید صحت سازش‌نامه غیررسمی که قبلا تنظیم شده، حضور شخصی طرفین الزامی است.
وکیل آنلاین نیز تاکید می‌کند: "دادگاه زمانی به سازش نامه غیر رسمی ترتیب اثر می‌دهد که طرفین در دادگاه به صحت آن اقرار کنند، در غیر این صورت اگر طرفین بدون عذر موجه در دادگاه حضور نیابند دادگاه به رسیدگی خود بدون توجه به سازش نامه ادامه خواهد داد."
مفهوم "صحت" در ماده ۱۸۳
منظور از "صحت" در ماده ۱۸۳ همان معنای مصطلح آن در مقابل بطلان است. بنابراین، طرفین باید شخصا در دادگاه حاضر شده و علاوه بر تایید وقوع و انعقاد سازش، صحت آن را نیز تصدیق نمایند.
