باسلام.
اگر ورثه متوفی بعد از فوت متوفی نسبت به ماترکه باقیمانده قبول ترکه نمایند (این قبول ترکه میتواند ضمنی و یا حتی مکتوب باشد) در این صورت که ترکه را قبول کردند. نسبت به میزان سهم الارث خود مسول خواهند بود... یعنی وقتی که ترکه رو قبول کردند و سهم الارث به آنها تعلق گرفت به همان میزان سهم الارث از ترکه نسبت به بدهی های احتمالی متوفی مسول خواهند بود..
مستند: ماده ۲۴۶ قانون امورحسبی:در صورتی که ورثه ترکه را قبول نمایند هر یک مسئول اداء تمام دیون به نسبت سهم خود خواهند بود مگر اینکه ثابت کنند دیونمتوفی زاید بر ترکه بوده یا ثابت کنند که پس از فوت متوفی ترکه بدون تقصیر آنها تلف شده و باقیمانده ترکه برای پرداخت دیون کافی نیست که در اینصورت نسبت به زائد از ترکه مسئول نخواهند بود.
ماده ۲۲۶ قانون امورحسبی:مورثه ملزم نیستند غیر از ترکه چیزی به بستانکاران بدهند و اگر ترکه برای اداء تمام دیون کافی نباشد ترکه مابین تمام بستانکاران به نسبت طلب آنها تقسیم می شود مگر اینکه آن را بدون شرط قبول کرده باشند که در این صورت مطابق ماده ۲۴۶ مسئول خواهند بود در موقع تقسیم دیونی که به موجب قوانین ،دارای حق تقدم و رجحان هستند رعایت خواهد شد بستانکاران زیر هر یک به ترتیب حق تقدم بر دیگران دارند.طبقه اول : الف- حقوق خدمه خانه برای مدت سال آخر قبل از فوت . ب- حقوق خدمت گذاران بنگاه متوفی برای مدت شش ماه قبل از فوت. ج- دستمزد کارگرانی که روزانه یا هفتگی مزد می گیرند برای مدت سه ماه قبل از فوت . طبقه دوم: طلب اشخاصی که مال آنها به عنوان ولایت یا قیمومت تحت اداره متوفی بوده نسبت به میزانی که متوفی از جهت ولایت و یا قیمومت مدیون شده است. این نوع طلب در صورتی دارای حق تقدم خواهد بود که فوت در دوره قیمومت یا ولایت و یا در ظرف یک سال بعد از آن واقع شده باشد . طبقه سوم: طلب پزشک و دارو فروش و مطالباتی که به مصرف مداوای متوفی و خانواده اش در ظرف سال قبل از فوت رسیده است. طبقه چهارم: الف- نفقه زن مطابق ماده ۱۳۰۶ قانون مدنی . ب- مهریه زن تا میزان ده هزار ریال. طبقه پنجم: سایر بستانکاران.