سلام و وقت بخیر. در نظام دادرسی، استفاده از صدای ضبط شده به عنوان دلیل مستقل برای اثبات جرم «شهادت کذب» با چالش‌های فنی و حقوقی جدی روبروست.
صداهای ضبط شده با اپلیکیشن‌های موبایل، به دلیل امکان دست‌کاری و فقدان اصالت قطعی، در دادگاه «اماره قضایی» محسوب می‌شوند، نه «دلیل قطعی». برای اینکه این صدا به عنوان مدرک معتبر پذیرفته شود، دادگاه ممکن است آن را به کارشناس رسمی دادگستری ارجاع دهد تا از عدم ادیت و واقعی بودن آن اطمینان حاصل کند. ضمن اینکه، ضبط مکالمه بدون اطلاع طرف مقابل، خود می‌تواند در برخی شرایط از نظر حریم خصوصی محل بحث باشد، هرچند در رویه دادسراها برای کشف حقیقت گاهی پذیرفته می‌شود.
در مورد شکایت، شما میتوانید شکواییه‌ای تحت عنوان «شهادت کذب» ثبت کنید. برای محکومیت شاهد، صرف وجود این صدا کافی نیست؛ شما باید ثابت کنید که شاهد در زمان شهادت، با علم و عمد، خلاف واقع گفته است. تفاوت بین دو و نیم تن و سه تن ممکن است توسط شاهد به عنوان «حدس یا تخمین اشتباه» توجیه شود. بنابراین اگر شهادت دروغ او با مدارک دیگری مانند فاکتورهای رسمی، باسکول‌های ثبت شده، یا استشهادیه هم‌وزن یا قوی‌تر از شهادت او نقض شود، شانس محکومیت او افزایش می‌یابد. اگر شهود دیگری هم بیاورید که خلاف گفته‌های او را تایید کنند، پرونده برای شما بسیار قوی‌تر خواهد شد.
درباره محل شکایت، طبق قواعد عمومی آیین دادرسی کیفری، مرجع صالح برای رسیدگی، «دادسرای محل وقوع جرم» است؛ یعنی دادسرایی که در حوزه قضایی آن، شهادت کذب در دادگاه ارائه شده است.
نکته بسیار مهم این است که اثبات شهادت کذب، به خودی خود باعث ابطال حکم قطعی قبلی شما نمی‌شود. بلکه شما باید ابتدا در دادسرای محل وقوع جرم، محکومیت قطعی شاهد را بگیرید و سپس با در دست داشتن حکم محکومیت او، برای «اعاده دادرسی» به دیوان عالی کشور مراجعه کنید و درخواست نقض رای قبلی را بدهید.
توصیه می‌کنم پیش از هر اقدامی، صدای ضبط شده را توسط یک کارشناس خبره بررسی کنید که آیا قابلیت استناد دارد یا خیر، و سپس در صورت اطمینان از اصالت آن، با همراهی یک شاهد دیگر که قدرت اثباتی شهادت آن فرد را خنثی کند، اقدام نمایید. آرزوی موفقیت برای شما دارم.
