درود بر شما ؛
به طور کلی پس از اجرای حکم و پرداخت دیه و آزادی محکوم، اصل بر آزادی رفت و آمد و حق انتخاب محل سکونت است و اهالی یا شورا و دهیاری اختیار منع سکونت یا اخراج ندارند، منع اقامت فقط با حکم دادگاه و در چارچوب مجازات های تکمیلی و تبعی ممکن است.
مبنای قانونی اصلی. ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی، دادگاه می تواند در کنار مجازات اصلی، مجازات تکمیلی از جمله منع اقامت در محل معین یا الزام به اقامت در محل معین را برای مدت مشخص تعیین کند، این اختیار اصولا باید در همان دادنامه محکومیت یا از طریق رسیدگی قانونی پس از آن اعمال شود، نه با تعهد محلی.
راه عملی. اگر در پرونده قتل، منع اقامت به عنوان مجازات تکمیلی در حکم نیامده باشد، گرفتن تعهدنامه محلی از نظر حقوقی ضمانت اجرای کیفری مؤثر برای اخراج و منع ورود ایجاد نمی کند و در عمل قابل اتکا برای ممانعت قانونی نیست.
مسیر جایگزین و مؤثر. اگر حضور شخص موجب خوف و تهدید و مزاحمت یا درگیری جدید می شود، هر رفتار جدید را جداگانه پیگیری کنید، شکایت بابت تهدید و مزاحمت و ایراد ضرب و جرح و ورود به عنف حسب مورد، و تقاضای تامین مناسب در پرونده جدید، در این حالت امکان صدور قرار تامین و نیز طرح درخواست دستور قضایی متناسب وجود دارد.
نکته مهم. اگر حکم هنوز قطعی نشده یا پرونده در مرحله اجرای احکام است، باید دقیقا متن دادنامه و بخش مجازات های تکمیلی و شرایط آزادی و قرارهای نظارتی بررسی شود تا معلوم شود آیا منع اقامت یا محدودیت تردد قبلا مقرر شده یا امکان پیگیری از همان مسیر وجود دارد.
برای اینکه دقیق و قابل اقدام راهنمایی کنم، لطفا این سه مورد را بفرمایید. قتل عمد بوده یا شبه عمد, حکم قطعی چه بوده و آیا در دادنامه ماده ۲۳ و منع اقامت ذکر شده, الان رفتار مشکل زا چیست و آیا تهدید یا مزاحمت جدیدی رخ داده است؟ اگر متن رای یا برگ اجرای احکام را ارسال کنید، می توانم راهکار عملی و متن درخواست مناسب برای دادستان یا اجرای احکام را دقیقا تنظیم کنم.