سلام.
در حقوق ایران، اصل بر این است که مرتکب جرم، علاوه بر مجازات کیفری، مسئول جبران خساراتی است که مستقیما در نتیجه جرم به زیاندیده وارد شده است. با این حال، مطالبه خسارت معنوی یا روحی صرفا به دلیل سرقت خودرو، نیازمند اثبات ورود زیان و رابطه آن با رفتار مرتکب است.
اگر خودرو بدون آسیب جدی کشف و به شما مسترد شده باشد و خسارت مالی قابل توجهی نیز ایجاد نشده باشد، صرف احساس نگرانی، اضطراب یا ناراحتی معمول ناشی از وقوع سرقت، لزوما موجب صدور حکم به پرداخت غرامت معنوی نخواهد شد.
اما چنانچه بتوانید ثابت کنید که در اثر این حادثه، آسیب روانی قابل توجهی به شما وارد شده است؛ برای مثال با ارائه مدارک پزشکی، نظریه روانپزشک یا روانشناس و سایر ادلهای که نشان دهد این آسیب مستقیما ناشی از جرم بوده است، امکان طرح مطالبه خسارت معنوی وجود دارد و دادگاه با توجه به اوضاع و احوال پرونده درباره آن تصمیم خواهد گرفت.
در کنار خسارت معنوی، اگر هزینههایی مانند حمل خودرو، تعمیر، کاهش ارزش ناشی از آسیب، یا سایر زیانهای مالی ناشی از سرقت به شما تحمیل شده باشد، در صورت اثبات، امکان مطالبه آنها نیز وجود دارد.
اسناد و مدارک پرونده، از جمله گزارش کشف خودرو، پرونده کیفری، مدارک مربوط به خسارات مالی و در صورت وجود، مستندات پزشکی یا روانپزشکی، بهتر است پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.