سلام. پاسخ شما بر اساس قانون مدنی ایران (به خصوص مواد ۱۰۸۲ تا ۱۰۹۴) و رویه قضایی است:
۱. ماهیت مهریه
مهریه شما از دو جزء تشکیل شده:
· ۱۰۰ سکه تمام بهار آزادی (دین مالی قابل پرداخت به نقد)
· ۲ دانگ از خانه زوج (معادل یک‌ششم خانه - مال معین)
۲. تکلیف جدایی قبل از نزدیکی (دخول)
اگر جدایی قبل از نزدیکی رخ دهد، فقط نصف مهریه تعلق میگیرد (ماده ۱۰۹۳ قانون مدنی) بنابراین:
· از ۱۰۰ سکه → ۵۰ سکه
· از ۲ دانگ خانه → ۱ دانگ
۳. اجرای مهریه غیرمالی (همان خانه) – مهم!
«۲ دانگ خانه» یک مال معین است، نه تعهد به پرداخت پول. پس زن فقط میتواند همان ۲ دانگ (یا نصف آن یعنی ۱ دانگ) را توقیف کند، نمیتواند بگوید: چون شوهر پول سکه‌ها را ندارد، خانه بیشتر توقیف می‌کنم.
یعنی:
· سکه‌ها و خانه دو تعهد مجزا هستند.
· برای سکه‌ها: اگر شوهر پول نداشته باشد، دادگاه اموال دیگرش را توقیف می‌کند (حقوق، خودرو، ...). خانه فقط برای همان ۲ دانگ مهریه قابل توقیف است.
۴. توقیف خانه به جای سکه – آیا ممکن است؟
خیر. چون موضوع مهریه متفاوت است. شوهر نمی‌گوید «به جای سکه، خانه بدهم» مگر با رضایت شما. اما اگر شوهر هیچ مالی غیر از خانه ندارد، شما باز هم نمیتوانید کل خانه را برای سکه‌ها ببرید، بلکه سکه‌ها به «بدهی عادی» تبدیل میشوند و تا زمان توانایی شوهر یا به ارث رسیدن، طلب شما باقی می‌ماند.
۵. نکته طلایی برای شما
در دادگاه می‌توانید درخواست «فروش ۲ دانگ خانه» را بدهید. پول آن به شما می‌رسد. برای سکه‌ها اجرائیه صادر میشود و هر زمان شوهر صاحب مال یا درآمد شد، توقیف میشود (حتی بعد از سال‌ها).
اما زور برای «توقیف بیشتر از ۲ دانگ خانه» ندارید.
۶. توصیه حقوقی
اگر شوهر توان پرداخت ۵۰ سکه را ندارد:
· از دادگاه بخواهید مهلت دهد یا اقساط ببندد.
· اگر زندانی شود، با معرفی مال (همان ۲ دانگ خانه) میتواند آزاد شود ولی خانه نه برای مهریه سکه، فقط برای مهریه خانه.
آیا بعد از عقد نزدیکی داشته‌اید؟ پاسخ بله یا خیر، در نحوه اجرای مهریه تفاوت اساسی ایجاد می‌کند (قبل نزدیکی نصف، بعد نزدیکی تمام مهریه).
