سلام
صرف خارج کردن خودرو از تعمیرگاه بدون پرداخت هزینه تعمیر، به‌تنهایی لزوما کلاهبرداری محسوب نمیشود. تحقق جرم کلاهبرداری مستلزم وجود ارکانی مانند توسل به وسایل یا مانور متقلبانه، فریب بزه‌دیده و بردن مال بر اثر آن فریب است.
اگر ادعا شود که متهم فیش واریزی جعلی ارائه کرده و تعمیرکار نیز به اعتماد آن فریب خورده و خودرو را تحویل داده است، این رفتار میتواند حسب محتویات پرونده از منظر کلاهبرداری یا عناوین کیفری دیگر مورد بررسی قرار گیرد. اما اگر تعمیرکار فیش را نپذیرفته، خودرو را تحویل نداده و متهم با اقدام خود خودرو را خارج کرده باشد، رابطه میان فریب و بردن مال محل تردید است و صرفا عنوان کلاهبرداری به‌طور خودکار محقق نمیشود.
در چنین پرونده‌ای، دفاع مؤثر معمولا بر این محورها استوار است:
* بررسی اینکه آیا اصلا فیشی ارائه شده و اصالت آن چگونه احراز می‌شود؛
* اثبات اینکه شاکی فریب نخورده و به فیش اعتماد نکرده است؛
* بررسی اینکه خروج خودرو ناشی از فریب بوده یا صرفا اختلاف بر سر پرداخت اجرت تعمیر؛
* توجه به اینکه اختلاف بر سر اجرت تعمیر، در بسیاری از موارد میتواند ماهیت حقوقی یا قراردادی داشته باشد، مگر اینکه ارکان جرم کیفری به‌طور کامل احراز شود.
بنابراین، صرف فرار با خودرو یا عدم پرداخت هزینه تعمیر، بدون احراز ارکان قانونی جرم، برای محکومیت به کلاهبرداری کافی نیست و مرجع رسیدگی باید تمامی ادله، از جمله نحوه ارائه فیش، اظهارات طرفین، تصاویر دوربین، پیام‌ها و سایر قرائن را بررسی کند.
اسناد و مدارک، از جمله شکایت، گزارش ضابطان، فیش مورد ادعا، فیلم دوربین‌ها، پیام‌ها و قرارداد یا توافق مربوط به تعمیر خودرو، باید پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.
