با سلام. بله، شما میتوانید دعوای خلع ید را مطرح کنید و با توجه به داشتن سند رسمی تکبرگ و مفروز، در موقعیت حقوقی بسیار بالاتری نسبت به طرف مقابل قرار دارید.
در ادامه، پاسخ شما را بر اساس قوانین و رویه قضایی ایران به صورت دقیق تشریح میکنم.
۱. قدرت قانونی سند تکبرگ در برابر مبایعهنامه
بر اساس رای وحدت رویه شماره ۶۷۲ دیوان عالی کشور، شرط اصلی پذیرش دعوای خلع ید، داشتن سند رسمی مالکیت است.
وضعیت شما: شما دارای سند رسمی تکبرگ هستید. طبق ماده ۲۲ قانون ثبت، دولت فقط کسی را که ملک به نام او در دفتر املاک ثبت شده، مالک میشناسد. بنابراین دادگاه شما را مالک قانونی میداند و تصرف هر شخص دیگری را بدون اجازه شما، «غصب» تلقی میکند.
وضعیت طرف مقابل: طرف مقابل فقط یک مبایعهنامه عادی (قولنامه) دارد. در برابر سند رسمی شما، ادعای او بر اساس سند عادی در دعوای خلع ید به تنهایی توان مقابله ندارد.
۲. پاسخ به ادعای "عدم امکان خلع ید به دلیل داشتن سند پدر"
ادعایی که شنیدهاید (که چون خوانده سند دارد، غاصب نیست) در مورد پرونده شما صدق نمیکند، زیرا:
تفاوت سند مفروز و مشاع: سند پدر طرف مقابل، «مشاعی» است، اما سند شما «مفروز» (ششدانگ و جدا شده) است. وقتی سندی مفروز میشود، یعنی مراحل قانونی طی شده و سهم شما از آن حالت اشتراکی جدا و مشخص شده است. ادعای مشاعی پدر ایشان نمیتواند مانع حق مالکیت ششدانگ شما بر قطعه مشخص فعلی شود، مگر اینکه او بتواند عملیات تفکیک و سند شما را در دادگاه باطل کند.
عدم مالکیت رسمی متصرف: شخص متصرف (خوانده) خودش سند رسمی ندارد و فقط مبایعهنامه دارد. بنابراین او مالک رسمی محسوب نمیشود که بخواهد به استناد سند مالکیت از خلع ید جلوگیری کند.
۳. آیا نیاز به ابطال مبایعهنامه یا سند طرف مقابل دارید؟
اصولا خیر، برای خلع ید نیازی نیست شما ابتدا مبایعهنامه او را باطل کنید.
اصل صحت سند شما: سند رسمی شما معتبر است مگر آنکه خلاف آن ثابت شود. بار اثبات بر دوش طرف مقابل است. این اوست که باید دادخواست بدهد و سعی کند سند رسمی شما را باطل کند، نه شما.
استراتژی دفاعی: شما دادخواست «خلع ید» را به استناد سند تکبرگ خود مطرح کنید. اگر طرف مقابل در جلسه دادگاه به مبایعهنامه یا سند پدرش استناد کرد، دادگاه معمولا به دلیل وجود سند رسمی به نام شما، به سند عادی او ترتیب اثر نمیدهد، مگر اینکه او همزمان یا جداگانه دعوای «ابطال سند مالکیت» شما را مطرح کند و دستور توقف رسیدگی بگیرد (که کار دشواری است).