سلام
بله، شما قطعا میتوانید و باید به این رای اعتراض کنید.
صدور حکم بر اساس دست‌نوشته‌ای که امضا ندارد و همچنین نادیده گرفتن حقوق دفاعی شما به عنوان زندانی، تخلفات آشکار حقوقی و قضایی محسوب می‌شوند.
در ادامه دلایل قانونی که بر اساس آن‌ها میتوانید در لایحه دفاعیه خود درخواست نقض رای را داشته باشید، توضیح داده شده است:
۱. بی‌اعتباری سند بدون امضا
مهم‌ترین ایراد پرونده شما ماهیت «سند» است. طبق قانون مدنی ایران، نوشته‌ای که فاقد امضا، مهر یا اثر انگشت باشد، اساسا «سند» محسوب نمیشود و هیچ بار حقوقی علیه شما ندارد.
امضا رکن اصلی سند است: طبق ماده ۱۲۹۳ قانون مدنی (و مفهوم مخالف آن)، حتی اگر سندی توسط مامور رسمی تنظیم نشود، تنها در صورتی به عنوان «سند عادی» اعتبار دارد که دارای امضا یا مهر طرف باشد. دست‌نوشته‌ای که امضای منتسب‌الیه (شما) را ندارد، صرفا یک پیش‌نویس یا ادعا است و نمی‌تواند دلیل بدهکاری شما باشد مگر اینکه شما در دادگاه اقرار کرده باشید (که نکرده‌اید).
۲. تخلف در صدور رای (مهلت کارشناسی)
صدور رای قبل از اتمام مهلت قانونی، تخلف انتظامی و رویه‌ای است.
حق اعتراض به نظر کارشناس: وقتی دادگاه قرار کارشناسی صادر می‌کند، طرفین طبق قانون مهلت دارند هزینه را واریز کنند یا به نظر کارشناس اعتراض کنند. صدور رای قبل از انقضای این مهلت، «سلب حق دفاع» محسوب می‌شود و رای را در مرحله تجدیدنظر آسیب‌پذیر می‌کند. اگر قاضی قبل از پایان مهلت هزینه، پرونده را بسته و رای داده، مرتکب عجله در صدور رای شده که از موجبات نقض دادنامه است.
۳. نقض حق دفاع زندانی (عدم اعزام یا ویدیو کنفرانس)
این مورد یکی از قوی‌ترین دلایل شما برای ابطال رای یا واخواهی است.
حق حضور: طبق آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و قانون آیین دادرسی، دادگاه موظف است امکان دفاع را برای زندانی فراهم کند؛ یا از طریق اعزام فیزیکی به دادگاه و یا از طریق ویدیو کنفرانس (دادرسی الکترونیک).
نادیده گرفتن درخواست: اینکه شما درخواست ویدیو کنفرانس داده‌اید و قاضی بدون توجه به آن و بدون شنیدن دفاعیات شما جلسه را برگزار کرده، مصداق بارز نقض اصول دادرسی عادلانه است. عدم حضور شما «موجه» بوده (به دلیل حبس) و دادگاه نباید بدون تامین شرایط حضور شما، وارد رسیدگی ماهوی می‌شد.
