سلام
با توجه به شرح پرونده شما و قوانین آیین دادرسی مدنی ایران، نکات زیر قابل جمع بندی است:
۱. امکان فرجام خواهی پس از تایید قرار رد تجدیدنظرخواهی
وقتی خوانده در خارج از مهلت قانونی تجدیدنظرخواهی کند و دادگاه ابتدا قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر کند و سپس این قرار در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید شود، رای بدوی قطعی تلقی میگردد.
بر اساس نظریه مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه و رویه غالب دیوان عالی کشور:
امکان فرجام خواهی از رای بدوی که به علت عدم تجدیدنظرخواهی در مهلت مقرر، قطعی شده باشد وجود دارد؛ اما اگر نسبت به همان رای بدوی، تجدیدنظرخواهی حتی خارج از مهلت انجام گیرد و قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر شود و این قرار هم تایید گردد، دیگر امکان فرجامخواهی علیه آن حکم وجود ندارد. زیرا فرجام خواهی باید در مهلت قانونی خاص خود و قبل از انقضای مهلت و طرح دعوای تجدیدنظر صورت گیرد.
۲. مهلت فرجامخواهی
برای اشخاص مقیم ایران: ۲۰ روز و برای مقیم خارج: ۲ ماه از تاریخ انقضای مهلت تجدیدنظرخواهی محاسبه میشود.
تقدیم دادخواست تجدیدنظر خارج از مهلت، مبداء جدیدی برای آغاز مهلت فرجامخواهی ایجاد نمیکند؛ یعنی حتی اگر قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر شود، مهلت فرجام شما (خوانده) به محض انقضای مهلت تجدیدنظرخواهی پایان مییابد و بعد از آن دیگر نمیتوان اقدام به فرجامخواهی کرد.
۳. امکان اعاده دادرسی
اعاده دادرسی، جزو طرق فوقالعاده اعتراض بوده و نسبت به آراء قطعی امکانپذیر است؛ اما دارای شرایط و جهات خاص (مندرج در ماده ۴۲۶ ق.آ.د.م) است، از جمله: کشف اسناد جدید، تضاد بین دو حکم قطعی، حیله و تقلب، اثبات جعلیت اسناد و...
مهلت اعاده دادرسی برای افراد مقیم ایران ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ رای قطعی و برای ساکنین خارج ۲ ماه است. البته در برخی جهات اعاده دادرسی، مبداء مهلت متفاوت خواهد بود (مثلا در مورد کشف سند جدید، تاریخ کشف سند ملاک است).
بنابراین اگر بیش از ۴ ماه از صدور و ابلاغ حکم قطعی بدوی گذشته باشد و جهات قانونی اعاده دادرسی فراهم نباشد، در حالت عادی امکان اعاده دادرسی نیز وجود ندارد مگر مشمول یکی از استثنائات مهلت شود.
جمع بندی
پس از تایید قرار رد تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر دیگر امکان فرجامخواهی علیه رای بدوی وجود ندارد و قانون، مبداء جدیدی برای مهلت فرجام در نظر نمیگیرد.
امکان اعاده دادرسی فقط در مدت مقرر و صرفا در صورت وجود دلایل خاص و استثنایی وجود دارد.
در نتیجه، با توجه به گذشت بیش از چهار ماه از صدور رای و قطعیت آن، و نبود جهات اعاده دادرسی (مگر ثابت شود)، دیگر امکان فرجام خواهی و اعاده دادرسی برای خوانده وجود نخواهد داشت.