کلا در تمامی اموری که توسط انسان انجام می پذیرد احتمال خطا وجود دارد.در مورد جرم جعل هم در اکثر موارد بسته به مورد خاصی که حادث شده است جعل قابل تشخیص است.اما این قاعده در تمامی موارد صدق نمی کند و متاسفانه برخی جعل ها به راحتی قابل تشخیص نیستند و برای اثبات جعل در این موارد باید از شیوه های دیگری جهت اثبات وقوع جعل استفاده نمود.به عنوان مثال در موردی که جاعل به صورت پنهانی مهر متعلق به دیگری را برداشته و روی برگه مدنظر خودش اثر آن را حک میکند جعل صورت گرفته ولی از روی مهر قابل تشخیص نیست چون مهر ساختگی نیست و اصالت دارد.موارد خیلی نادری هم بوده که کارشناسان نتوانستند جعل را تشخیص دهند یا راجع به تقدم و تاخر نظر اشتباه داده اند و یا برگه اصل رو مجعول تشخیص دادند یا مجعول را اصل تشخیص داده اند.پس نمی توان به صورت قطعی گفت صددرصد موارد جعل قابل تشخیص هستند.اما می توان اطمینان خاطر داد که در اغلب موارد و با درصد قطعیت بسیار بالایی کارشناسان جعل را تشخیص می دهند.مورد نادری که شخصا با آن مواجه شدم و تشخیص کارشناسان اشتباه بود تقدم و تاخر امضای فروشنده در یک قولنامه عادی بود.فردی ملکی را با قولنامه فروخته بود اما بعدا مدعی شد که سفید امضا بوده و قولنامه بعد از امضای وی نوشته شده است.علیرغم اینکه دوربین داخل بنگاه و همه شهود رویت کرده بودند که ایشان بعد از نوشتن متن قولنامه آن را امضا کرده است تمام کارشناسان خط تا هیات پنج نفره متفق القول نظر دادند که قولنامه سفید امضا بوده است.یعنی تشخیص اشتباه دادند.اما همانطوریکه گفتم این موارد بسیار نادر هستند اما واقعیت دارد و کارشناسان هم تشخیص اشتباه می دهند.مثالهای متعددی وجود دارد که ذکر تمام موارد در اینجا هم مقدور نیست هم ضرورتی ندارد