سلام.
خیر، صرف بخشش مهریه به‌تنهایی موجب صدور حکم طلاق به درخواست زوجه نمیشود.
در حقوق ایران، اصل بر این است که اگر زوجه بخواهد بدون رضایت زوج طلاق بگیرد، باید یکی از جهات قانونی طلاق را اثبات کند؛ مانند عسر و حرج، تحقق یکی از شروط ضمن عقد، غیبت زوج یا سایر مواردی که قانون پیش‌بینی کرده است. بخشیدن مهریه، هرچند ممکن است در اثبات کراهت زوجه مؤثر باشد، اما به‌تنهایی جایگزین این جهات قانونی نیست.
در طلاق خلع نیز اگرچه زوجه در مقابل طلاق مالی (از جمله تمام یا بخشی از مهریه) را به زوج می‌بخشد، اما تحقق طلاق خلع مستلزم اجرای صیغه طلاق از سوی زوج یا نماینده قانونی او است. بنابراین، اگر زوج حاضر به طلاق نباشد و زوجه نیز دلیل قانونی مستقلی برای الزام وی به طلاق نداشته باشد، صرف بذل مهریه دادگاه را مجاز به صدور حکم طلاق نمیکند.
رویه قضایی نیز غالبا بر همین مبناست و دادگاه‌ها صرف اعلام آمادگی زوجه برای بخشش مهریه را دلیل کافی برای طلاق یکطرفه نمی‌دانند؛ مگر اینکه در کنار آن، یکی از اسباب قانونی طلاق نیز احراز شود.
بنابراین، بذل مهریه میتواند زمینه سازش یا توافق را فراهم کند، اما در نبود رضایت زوج یا دلیل قانونی برای اجبار او به طلاق، به‌تنهایی موجب صدور حکم طلاق نخواهد شد.
مدارک و مستندات پرونده بهتر است پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.
