لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ بگیرید.
همسرم قصد دارد مرا برای سکونت به منطقهای ناامن ببرد که شرایط آن برای سلامت روانی من مضر است. در دورههای قبلی اقامت در آن منطقه، دچار فشار روحی شدید شدم و به مدت سه ماه تحت نظر پزشک بودم و هنوز دارو مصرف میکنم. همسرم تهدید کرده که در صورت امتناع، به دلیل عدم تمکین شکایت خواهد کرد و مهریهام را نخواهد پرداخت. چه اقدامی باید انجام دهم؟
در فقه و قانون مدنی ایران، تمکین زن در برابر تعیین محل سکونت توسط شوهر یک اصل است، اما این اصل مطلق نیست. اگر محل سکونت تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند و این امتناع ناشوزه محسوب نمیشود.
طبق قانون مدنی، شوهر موظف است محل سکونتی را انتخاب کند که درخور شأن و شرایط زن باشد و سلامت او را به خطر نیندازد. مستندات پزشکی مبنی بر آسیب روانی ناشی از سکونت در آن منطقه، دلیل معتبری برای اثبات این مضرت است.
همین حالا مدارک پزشکی خود را جمعآوری کنید؛ نسخهها، سوابق درمانی و گواهی پزشک را نگه دارید. در صورت طرح دعوای ترک انفاق یا عدم تمکین از سوی همسرتان، این مدارک را به دادگاه ارائه دهید تا دادگاه حکم به عدم ناشوزهبودن شما صادر کند. مهریه نیز مستقل از این موضوع حق قانونی شما بوده و با امتناع موجه از سکونت ساقط نمیشود.
باسلام عدم تمکین تاثیری در پرداخت مهریه نخواهد داشت.
با سلام
طبق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی:
اگر بودن زن با شوهر در یک منزل، متضمن خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی برای زن باشد، او میتواند مسکن جداگانه اختیار کند و تا وقتی که خوف مزبور مرتفع نشده، الزام به بازگشت به منزل مشترک نخواهد داشت.
همچنین ماده ۱۱۱۶ مقرر میدارد:
در صورت اختلاف، دادگاه تشخیص میدهد که آیا خوف زن موجه بوده یا خیر.
سلام و درود
می توانید با ارائه دلایل و مدارک کافی که ذکر نمودید برای سلامت روانی شما مضر است به دادگاه ارائه نموده بابت عدم تمکین.
و عدم تمکین باعث از بین رفتن مهریه نیست و صرفا نفقه پرداخت نخواهد شد.
با سلام
اگر مستندات کافی و قابل اثبات در خصوص خطر سلامت روانی موجود باشد ، ناشزه محسوب نمیشود و میتواند به دادگاه تقاضای تهیه مسکن علیحده بدهید .
ضمنا مطالبه مهریه زوجه ، ارتباطی با نشوز و تمکین زوجه ندارد
سلام
مهریه شما منوط به تمکین یا عدم تمکین نمی باشد و عدم تمکین شما صرفا موجب از بین رفتن نفقه شما می شود
مطابق قانون مدنی، اصل بر این است که تعیین محل سکونت با شوهر است، مگر اینکه در عقدنامه حق تعیین مسکن به زن واگذار شده باشد یا محل انتخابشده به گونهای باشد که برای زن متضمن خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی باشد. در این صورت، زن میتواند از سکونت در آن محل خودداری کند و این امتناع لزوما به معنای عدم تمکین محسوب نمیشود.
با توجه به اینکه شما سابقه ابتلا به مشکلات روحی ناشی از اقامت در آن منطقه داشتهاید، تحت درمان پزشک قرار گرفتهاید و همچنان دارو مصرف میکنید، در صورت وجود مدارک پزشکی، امکان استناد به خوف ضرر جانی یا روانی وجود دارد. در این وضعیت میتوانید از دادگاه درخواست کنید که اجازه سکونت جداگانه یا عدم الزام به اقامت در آن محل را صادر کند
در حقوق خانواده، اصل بر این است که زوجه باید در حدود قانون از همسر خود تمکین کند؛ اما این تکلیف مطلق نیست. اگر سکونت در محل تعیینشده برای زوجه خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی ایجاد کند یا ثابت شود که آن محل برای سلامت جسمی یا روانی وی وضعیت نامتعارف و زیانآور دارد، موضوع میتواند از موارد قابل بررسی در دادگاه باشد.
صرف ادعای نامناسب بودن محل کافی نیست و بهتر است دلایل قابل استناد مانند مدارک پزشکی، سوابق درمان، نظریه پزشک، گزارشهای مرتبط و سایر قرائن جمعآوری شود. همچنین بهتر است قبل از هر اقدامی، موضوع بهصورت رسمی و مستند از طریق اظهارنامه یا لایحه مطرح شود تا بعدا به عنوان امتناع بدون دلیل تلقی نشود.
تهدید به عدم پرداخت مهریه نیز از نظر حقوقی صحیح نیست؛ مهریه یک حق مالی مستقل است و عدم تمکین در شرایط خاص، بهخودیخود موجب سقوط مهریه نمیشود.
با توجه به اینکه موضوع شما با سلامت روانی، محل زندگی و احتمال طرح دعوای عدم تمکین ارتباط دارد، نحوه اقدام اولیه بسیار مهم است. در صورت تمایل، میتوانم شرایط پرونده شما را بررسی کنم و راهکار مناسب برای دفاع از حقوقتان را توضیح دهم.
ناصر حسنزاده
وکیل پایه یک دادگستری
سلام
مهریه ارتباطی به تمکین ندارد و حق قانونی زن می باشد که هر زمانی که بخواهد میتواند مطالبه کند.
در صورتیکه بابت عدم تمکین شکایتی مطرح نماید شما میتوانید با ارائه مستندات پزشکی و اعلام خوف و خطر جانی دفاعیات لازم را در دادگاه انجام دهید.
سعی کنید تا می توانید از ایشان مدارک جمع کنید،بله در قانون پیش بینی شده اگر خوف ضرر جانی برای زوجه باشد،این امکان رو گذاشته،ضمنا اظهارنامه باید بدهید.گفتیم که اگر بخواهید براتون تنظیم میشه
با سلام،این موضوع ربطی به مهریه ندارد و مهریه در حال حال قابل مطالبه است در مورد مسکن اگر احساس خطر دارید نروید و اگر اظهارنامه دادنند مستدل و مستند پاسخ دهید و اگر دادخواست الزام به تمکین دادند با توجه به مستندات خوف جانی و صدمات روحی وارده ،لایحه مناسب ارائه دهید.
اولا عدم تمکین شما ارتباطی به مهریه ندارد و حق شما را نسبت به مهریه ساقط نمی کند.در خصوص مسکن نیز ادله پزشکی خود را ارائه دهید و به دادگاه طی لایحهای ای شرایط خود را توضیح دهید.مسکن باید در شان شما باشد و محل اقامت امنیت عرفی داشته باشد
با سلام
اگر بتوانید ثابت کنید که سکونت در آن محل برای شما متضمن خوف ضرر جانی، مالی یا شرافتی (از جمله آسیب جدی به سلامت روان) است، مطابق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی میتوانید از سکونت در آن محل خودداری کنید و این امر لزوما به معنای عدم تمکین نیست. مدارک پزشکی، سوابق درمان و سایر ادله در این زمینه اهمیت زیادی دارد.
با توجه به حساسیت موضوع، بهتر است پیش از هر اقدامی وضعیت از نظر حقوقی بررسی شود؛ زیرا نحوه طرح دفاع و ارائه مستندات میتواند در نتیجه دعوای تمکین و حقوق مالی شما تاثیرگذار باشد.
درود
الزام به زندگی در این مناطق نخواهید داشت و در صورت شکایت از طرف زوج این موضوع در دادگاه اثبات شود که در صورت زندگی در این مناطق امنیت جانی نخواهید داشت دعوای زوج رد خواهد شد و ارتباطی به مهریه نیز ندارد
درود بانوی محترم
در جهت تایید ادعای خودتان،از پزشک معالج گواهی اخذ کنید و طی اظهارنامه، مفاد گواهی مزبور را به همسرتان تفهیم کنید.
در ضمن پرداخت مهریه یک دین مستقل است و سایر روابط زوجین تاثیری در پرداخت آن ندارد.
باسلام ،تمکین ارتباطی به مهریه ندارد بلکه ارتباط به نفقه دارد ولیکن اگر مکان زندگی نا امن است و مخاطرات جسمی روحی دارد عدم تمکین در چنین وضعیتی تا مادامیکه منزل مناسب تهیه نشود نمیتوان از باب ناشزه بودن زوجه قلمداد نمود.
عرض سلام
در صورت اقدام اولین دفاع عدم رعایت شان زوجه در خصوص محل سکنی است ثانیا به مدارک پزشکی استناد کنید ثالثا عدم تمکین ارتباطی به مهریه ندارد.
باسلام
مطالبه مهریه ارتباطی به تمکین ندارد
در صورت درخواست تمکین با توجه به مدارک پزشکی از خود دفاع نمایید.
مهریه در هر صورت به شما تعلق می گیرد در صورت وجود یا بیم ورود ضرر نیز می توانید از طریق اظهارنامه مراتب را به همسر خود اعلام نمایید
سلام و احترام؛
در صورت طرح دعوای تمکین، چنانچه سکونت در آن محل موجبات آزار و صدمات روحی برای شما فراهم می آورد و باعث عسر وحرج شما می گردد. با ارائه مدارک پزشکی، سوابق درمان و دلایل ناامن بودن محل دفاعیات خود را بیان نمائید.
عرض سلام و احترام،
بله، اگر سکونت در محل پیشنهادی برای سلامتی شما ضرر جدی داشته باشد، میتوانید از آن امتناع کنید. در حقوق ایران، اگر انتخاب محل سکونت یا انتقال به آن باعث خوف ضرر بدنی، روانی یا شرافتی شود، زن میتواند این موضوع را بهعنوان عذر موجه مطرح کند و عدم تمکین او الزاما نشوز محسوب نمیشود.
اقدام عملی این است:
- فورا مدارک پزشکی، نسخه دارو و سوابق درمان را جمع کنید
- از پزشک معالج یا روانپزشک گواهی بگیرید که آن محیط برای شما مضر است
- اگر اختلاف جدی است، از طریق اظهارنامه یا دادخواست، اعلام کنید که آمادگی سکونت در محل امن و متعارف را دارید ولی با آن منطقه خاص موافق نیستید
- اگر پروندهای برای عدم تمکین مطرح شد، این مدارک را ارائه کنید
- درباره مهریه هم باید بدانید که تهدید همسر به پرداخت نکردن، اثر حقوقی ندارد؛ مهریه با عقد نکاح بر ذمه شوهر ثابت میشود و با این تهدید ساقط نمیشود
جمعبندی کوتاه: اگر آن محل برای سلامت شما ضرر دارد، میتوانید قانونی امتناع کنید؛ مدارک پزشکی و درمانی شما در اینجا بسیار مهم است.
با سلام
مهریه ارتباطی به تمکین ندارد. چنانچه ایشان دعوای الزام به تمکین طرح نمود دفاعیات خود مبنی بر عدم امکان سکونت در آن منطقه را به دادگاه ارائه نمایید.
با سلام
مهریه شما ارتباطی به تمکین ندارد و به موضوع نفقه مرتبط است.اما شما میتوانید دلایل خود را برای عدم سکونت در آن خانه به دادگاه ارائه کنید و قاضی را متقاعد کنید.
سلام کاربر گرامی باید دلایل عدم تمکین خود را به دادگاه ارائه دهید
با سلام
طبق قانون وظیفه تمکین دارید، اما این وظیفه مطلق نیست. اگر سکونت در یک مکان خاص، خطر سلامتی جسمی یا روانی برای شما داشته باشه، قانون به شما اجازه میده که از تمکین خودداری کنید.
ایشون نمیتونه سرخود مهریه رو پرداخت نکنه، مگه اینکه بتونه دلایل قانونی برای این کار در دادگاه ارائه بده.
با سلام.
پرداخت مهریه ارتباطی با تمکین ندارد. در صورتی که محل زندگی مشترک برای سلامتی روحی شما مضر است و این موضوع نیز سابقه دارد، به صورت رسمی اقدام به طرح آن با شوهر خود بکنید و در صورت عدم اقدام شایسته، ترک محل زندگی مشترک را به دلیلی که گفتید در مرجع قضایی پیگیری نمایید.
مستند ماده ۱۱۱۴ قانون مدنی علی الصول
زن باید د ر منزلی که شوهر تعیین میکند سکنا نماید مگر آن که اختیار تعیین منزل به زن داده شده باشد.
اما مطابق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی
اگر بودن زن با شوهر در یک منزل، متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد زن میتواند مسکن علیحده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنهی ضرر مزبور، محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه بر عهدهی شوهر خواهد بود.
با سلام و درود. اگر انتقال محل سکونت موجب ضرر روحی قابل توجه یا عسر و حرج شما باشد، میتوانید در صورت طرح دعوای تمکین، با ارائه مدارک پزشکی، سوابق درمان و دلایل ناامن بودن محل از خود دفاع کنید.
سلام علیکم
بر اساس قوانین ایران، شما حق دارید از سکونت در محلی که برای سلامت روانی شما مضر است، امتناع کنید. این امتناع «نشوز» محسوب نشده و حق نفقه شما نیز از بین نمیرود.
البته این امر باید در دادگاه صالح اثبات گردد.
با سلام.
پرداخت مهریه شما به تمکین یا عدم تمکین شما ارتباطی ندارد.
در صورت مشکل در محل سکونت تعیین شده با اثبات مشکلات در محل سمونت دادگاه شرایط شما را در نظر گرفته و رای به نفع شما صادر خواهد کرد.
درود مهریه ربطی به تمکین نداره و در هرحال شما حق مهریه رو دارید در خصوص مکان هم اگ در دادگاه ثابت کنید که مناسب نیست رای به نفع شما صادر میشه و ملزم به سکونت در اونجا نیستید
باسلام
با ارایه مدارک پزشکی می توانید از سکونت در محل تعیین شده خودداری کنید ، همچنین پرداخت مهریه هیچ ارتباطی با تمکین ندارد.
درود
بله اگر بتوانید وجود ضرر و عدم امنیت جانی یا روانی خود را در آن مکان اثبات کنید، الزامی به سکونت مشترک برای شما وجود نخواهد داشت. ضمنا حتی در فرض عدم تمکین، حق دریافت نفقه ساقط خواهد شد و موضوع هیچ ارتباطی با مهریه شما ندارد. موفق باشید
با ارائه مدارک پزشکی به دادگاه، عدم تمکین به دلیل عذر موجه (خطر جانی و روانی) را ثابت کنید.
سلام، می توانید از سکونت در محل امتناع کنید. در صورت طرح دعوای تمکین، مستندات مربوط به خوف ضرر جانی و یا فشار روحی و .. به دادگاه ارائه نمایید، هر چند نتیحه قابل پیش بینی نمی باشد. مهریه ربطی به تمکین ندارد.
درود
زن موظف است در منزلی که شوهر تهیه نموده سکونت کرده و تمکین کند مگر در صورتی که بودن در آن منزل برای زن خوف ضرر جانی (اعم از روحی و یا جسمی) داشته باشد
در این صورت میتواند از تمکین خودداری نماید.
مهریه در هر حالتی به زن تعلق می گیرد و ارتباطی به تمکین یا عدم تمکین ندارد.
تمکین رابطه مستقیم با نفقه دارد.
با درود
اگر محل سکونت تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند
با سلام
زن باید در منزلی که شوهر انتخاب میکند زندگی کند اما اگر از منزل در خود شان و منزلت خانم نباشد و بیم ضرر جانی و روحی روانی برای او داشته باشد میتواند از سکونت در آن مکان خودداری نماید و در صورت اثبات این امر، دعوای تمکین زوج رد خواهد شد. ضمن اینکه مهریه حتی در فرض عدم تمکین نیز به زن تعلق خواهد گرفت و صرفا زن ناشزه نفقه ندارد.
بااحترام اگر خوف سلامت روانی و روحی وجود دارد زوجه میتواند از تمکین خودداری کند و مهریه ربطی به تمکین ندارد
باسلام اصولا حق تعیین مسکن بامرد میباشد اما اگر عذر شما هم معقول ومنطقی باشد میتوانید عدم تمکین خودراتوجیه نمایید.
با سلام بله یکی از موارد مجاز عدم تمکین ( نشوز ) بدون محرومیت از نفقه ترس از آسیب جسمی ، مالی یا شرافتی است.ممکن است حضور در منزل مشترک موجب ایجاد ضرر جسمی ، روحی و مالی باشد و زوجه حتی با خوف از این موارد از تمکین خودداری کند.بهتر است موردی بررسی و به تفصیل شرح داده شود تا بهتر راهنمایی شوید.
با سلام وفق قانون زن مکلف است در ملکی که مرد تهیه کرده زندگی نماید مگر انکه خوف و بیم اسیب جسمی و حیثیتی برای زن ایجاد شود ولی در خصوص اینکه شوهرتان گفته مهریه نمیدهم حرف درستی نیست چرا که مهریه ربطی به تمکین ندارد و بر ذمه مرد هست و در هر صورت باید پرداخت نماید ولی نفقه به شرط تمکین است با رعایت اصول خودش یعنی تهیه مسکن مناسب با امکانات رفاهی لازم چنانچه ملک مذکور باع ضرر جانی و حیثیتی برا شما میشود میتوانید تمکین نکید .
سلام با استناد به مدارک پزشکی و ترجیحا نامه مشاوره می توانید در دعوای تمکین دفاع نمایید
درصورتیکه زندگی در محل تعیین شده توسط همسر(زوج) منجر به اسیب زوجه باشد و قابل اثبات باشد، موضوع نشوز زن منتفی است. به مدارک پزشکی خود استناد نمایید و یا تامین دلیل کنید.
عدم پرداخت مهریه ارتباطی به تمکین یا عدم تمکین ندارد.
تمکین زن در برابر تعیین محل سکونت توسط شوهر یک اصل است، اما این اصل مطلق نیست. اگر محل سکونت تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند و این امتناع ناشوزه محسوب نمیشود شما میتوانید از طرق تامین دلیل اقدام کنید
درود بر شما ؛
چنانچه زوجه بتواند با ادله معتبر از جمله گواهی پزشک متخصص، سوابق درمان، نظریه پزشکی قانونی یا سایر دلایل اثبات کند که سکونت در محل تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی وی متضمن خوف ضرر متعارف است، الزام به تمکین در آن محل وجاهت قانونی ندارد و میتواند به استناد ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی، مسکن جداگانه اختیار کند. در این فرض، تا زمانی که دادگاه خوف ضرر را احراز کند، نفقه نیز ساقط نخواهد شد. صرف ادعای ضرر کافی نیست و اثبات آن بر عهده زوجه است. توصیه میشود پیش از طرح دعوای تمکین، با طرح این پرسش که «با توجه به سوابق درمانی و مدارک پزشکی موجود، چه دلایلی برای احراز خوف ضرر موضوع ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی نزد دادگاه کافی است و چه دادخواست یا دفاعی باید تنظیم شود؟» از مشاوره تخصصی استفاده شود. مستندات: مواد ۱۱۰۵، ۱۱۱۴، ۱۱۱۵ و ۱۱۰۸ قانون مدنی.
باسلام تعیین محل سکونت با مرد است اما مرد باید محلی را انتخاب کند در خور شان و شخصیت همسر باشد شما مجبور نیستید به محلی که آسایش روحی ندارید بروید
هرچند اصل بر اطاعت و تمکین از مرد است اما محل سکونت باید در شان زن باشد و مضر به حال او نباشد دراینصورت درصورت عدم تمکین ناشزه محسوب نمیگردد و مسقط حق نفقه نیز نمی باشد.مهریه نیز مستقل از این موضوع حق قانونی شما بوده و با امتناع موجه از سکونت ساقط نمیشود
با سلام و درود
شما از نظر قانونی حق دارید در برابر قرارگیری در محیطی که سلامت شما را به خطر میاندازد ایستادگی کنید. تهدید به عدم پرداخت مهریه از نظر قانونی “بیارزش” است و تهدید به شکایت تمکین نیز با ارائه مدارک پزشکی قابل رد کردن است.
برای گرفتن نتیجه بهتر با وکیل مشورت کنید.
تمکین زن در برابر تعیین محل سکونت توسط شوهر یک اصل است، اما این اصل مطلق نیست. اگر محل سکونت تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند و این امتناع ناشوزه محسوب نمیشود.
موفق باشید 🌹
اگر بتوانید ثابت کنید که سکونت در منطقه برای سلامتی شما نضر است، دادگاه الزام به سکونت نخواهد کرد و این امر مسقط نفقه نخواهد بود
