لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
همسرم قصد دارد مرا برای سکونت به منطقهای ناامن ببرد که شرایط آن برای سلامت روانی من مضر است. در دورههای قبلی اقامت در آن منطقه، دچار فشار روحی شدید شدم و به مدت سه ماه تحت نظر پزشک بودم و هنوز دارو مصرف میکنم. همسرم تهدید کرده که در صورت امتناع، به دلیل عدم تمکین شکایت خواهد کرد و مهریهام را نخواهد پرداخت. چه اقدامی باید انجام دهم؟
تولیدشده با هوش مصنوعی بنیاد وکلا — پاسخ وکیل نیست
این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
در فقه و قانون مدنی ایران، تمکین زن در برابر تعیین محل سکونت توسط شوهر یک اصل است، اما این اصل مطلق نیست. اگر محل سکونت تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند و این امتناع ناشوزه محسوب نمیشود.
طبق قانون مدنی، شوهر موظف است محل سکونتی را انتخاب کند که درخور شأن و شرایط زن باشد و سلامت او را به خطر نیندازد. مستندات پزشکی مبنی بر آسیب روانی ناشی از سکونت در آن منطقه، دلیل معتبری برای اثبات این مضرت است.
همین حالا مدارک پزشکی خود را جمعآوری کنید؛ نسخهها، سوابق درمانی و گواهی پزشک را نگه دارید. در صورت طرح دعوای ترک انفاق یا عدم تمکین از سوی همسرتان، این مدارک را به دادگاه ارائه دهید تا دادگاه حکم به عدم ناشوزهبودن شما صادر کند. مهریه نیز مستقل از این موضوع حق قانونی شما بوده و با امتناع موجه از سکونت ساقط نمیشود.
این پاسخ بهصورت خودکار و بر اساس میزان جزئیات در ابتدا آمده است، نه بهعنوان تأیید محتوای آن.
پیرو سوال شما شما حق دارید بر اساس ماده ۱۱۱۴ و ۱۱۱۵ قانون مدنی سکونت در مسکنی که موجب ضرر بدنی یا شرافتی یا روحی برای شما باشد را نپذیرید و با اثبات این موضوع در دادگاه میتوانید از اتهام عدم تمکین که از سوی زوج مطرح میشود جلوگیری کنید برای این کار باید فورا با استفاده از سوابق پزشکی و مدارک دارویی و گزارشهای مددکاری که نشاندهنده آسیب روانی ناشی از زندگی در آن محل است دادخواستی با عنوان «تعیین مسکن علیحده» یا «اثبات عسر و حرج در سکونت» به دادگاه خانواده ارائه دهید و تاکید کنید که به دلیل سوابق درمانی و خطرات موجود برای سلامت روانی خود قادر به حضور در آن محل نیستید همچنین در خصوص تهدید زوج به عدم پرداخت مهریه باید بدانید که مهریه حق شرعی و قانونی شماست و هیچ ارتباطی به موضوع تمکین ندارد و زوج نمیتواند با این بهانه از پرداخت آن سر باز زند پیشنهاد میشود با یک وکیل مشورت کنید تا با استناد به حق حبس خود و مدارک پزشکی موجود روند پرونده را به گونهای مدیریت کنید که نه تنها حق تمکین شما محفوظ بماند بلکه ثابت شود که انتخاب این مسکن از سوی همسر شما مصداق ایذاء و فشار روانی غیرقانونی است و دادگاه را متقاعد کنید که این انتخاب خارج از حدود اختیارات قانونی زوج در تعیین مسکن است
پروندهی شما جزئیات خودش را دارد؛ با یک وکیل خانواده صحبت کنید
پاسخهای این صفحه کلی هستند و برای آشنایی نوشته شدهاند. ۳٬۱۱۵ وکیل با تخصص در این حوزه در بنیاد وکلا عضو هستند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
در حقوق ایران، اصل بر این است که زوجه باید در منزل متعارفی که زوج برای زندگی مشترک فراهم میکند سکونت داشته باشد؛ اما این اصل استثناهایی نیز دارد.
اگر سکونت در محل مورد نظر بهطور متعارف برای جان، سلامت جسمی، سلامت روان، شرافت یا امنیت زوجه خوف ضرر قابل توجه ایجاد کند، زوجه میتواند از سکونت در آن محل خودداری کند. البته صرف ادعای ناامن بودن یا نامناسب بودن محل کافی نیست و باید این موضوع برای دادگاه قابل اثبات باشد.
در پروندهای مانند آنچه بیان کردهاید، مدارکی مانند:
* سوابق درمان روانپزشکی یا روانشناسی،
* گواهی پزشک معالج درباره تاثیر آن محیط بر وضعیت سلامت شما،
* نسخههای دارویی،
* و در صورت وجود، دلایل دیگری که شرایط نامناسب محل را نشان دهد،
میتواند در اثبات ادعای شما مؤثر باشد.
اگر همسرتان دادخواست الزام به تمکین مطرح کند، شما میتوانید با استناد به این مدارک دفاع کنید و توضیح دهید که امتناع از سکونت ناشی از خوف ضرر جدی بوده، نه خودداری بدون دلیل از انجام وظایف زناشویی.
در خصوص مهریه نیز، اصل بر این است که استحقاق مهریه ارتباطی با دعوای تمکین ندارد. اگر مهریه حال شده باشد، صرف طرح دعوای تمکین یا ادعای عدم تمکین، موجب از بین رفتن حق مطالبه مهریه نمیشود؛ هرچند عدم تمکین ممکن است در برخی موضوعات دیگر، مانند نفقه، آثار حقوقی داشته باشد.
پیشنهاد میشود پیش از ترک یا خودداری از سکونت، تمام مدارک پزشکی و مستندات مربوط به وضعیت جسمی و روانی خود را حفظ کنید و در صورت امکان، نظر پزشک متخصص درباره نامناسب بودن آن محیط برای ادامه درمان را نیز اخذ نمایید.
مدارک و مستندات، از جمله پرونده پزشکی، گواهی پزشک، نسخههای دارویی، سوابق درمان و دلایل مربوط به وضعیت محل سکونت، بهتر است پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.
عرض سلام و احترام،
بله، اگر سکونت در محل پیشنهادی برای سلامتی شما ضرر جدی داشته باشد، میتوانید از آن امتناع کنید. در حقوق ایران، اگر انتخاب محل سکونت یا انتقال به آن باعث خوف ضرر بدنی، روانی یا شرافتی شود، زن میتواند این موضوع را بهعنوان عذر موجه مطرح کند و عدم تمکین او الزاما نشوز محسوب نمیشود.
اقدام عملی این است:
- فورا مدارک پزشکی، نسخه دارو و سوابق درمان را جمع کنید
- از پزشک معالج یا روانپزشک گواهی بگیرید که آن محیط برای شما مضر است
- اگر اختلاف جدی است، از طریق اظهارنامه یا دادخواست، اعلام کنید که آمادگی سکونت در محل امن و متعارف را دارید ولی با آن منطقه خاص موافق نیستید
- اگر پروندهای برای عدم تمکین مطرح شد، این مدارک را ارائه کنید
- درباره مهریه هم باید بدانید که تهدید همسر به پرداخت نکردن، اثر حقوقی ندارد؛ مهریه با عقد نکاح بر ذمه شوهر ثابت میشود و با این تهدید ساقط نمیشود
جمعبندی کوتاه: اگر آن محل برای سلامت شما ضرر دارد، میتوانید قانونی امتناع کنید؛ مدارک پزشکی و درمانی شما در اینجا بسیار مهم است.
چنانچه زوجه بتواند با ادله معتبر از جمله گواهی پزشک متخصص، سوابق درمان، نظریه پزشکی قانونی یا سایر دلایل اثبات کند که سکونت در محل تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی وی متضمن خوف ضرر متعارف است، الزام به تمکین در آن محل وجاهت قانونی ندارد و میتواند به استناد ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی، مسکن جداگانه اختیار کند. در این فرض، تا زمانی که دادگاه خوف ضرر را احراز کند، نفقه نیز ساقط نخواهد شد. صرف ادعای ضرر کافی نیست و اثبات آن بر عهده زوجه است. توصیه میشود پیش از طرح دعوای تمکین، با طرح این پرسش که «با توجه به سوابق درمانی و مدارک پزشکی موجود، چه دلایلی برای احراز خوف ضرر موضوع ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی نزد دادگاه کافی است و چه دادخواست یا دفاعی باید تنظیم شود؟» از مشاوره تخصصی استفاده شود. مستندات: مواد ۱۱۰۵، ۱۱۱۴، ۱۱۱۵ و ۱۱۰۸ قانون مدنی.
با توجه به سابقه آسیب روانی و درمان پزشکی، صرف تهدید زوج به شکایت عدم تمکین به معنای محکومیت شما نیست. ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی اجازه میدهد اگر سکونت با شوهر در محل تعیینشده موجب خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی باشد، زوجه مسکن جداگانه اختیار کند و در صورت اثبات مظنه ضرر، نفقه نیز باقی میماند.
بنابراین گزارشها و سوابق پزشکی، نظر پزشک، مدارک مربوط به ناامن بودن محل، پیامها و تهدیدهای زوج را حفظ کنید و در صورت طرح دعوای تمکین، به ماده ۱۱۱۵ استناد کنید و تقاضای کارشناسی/پزشکی قانونی و تحقیق لازم را مطرح نمایید. همچنین تا تعیین تکلیف قضایی، موضوع را مستند و رسمی به زوج اعلام کنید. مهریه نیز مستقل از تمکین است و عدم پرداخت آن را نمیتوان صرفا با تهدید به دعوای عدم تمکین منتفی کرد.
اقدام فوری:
۱. به دادگاه خانواده مراجعه کنید و درخواست «معافیت از تمکین» به دلیل ضرر سلامت (مستند به گزارش پزشکی قانونی و مدارک دارویی) ثبت کنید.
۲. اگر همسرتان اقدام به شکایت کند، مدارک پزشکی را به دادگاه ارائه دهید و درخواست جلب نظر کارشناس پزشکی بدهید تا ثابت شود اقامت در آن منطقه برای شما مضر است.
نکته قانونی: طبق ماده ۱۱۰۸ قانون مدنی، اطاعت زوجه از زوج به شرط رعایت «معروف» (عرف و سلامت) است و در صورت خطر جسمی/روانی، تمکین الزامی نیست و شکایت تمکین مردود میشود. همچنین عدم پرداخت مهریه به دلیل عدم تمکین موجه نیست و حق خود را در دادگاه مطالبه کنید.
مطابق قانون مدنی، اصل بر این است که تعیین محل سکونت با شوهر است، مگر اینکه در عقدنامه حق تعیین مسکن به زن واگذار شده باشد یا محل انتخابشده به گونهای باشد که برای زن متضمن خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی باشد. در این صورت، زن میتواند از سکونت در آن محل خودداری کند و این امتناع لزوما به معنای عدم تمکین محسوب نمیشود.
با توجه به اینکه شما سابقه ابتلا به مشکلات روحی ناشی از اقامت در آن منطقه داشتهاید، تحت درمان پزشک قرار گرفتهاید و همچنان دارو مصرف میکنید، در صورت وجود مدارک پزشکی، امکان استناد به خوف ضرر جانی یا روانی وجود دارد. در این وضعیت میتوانید از دادگاه درخواست کنید که اجازه سکونت جداگانه یا عدم الزام به اقامت در آن محل را صادر کند
وفق قانون زن مکلف است در ملکی که مرد تهیه کرده زندگی نماید مگر انکه خوف و بیم اسیب جسمی و حیثیتی برای زن ایجاد شود ولی در خصوص اینکه شوهرتان گفته مهریه نمیدهم حرف درستی نیست چرا که مهریه ربطی به تمکین ندارد و بر ذمه مرد هست و در هر صورت باید پرداخت نماید ولی نفقه به شرط تمکین است با رعایت اصول خودش یعنی تهیه مسکن مناسب با امکانات رفاهی لازم چنانچه ملک مذکور باع ضرر جانی و حیثیتی برا شما میشود میتوانید تمکین نکید .
اگر بتوانید ثابت کنید که سکونت در آن محل برای شما متضمن خوف ضرر جانی، مالی یا شرافتی (از جمله آسیب جدی به سلامت روان) است، مطابق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی میتوانید از سکونت در آن محل خودداری کنید و این امر لزوما به معنای عدم تمکین نیست. مدارک پزشکی، سوابق درمان و سایر ادله در این زمینه اهمیت زیادی دارد.
با توجه به حساسیت موضوع، بهتر است پیش از هر اقدامی وضعیت از نظر حقوقی بررسی شود؛ زیرا نحوه طرح دفاع و ارائه مستندات میتواند در نتیجه دعوای تمکین و حقوق مالی شما تاثیرگذار باشد.
با توجه به توضیحات شما و بر اساس قانون ، عدم تمکین هیچ ارتباطی به مهریه زوجه نخواهد داشت و زوجه می تواند درخواست مطالبه تمام مهریه را مطرح نماید
زوج مکلف است که منزل مستقل و در شان زوجه تهیه نماید
اگر زوج دادخواست الزام به تمکین را مطرح نماید شما می بایست اعلام و اثبات نمایید که حضور در این محل باعث ایجاد اسیب روحی و روانی خواهد شد و سلامتی شما در معرض خطر خواهد افتاد و
این موضوع ربطی به مهریه ندارد و مهریه در حال حال قابل مطالبه است در مورد مسکن اگر احساس خطر دارید نروید و اگر اظهارنامه دادنند مستدل و مستند پاسخ دهید و اگر دادخواست الزام به تمکین دادند با توجه به مستندات خوف جانی و صدمات روحی وارده ،لایحه مناسب ارائه دهید.
طبق قانون وظیفه تمکین دارید، اما این وظیفه مطلق نیست. اگر سکونت در یک مکان خاص، خطر سلامتی جسمی یا روانی برای شما داشته باشه، قانون به شما اجازه میده که از تمکین خودداری کنید.
ایشون نمیتونه سرخود مهریه رو پرداخت نکنه، مگه اینکه بتونه دلایل قانونی برای این کار در دادگاه ارائه بده.
در حقوق خانواده، اصل بر این است که زوجه باید در حدود قانون از همسر خود تمکین کند؛ اما این تکلیف مطلق نیست. اگر سکونت در محل تعیینشده برای زوجه خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی ایجاد کند یا ثابت شود که آن محل برای سلامت جسمی یا روانی وی وضعیت نامتعارف و زیانآور دارد، موضوع میتواند از موارد قابل بررسی در دادگاه باشد.
صرف ادعای نامناسب بودن محل کافی نیست و بهتر است دلایل قابل استناد مانند مدارک پزشکی، سوابق درمان، نظریه پزشک، گزارشهای مرتبط و سایر قرائن جمعآوری شود. همچنین بهتر است قبل از هر اقدامی، موضوع بهصورت رسمی و مستند از طریق اظهارنامه یا لایحه مطرح شود تا بعدا به عنوان امتناع بدون دلیل تلقی نشود.
تهدید به عدم پرداخت مهریه نیز از نظر حقوقی صحیح نیست؛ مهریه یک حق مالی مستقل است و عدم تمکین در شرایط خاص، بهخودیخود موجب سقوط مهریه نمیشود.
با توجه به اینکه موضوع شما با سلامت روانی، محل زندگی و احتمال طرح دعوای عدم تمکین ارتباط دارد، نحوه اقدام اولیه بسیار مهم است. در صورت تمایل، میتوانم شرایط پرونده شما را بررسی کنم و راهکار مناسب برای دفاع از حقوقتان را توضیح دهم.
ناصر حسنزاده
وکیل پایه یک دادگستری
تمکین زن در برابر تعیین محل سکونت توسط شوهر یک اصل است، اما این اصل مطلق نیست. اگر محل سکونت تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند و این امتناع ناشوزه محسوب نمیشود.
موفق باشید 🌹
درصورتیکه زندگی در محل تعیین شده توسط همسر(زوج) منجر به اسیب زوجه باشد و قابل اثبات باشد، موضوع نشوز زن منتفی است. به مدارک پزشکی خود استناد نمایید و یا تامین دلیل کنید.
عدم پرداخت مهریه ارتباطی به تمکین یا عدم تمکین ندارد.
و درود
شما از نظر قانونی حق دارید در برابر قرارگیری در محیطی که سلامت شما را به خطر میاندازد ایستادگی کنید. تهدید به عدم پرداخت مهریه از نظر قانونی “بیارزش” است و تهدید به شکایت تمکین نیز با ارائه مدارک پزشکی قابل رد کردن است.
برای گرفتن نتیجه بهتر با وکیل مشورت کنید.
در صورت طرح دعوای تمکین، چنانچه سکونت در آن محل موجبات آزار و صدمات روحی برای شما فراهم می آورد و باعث عسر وحرج شما می گردد. با ارائه مدارک پزشکی، سوابق درمان و دلایل ناامن بودن محل دفاعیات خود را بیان نمائید.
پرداخت مهریه ارتباطی با تمکین ندارد. در صورتی که محل زندگی مشترک برای سلامتی روحی شما مضر است و این موضوع نیز سابقه دارد، به صورت رسمی اقدام به طرح آن با شوهر خود بکنید و در صورت عدم اقدام شایسته، ترک محل زندگی مشترک را به دلیلی که گفتید در مرجع قضایی پیگیری نمایید.
طبق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی:
اگر بودن زن با شوهر در یک منزل، متضمن خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی برای زن باشد، او میتواند مسکن جداگانه اختیار کند و تا وقتی که خوف مزبور مرتفع نشده، الزام به بازگشت به منزل مشترک نخواهد داشت.
همچنین ماده ۱۱۱۶ مقرر میدارد:
در صورت اختلاف، دادگاه تشخیص میدهد که آیا خوف زن موجه بوده یا خیر.
زن باید در منزلی که شوهر انتخاب میکند زندگی کند اما اگر از منزل در خود شان و منزلت خانم نباشد و بیم ضرر جانی و روحی روانی برای او داشته باشد میتواند از سکونت در آن مکان خودداری نماید و در صورت اثبات این امر، دعوای تمکین زوج رد خواهد شد. ضمن اینکه مهریه حتی در فرض عدم تمکین نیز به زن تعلق خواهد گرفت و صرفا زن ناشزه نفقه ندارد.
علیکم
بر اساس قوانین ایران، شما حق دارید از سکونت در محلی که برای سلامت روانی شما مضر است، امتناع کنید. این امتناع «نشوز» محسوب نشده و حق نفقه شما نیز از بین نمیرود.
البته این امر باید در دادگاه صالح اثبات گردد.
تمکین زن در برابر تعیین محل سکونت توسط شوهر یک اصل است، اما این اصل مطلق نیست. اگر محل سکونت تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند و این امتناع ناشوزه محسوب نمیشود شما میتوانید از طرق تامین دلیل اقدام کنید
چنانچه سکونت زن در منزل شوهر برای او ایجاد خوف بدنی و ضررهای جسمانی داشته باشد و در دادگاه احراز شود دعوای تمکین شوهر رد خواهد شد . مهریه هم درهر صورتی قابل وصول است. مهریه دین مرد به زن میلاشد و همچین شرطی وجود نداره چون تمکین نکنی مهریه بهت نمیدم.
مهریه ارتباطی به تمکین ندارد. چنانچه ایشان دعوای الزام به تمکین طرح نمود دفاعیات خود مبنی بر عدم امکان سکونت در آن منطقه را به دادگاه ارائه نمایید.
اگر سکونت در محل موردنظر متضمن خوف ضرر جانی، مالی یا شرافتی یا آسیب جدی جسمی و روانی باشد و بتوانید آن را با مدارک پزشکی و سایر ادله اثبات کنید، حق دارید از سکونت در آن محل خودداری کنید و این امر لزوما نشوز محسوب نمیشود
بانوی محترم
در جهت تایید ادعای خودتان،از پزشک معالج گواهی اخذ کنید و طی اظهارنامه، مفاد گواهی مزبور را به همسرتان تفهیم کنید.
در ضمن پرداخت مهریه یک دین مستقل است و سایر روابط زوجین تاثیری در پرداخت آن ندارد.
اگر مستندات کافی و قابل اثبات در خصوص خطر سلامت روانی موجود باشد ، ناشزه محسوب نمیشود و میتواند به دادگاه تقاضای تهیه مسکن علیحده بدهید .
ضمنا مطالبه مهریه زوجه ، ارتباطی با نشوز و تمکین زوجه ندارد
مهریه ارتباطی به تمکین ندارد و حق قانونی زن می باشد که هر زمانی که بخواهد میتواند مطالبه کند.
در صورتیکه بابت عدم تمکین شکایتی مطرح نماید شما میتوانید با ارائه مستندات پزشکی و اعلام خوف و خطر جانی دفاعیات لازم را در دادگاه انجام دهید.
می توانید از سکونت در محل امتناع کنید. در صورت طرح دعوای تمکین، مستندات مربوط به خوف ضرر جانی و یا فشار روحی و .. به دادگاه ارائه نمایید، هر چند نتیحه قابل پیش بینی نمی باشد. مهریه ربطی به تمکین ندارد.
هرچند اصل بر اطاعت و تمکین از مرد است اما محل سکونت باید در شان زن باشد و مضر به حال او نباشد دراینصورت درصورت عدم تمکین ناشزه محسوب نمیگردد و مسقط حق نفقه نیز نمی باشد.مهریه نیز مستقل از این موضوع حق قانونی شما بوده و با امتناع موجه از سکونت ساقط نمیشود
باسلام، تمکین زن از محل سکونت تعیینشده توسط شوهر اصل است، اما مطلق نیست؛ اگر محل تعیینشده موجب آسیب جسمی یا روانی زن باشد، میتواند از سکونت در آن محل خودداری کند و این امتناع، در صورت اثبات شرایط، نشوز محسوب نمیشود.
اصولا زن باید در محلی که همسرش تهیه می کند سکونت یابد ، حال اگر سکونت در محلی که برای شما تهیه کرده امکان ندارد و یا در شان شما نیست اجباری به سکونت در آن محل را ندارید ، در مورد مهریه نیز در هر حال قابل پرداخت است، موفق باشید.
باسلام ،تمکین ارتباطی به مهریه ندارد بلکه ارتباط به نفقه دارد ولیکن اگر مکان زندگی نا امن است و مخاطرات جسمی روحی دارد عدم تمکین در چنین وضعیتی تا مادامیکه منزل مناسب تهیه نشود نمیتوان از باب ناشزه بودن زوجه قلمداد نمود.
بله اگر بتوانید وجود ضرر و عدم امنیت جانی یا روانی خود را در آن مکان اثبات کنید، الزامی به سکونت مشترک برای شما وجود نخواهد داشت. ضمنا حتی در فرض عدم تمکین، حق دریافت نفقه ساقط خواهد شد و موضوع هیچ ارتباطی با مهریه شما ندارد. موفق باشید
مهریه شما ارتباطی به تمکین ندارد و به موضوع نفقه مرتبط است.اما شما میتوانید دلایل خود را برای عدم سکونت در آن خانه به دادگاه ارائه کنید و قاضی را متقاعد کنید.
مهریه ربطی به تمکین نداره و در هرحال شما حق مهریه رو دارید در خصوص مکان هم اگ در دادگاه ثابت کنید که مناسب نیست رای به نفع شما صادر میشه و ملزم به سکونت در اونجا نیستید
شما می بایست در صورت طرح دعوی تمکین نسبت به ارائه دلایل ناامنی محل سکونت و مشکلات روانی حادث شده اقدام نمائید و پرداخت مهریه شما ارتباطی به تمکین و یا عدم تمکین شما نداشته و در هر صورتی قابل مطالبه می باشد.
باسلام اصولا حق تعیین مسکن بامرد میباشد اما اگر عذر شما هم معقول ومنطقی باشد میتوانید عدم تمکین خودراتوجیه نمایید.
عرض سلام
در صورت اقدام اولین دفاع عدم رعایت شان زوجه در خصوص محل سکنی است ثانیا به مدارک پزشکی استناد کنید ثالثا عدم تمکین ارتباطی به مهریه ندارد.
بله؛ اگر سکونت در آن محل موجب ضرر قابلاثبات باشد، زن میتواند از تمکین خودداری کند و با گواهی پزشکی موضوع را در دادگاه خانواده اثبات کند.
کاربر گرامی
مهریه ارتباطی به تمکین شما ندارد
در صورتی که محل زندگی شما باعث به مخطره افتادن جان شما باشد میتوانید با نظر مقام قضایی استنکاف نمایید
باسلام
با ارایه مدارک پزشکی می توانید از سکونت در محل تعیین شده خودداری کنید ، همچنین پرداخت مهریه هیچ ارتباطی با تمکین ندارد.
اگر محل سکونت تعیینشده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند
باسلام
مطالبه مهریه ارتباطی به تمکین ندارد
در صورت درخواست تمکین با توجه به مدارک پزشکی از خود دفاع نمایید.
مهریه شما منوط به تمکین یا عدم تمکین نمی باشد و عدم تمکین شما صرفا موجب از بین رفتن نفقه شما می شود
اگر بتوانید ثابت کنید که سکونت در منطقه برای سلامتی شما نضر است، دادگاه الزام به سکونت نخواهد کرد و این امر مسقط نفقه نخواهد بود
الزام به زندگی در این مناطق نخواهید داشت و در صورت شکایت از طرف زوج این موضوع در دادگاه اثبات شود که در صورت زندگی در این مناطق امنیت جانی نخواهید داشت دعوای زوج رد خواهد شد و ارتباطی به مهریه نیز ندارد
مستند ماده ۱۱۱۴ قانون مدنی علی الصول
زن باید د ر منزلی که شوهر تعیین میکند سکنا نماید مگر آن که اختیار تعیین منزل به زن داده شده باشد.
اما مطابق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی
اگر بودن زن با شوهر در یک منزل، متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد زن میتواند مسکن علیحده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنهی ضرر مزبور، محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه بر عهدهی شوهر خواهد بود.
با ارائه مدارک پزشکی به دادگاه، عدم تمکین به دلیل عذر موجه (خطر جانی و روانی) را ثابت کنید.
مهریه ربطی به تمکین ندارد ایشون فقط میتوانند نفقه پرداخت نکند مدارک پزشکی بتوان را جمع آوری کنید و در صورت طرح دعوای عدم تمکین ارائه بدهید
با سللم
کاربر گرامی عدم تمکین تاثیری جهت پرداخت مهریه ایجاد نمیکند.
و زوج باید مسکنی انتخاب کند که در شوون خانوادگی زوجه باشد.
عدم تمکین تاثیری در پرداخت مهریه ندارد
منزل مناسب نیز با توجه به شان زوجه تهیه میگردد
مهریه شما قابل دریافت است و مشکلی نیست. در صورتیکه زوج شکایت نمود مدارک سلامت روان خود و شاهد و مدارک پزشکی خود را ارائه دهید
باید در صورتی که علیه شما دعوایی طرح شد اثبات کنید که محل سکونت ناامن است در ضمن این موضوع به مهریه شما ارتباطی ندارد.
اصولا و بر اساس قانون زن در محلی که همسر برایش تهیه می کند سکونت خواهد یافت اما اگر باستناد مواردی که گفتید امکان سکونت در محلی که برایتان تهیه کرده ممکن و میسر نیست اجباری به سکونت و حصور در انجا ندارید و در فرض تمکین نیز بابستی زوج محلی را برای زندگی انتخاب کند که در شان همسر باشد و موجب صرر برای زوجه نباشد
زن موظف است در منزلی که شوهر تهیه نموده سکونت کرده و تمکین کند مگر در صورتی که بودن در آن منزل برای زن خوف ضرر جانی (اعم از روحی و یا جسمی) داشته باشد
در این صورت میتواند از تمکین خودداری نماید.
مهریه در هر حالتی به زن تعلق می گیرد و ارتباطی به تمکین یا عدم تمکین ندارد.
تمکین رابطه مستقیم با نفقه دارد.
با استناد به مدارک پزشکی و ترجیحا نامه مشاوره می توانید در دعوای تمکین دفاع نمایید
بااحترام اگر خوف سلامت روانی و روحی وجود دارد زوجه میتواند از تمکین خودداری کند و مهریه ربطی به تمکین ندارد
در رابطه با منزل مشترک باید رضایت شما نیز حاصل گردد
در رابطه با مهریه هم ربطی به تمکین یا عدم تمکین ندارد
بله یکی از موارد مجاز عدم تمکین ( نشوز ) بدون محرومیت از نفقه ترس از آسیب جسمی ، مالی یا شرافتی است.ممکن است حضور در منزل مشترک موجب ایجاد ضرر جسمی ، روحی و مالی باشد و زوجه حتی با خوف از این موارد از تمکین خودداری کند.بهتر است موردی بررسی و به تفصیل شرح داده شود تا بهتر راهنمایی شوید.
درصورت طرح دعوی تمکین، میتوانید با در دست داشتن مدارک پزشکی و سایر ادله ای که دارید ضرر روحی و جسمی خود را اثبات کرده و از زندگی در آن منزل خودداری نمایید. در این صورت شما ناشزه محسوب نمیشوید و نفقه هم به شما تعلق میگیرد. شما در هر صورت امکان مطالبه مهریه دارید.
هم اکنون هیچ اقدامی نکنید اگر دادگاه شما را برای استماع سخنان دعوت کرد * در صورت شکایت زوج از شما* با مدارک پزشکی و دلائل دیگری ثابت نمایید که محل سکونت باعث ایجاد مشکلات عدیده ای برایتان شده است
نگران نباشید مهریه در هرحال ساقط نمی شود و متعلق به شماست
اولا عدم تمکین شما ارتباطی به مهریه ندارد و حق شما را نسبت به مهریه ساقط نمی کند.در خصوص مسکن نیز ادله پزشکی خود را ارائه دهید و به دادگاه طی لایحهای ای شرایط خود را توضیح دهید.مسکن باید در شان شما باشد و محل اقامت امنیت عرفی داشته باشد
باسلام عدم تمکین تاثیری در پرداخت مهریه نخواهد داشت.
چنانچه موضوع به قدری حاد است که شما را به چنین اختلافی کشانده ، توصیه میشود حتما با وکیل دادگستری مشورت نمایید تا کیفیت محلی که شما بدان اشاره نموذه اید و گزیده ای از اخلاق همسرتان محل بررسی قرار گیرد
موفق باشید
۱۱ پاسخ کوتاه دیگر برای این پرسش ثبت شده که در این صفحه نمایش داده نشده است.
هیچکدام از این پاسخها دقیقاً پروندهٔ شما نبود؟
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
