موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا زن میتواند از تمکین در محل سکونتی که برای سلامتش مضر است امتناع کند؟
پرسیده شده ۳ ماه پیش
۶۴ پاسخ ثبت شده
همسرم قصد دارد مرا برای سکونت به منطقه‌ای ناامن ببرد که شرایط آن برای سلامت روانی من مضر است. در دوره‌های قبلی اقامت در آن منطقه، دچار فشار روحی شدید شدم و به مدت سه ماه تحت نظر پزشک بودم و هنوز دارو مصرف می‌کنم. همسرم تهدید کرده که در صورت امتناع، به دلیل عدم تمکین شکایت خواهد کرد و مهریه‌ام را نخواهد پرداخت. چه اقدامی باید انجام دهم؟
جمع‌بندی پاسخ وکلاهوش مصنوعی
مهریه تحت هر شرایطی به شما تعلق می‌گیرد و ربطی به تمکین ندارد. همچنین اگر سکونت در آن محل موجب خوف ضرر جانی، جسمی یا آسیب روحی جدی باشد، میتوانید با ارائه مدارک پزشکی و ادله در دادگاه از سکونت امتناع کنید.
این قاعده کلی است و حق شما به میزان مدارک و ادله‌ای بستگی دارد که بتواند ضرر روحی یا ناامنی آن منزل را در دادگاه اثبات کند.
نفیسه اصولی صفارآنلاینوکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری·۵٫۰
پاسخ هوشمند بنیاد وکلاهوش مصنوعی
امتناع از تمکین در مسکن زیان‌آور و وضعیت مهریه
مهریه حق مسلم شماست و تهدید همسرتان مبنی بر عدم پرداخت آن در صورت عدم تمکین، مبنای حقوقی ندارد زیرا مهریه در هر صورت بر عهده مرد است. از سوی دیگر، هرچند زن اصولاً باید در منزل تهیه شده توسط شوهر زندگی کند، اما اگر ماندن در آن محل باعث خوف ضرر جانی، آسیب شدید جسمی یا روحی شود، قانوناً میتوانید از حضور در آنجا خودداری کنید. در صورت شکایت شوهر مبنی بر عدم تمکین، باید اسناد پزشکی و دلایل ناامنی محل را به دادگاه ارائه دهید تا ناشزه محسوب نشوید و حقتان محفوظ بماند. حتی اگر حکم الزام به تمکین نیز صادر گردد، مراجع قضایی کسی را به اجبار به آن محل نخواهند برد.
این پاسخ به‌صورت خودکار تولید شده و جای مشاوره‌ی حقوقی با وکیل را نمی‌گیرد؛ پاسخ‌های وکلا در ادامه آمده است.
سلام.
در حقوق ایران، اصل بر این است که زوجه باید در منزل متعارفی که زوج برای زندگی مشترک فراهم میکند سکونت داشته باشد؛ اما این اصل استثناهایی نیز دارد.
اگر سکونت در محل مورد نظر به‌طور متعارف برای جان، سلامت جسمی، سلامت روان، شرافت یا امنیت زوجه خوف ضرر قابل توجه ایجاد کند، زوجه میتواند از سکونت در آن محل خودداری کند. البته صرف ادعای ناامن بودن یا نامناسب بودن محل کافی نیست و باید این موضوع برای دادگاه قابل اثبات باشد.
در پرونده‌ای مانند آنچه بیان کرده‌اید، مدارکی مانند:
• سوابق درمان روان‌پزشکی یا روان‌شناسی،
• گواهی پزشک معالج درباره تاثیر آن محیط بر وضعیت سلامت شما،
• نسخه‌های دارویی،
• و در صورت وجود، دلایل دیگری که شرایط نامناسب محل را نشان دهد،
میتواند در اثبات ادعای شما مؤثر باشد.
اگر همسرتان دادخواست الزام به تمکین مطرح کند، شما میتوانید با استناد به این مدارک دفاع کنید و توضیح دهید که امتناع از سکونت ناشی از خوف ضرر جدی بوده، نه خودداری بدون دلیل از انجام وظایف زناشویی.
در خصوص مهریه نیز، اصل بر این است که استحقاق مهریه ارتباطی با دعوای تمکین ندارد. اگر مهریه حال شده باشد، صرف طرح دعوای تمکین یا ادعای عدم تمکین، موجب از بین رفتن حق مطالبه مهریه نمی‌شود؛ هرچند عدم تمکین ممکن است در برخی موضوعات دیگر، مانند نفقه، آثار حقوقی داشته باشد.
پیشنهاد میشود پیش از ترک یا خودداری از سکونت، تمام مدارک پزشکی و مستندات مربوط به وضعیت جسمی و روانی خود را حفظ کنید و در صورت امکان، نظر پزشک متخصص درباره نامناسب بودن آن محیط برای ادامه درمان را نیز اخذ نمایید.
مدارک و مستندات، از جمله پرونده پزشکی، گواهی پزشک، نسخه‌های دارویی، سوابق درمان و دلایل مربوط به وضعیت محل سکونت، بهتر است پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.
با سلام پیرو سوال شما شما حق دارید بر اساس ماده ۱۱۱۴ و ۱۱۱۵ قانون مدنی سکونت در مسکنی که موجب ضرر بدنی یا شرافتی یا روحی برای شما باشد را نپذیرید و با اثبات این موضوع در دادگاه میتوانید از اتهام عدم تمکین که از سوی زوج مطرح میشود جلوگیری کنید برای این کار باید فورا با استفاده از سوابق پزشکی و مدارک دارویی و گزارش‌های مددکاری که نشان‌دهنده آسیب روانی ناشی از زندگی در آن محل است دادخواستی با عنوان «تعیین مسکن علیحده» یا «اثبات عسر و حرج در سکونت» به دادگاه خانواده ارائه دهید و تاکید کنید که به دلیل سوابق درمانی و خطرات موجود برای سلامت روانی خود قادر به حضور در آن محل نیستید همچنین در خصوص تهدید زوج به عدم پرداخت مهریه باید بدانید که مهریه حق شرعی و قانونی شماست و هیچ ارتباطی به موضوع تمکین ندارد و زوج نمی‌تواند با این بهانه از پرداخت آن سر باز زند پیشنهاد میشود با یک وکیل مشورت کنید تا با استناد به حق حبس خود و مدارک پزشکی موجود روند پرونده را به گونه‌ای مدیریت کنید که نه تنها حق تمکین شما محفوظ بماند بلکه ثابت شود که انتخاب این مسکن از سوی همسر شما مصداق ایذاء و فشار روانی غیرقانونی است و دادگاه را متقاعد کنید که این انتخاب خارج از حدود اختیارات قانونی زوج در تعیین مسکن است
بله، اگر سکونت در محل پیشنهادی برای سلامتی شما ضرر جدی داشته باشد، میتوانید از آن امتناع کنید. در حقوق ایران، اگر انتخاب محل سکونت یا انتقال به آن باعث خوف ضرر بدنی، روانی یا شرافتی شود، زن میتواند این موضوع را به‌عنوان عذر موجه مطرح کند و عدم تمکین او الزاما نشوز محسوب نمی‌شود.
اقدام عملی این است:
- فورا مدارک پزشکی، نسخه دارو و سوابق درمان را جمع کنید
- از پزشک معالج یا روان‌پزشک گواهی بگیرید که آن محیط برای شما مضر است
- اگر اختلاف جدی است، از طریق اظهارنامه یا دادخواست، اعلام کنید که آمادگی سکونت در محل امن و متعارف را دارید ولی با آن منطقه خاص موافق نیستید
- اگر پرونده‌ای برای عدم تمکین مطرح شد، این مدارک را ارائه کنید
- درباره مهریه هم باید بدانید که تهدید همسر به پرداخت نکردن، اثر حقوقی ندارد؛ مهریه با عقد نکاح بر ذمه شوهر ثابت میشود و با این تهدید ساقط نمی‌شود
جمع‌بندی کوتاه: اگر آن محل برای سلامت شما ضرر دارد، میتوانید قانونی امتناع کنید؛ مدارک پزشکی و درمانی شما در اینجا بسیار مهم است.
درود بر شما ؛
چنانچه زوجه بتواند با ادله معتبر از جمله گواهی پزشک متخصص، سوابق درمان، نظریه پزشکی قانونی یا سایر دلایل اثبات کند که سکونت در محل تعیین‌شده برای سلامت جسمی یا روانی وی متضمن خوف ضرر متعارف است، الزام به تمکین در آن محل وجاهت قانونی ندارد و میتواند به استناد ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی، مسکن جداگانه اختیار کند. در این فرض، تا زمانی که دادگاه خوف ضرر را احراز کند، نفقه نیز ساقط نخواهد شد. صرف ادعای ضرر کافی نیست و اثبات آن بر عهده زوجه است. توصیه میشود پیش از طرح دعوای تمکین، با طرح این پرسش که «با توجه به سوابق درمانی و مدارک پزشکی موجود، چه دلایلی برای احراز خوف ضرر موضوع ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی نزد دادگاه کافی است و چه دادخواست یا دفاعی باید تنظیم شود؟» از مشاوره تخصصی استفاده شود. مستندات: مواد ۱۱۰۵، ۱۱۱۴، ۱۱۱۵ و ۱۱۰۸ قانون مدنی.
با توجه به سابقه آسیب روانی و درمان پزشکی، صرف تهدید زوج به شکایت عدم تمکین به معنای محکومیت شما نیست. ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی اجازه می‌دهد اگر سکونت با شوهر در محل تعیین‌شده موجب خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی باشد، زوجه مسکن جداگانه اختیار کند و در صورت اثبات مظنه ضرر، نفقه نیز باقی می‌ماند.
بنابراین گزارش‌ها و سوابق پزشکی، نظر پزشک، مدارک مربوط به ناامن بودن محل، پیام‌ها و تهدیدهای زوج را حفظ کنید و در صورت طرح دعوای تمکین، به ماده ۱۱۱۵ استناد کنید و تقاضای کارشناسی/پزشکی قانونی و تحقیق لازم را مطرح نمایید. همچنین تا تعیین تکلیف قضایی، موضوع را مستند و رسمی به زوج اعلام کنید. مهریه نیز مستقل از تمکین است و عدم پرداخت آن را نمیتوان صرفا با تهدید به دعوای عدم تمکین منتفی کرد.
اقدام فوری:
۱. به دادگاه خانواده مراجعه کنید و درخواست «معافیت از تمکین» به دلیل ضرر سلامت (مستند به گزارش پزشکی قانونی و مدارک دارویی) ثبت کنید.
۲. اگر همسرتان اقدام به شکایت کند، مدارک پزشکی را به دادگاه ارائه دهید و درخواست جلب نظر کارشناس پزشکی بدهید تا ثابت شود اقامت در آن منطقه برای شما مضر است.
نکته قانونی: طبق ماده ۱۱۰۸ قانون مدنی، اطاعت زوجه از زوج به شرط رعایت «معروف» (عرف و سلامت) است و در صورت خطر جسمی/روانی، تمکین الزامی نیست و شکایت تمکین مردود میشود. همچنین عدم پرداخت مهریه به دلیل عدم تمکین موجه نیست و حق خود را در دادگاه مطالبه کنید.
مطابق قانون مدنی، اصل بر این است که تعیین محل سکونت با شوهر است، مگر اینکه در عقدنامه حق تعیین مسکن به زن واگذار شده باشد یا محل انتخاب‌شده به گونه‌ای باشد که برای زن متضمن خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی باشد. در این صورت، زن میتواند از سکونت در آن محل خودداری کند و این امتناع لزوما به معنای عدم تمکین محسوب نمی‌شود.
با توجه به اینکه شما سابقه ابتلا به مشکلات روحی ناشی از اقامت در آن منطقه داشته‌اید، تحت درمان پزشک قرار گرفته‌اید و همچنان دارو مصرف می‌کنید، در صورت وجود مدارک پزشکی، امکان استناد به خوف ضرر جانی یا روانی وجود دارد. در این وضعیت میتوانید از دادگاه درخواست کنید که اجازه سکونت جداگانه یا عدم الزام به اقامت در آن محل را صادر کند
با سلام وفق قانون زن مکلف است در ملکی که مرد تهیه کرده زندگی نماید مگر انکه خوف و بیم اسیب جسمی و حیثیتی برای زن ایجاد شود ولی در خصوص اینکه شوهرتان گفته مهریه نمیدهم حرف درستی نیست چرا که مهریه ربطی به تمکین ندارد و بر ذمه مرد هست و در هر صورت باید پرداخت نماید ولی نفقه به شرط تمکین است با رعایت اصول خودش یعنی تهیه مسکن مناسب با امکانات رفاهی لازم چنانچه ملک مذکور باع ضرر جانی و حیثیتی برا شما میشود میتوانید تمکین نکید .
با سلام
اگر بتوانید ثابت کنید که سکونت در آن محل برای شما متضمن خوف ضرر جانی، مالی یا شرافتی (از جمله آسیب جدی به سلامت روان) است، مطابق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی میتوانید از سکونت در آن محل خودداری کنید و این امر لزوما به معنای عدم تمکین نیست. مدارک پزشکی، سوابق درمان و سایر ادله در این زمینه اهمیت زیادی دارد.
با توجه به حساسیت موضوع، بهتر است پیش از هر اقدامی وضعیت از نظر حقوقی بررسی شود؛ زیرا نحوه طرح دفاع و ارائه مستندات میتواند در نتیجه دعوای تمکین و حقوق مالی شما تاثیرگذار باشد.
سلام
با توجه به توضیحات شما و بر اساس قانون ، عدم تمکین هیچ ارتباطی به مهریه زوجه نخواهد داشت و زوجه می تواند درخواست مطالبه تمام مهریه را مطرح نماید
زوج مکلف است که منزل مستقل و در شان زوجه تهیه نماید
اگر زوج دادخواست الزام به تمکین را مطرح نماید شما می بایست اعلام و اثبات نمایید که حضور در این محل باعث ایجاد اسیب روحی و روانی خواهد شد و سلامتی شما در معرض خطر خواهد افتاد و
مستند ماده ۱۱۱۴ قانون مدنی علی الصول
زن باید د ر منزلی که شوهر تعیین میکند سکنا نماید مگر آن که اختیار تعیین منزل به زن داده شده باشد.
اما مطابق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی
اگر بودن زن با شوهر در یک منزل، متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد زن میتواند مسکن علیحده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنه‌ی ضرر مزبور، محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه بر عهده‌ی شوهر خواهد بود.
با سلام،این موضوع ربطی به مهریه ندارد و مهریه در حال حال قابل مطالبه است در مورد مسکن اگر احساس خطر دارید نروید و اگر اظهارنامه دادنند مستدل و مستند پاسخ دهید و اگر دادخواست الزام به تمکین دادند با توجه به مستندات خوف جانی و صدمات روحی وارده ،لایحه مناسب ارائه دهید.
با سلام
طبق قانون وظیفه تمکین دارید، اما این وظیفه مطلق نیست. اگر سکونت در یک مکان خاص، خطر سلامتی جسمی یا روانی برای شما داشته باشه، قانون به شما اجازه میده که از تمکین خودداری کنید.
ایشون نمی‌تونه سرخود مهریه رو پرداخت نکنه، مگه اینکه بتونه دلایل قانونی برای این کار در دادگاه ارائه بده.
در حقوق خانواده، اصل بر این است که زوجه باید در حدود قانون از همسر خود تمکین کند؛ اما این تکلیف مطلق نیست. اگر سکونت در محل تعیین‌شده برای زوجه خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی ایجاد کند یا ثابت شود که آن محل برای سلامت جسمی یا روانی وی وضعیت نامتعارف و زیان‌آور دارد، موضوع میتواند از موارد قابل بررسی در دادگاه باشد.
صرف ادعای نامناسب بودن محل کافی نیست و بهتر است دلایل قابل استناد مانند مدارک پزشکی، سوابق درمان، نظریه پزشک، گزارش‌های مرتبط و سایر قرائن جمع‌آوری شود. همچنین بهتر است قبل از هر اقدامی، موضوع به‌صورت رسمی و مستند از طریق اظهارنامه یا لایحه مطرح شود تا بعدا به عنوان امتناع بدون دلیل تلقی نشود.
تهدید به عدم پرداخت مهریه نیز از نظر حقوقی صحیح نیست؛ مهریه یک حق مالی مستقل است و عدم تمکین در شرایط خاص، به‌خودی‌خود موجب سقوط مهریه نمی‌شود.
با توجه به اینکه موضوع شما با سلامت روانی، محل زندگی و احتمال طرح دعوای عدم تمکین ارتباط دارد، نحوه اقدام اولیه بسیار مهم است. در صورت تمایل، می‌توانم شرایط پرونده شما را بررسی کنم و راهکار مناسب برای دفاع از حقوقتان را توضیح دهم.
تمکین زن در برابر تعیین محل سکونت توسط شوهر یک اصل است، اما این اصل مطلق نیست. اگر محل سکونت تعیین‌شده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند و این امتناع ناشوزه محسوب نمی‌شود.
موفق باشید 🌹
سلام علیکم
بر اساس قوانین ایران، شما حق دارید از سکونت در محلی که برای سلامت روانی شما مضر است، امتناع کنید. این امتناع «نشوز» محسوب نشده و حق نفقه شما نیز از بین نمی‌رود.
سلام و احترام؛
در صورت طرح دعوای تمکین، چنانچه سکونت در آن محل موجبات آزار و صدمات روحی برای شما فراهم می آورد و باعث عسر وحرج شما می گردد. با ارائه مدارک پزشکی، سوابق درمان و دلایل ناامن بودن محل دفاعیات خود را بیان نمائید.
با سلام.
پرداخت مهریه ارتباطی با تمکین ندارد. در صورتی که محل زندگی مشترک برای سلامتی روحی شما مضر است و این موضوع نیز سابقه دارد، به صورت رسمی اقدام به طرح آن با شوهر خود بکنید و در صورت عدم اقدام شایسته، ترک محل زندگی مشترک را به دلیلی که گفتید در مرجع قضایی پیگیری نمایید.
درصورتیکه زندگی در محل تعیین شده توسط همسر(زوج) منجر به اسیب زوجه باشد و قابل اثبات باشد، موضوع نشوز زن منتفی است. به مدارک پزشکی خود استناد نمایید و یا تامین دلیل کنید.
عدم پرداخت مهریه ارتباطی به تمکین یا عدم تمکین ندارد.
علی اکبر میرزائی
۳ ماه پیش
وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری
۴٫۹·۵۳ مشاوره موفق
تمکین زن در برابر تعیین محل سکونت توسط شوهر یک اصل است، اما این اصل مطلق نیست. اگر محل سکونت تعیین‌شده برای سلامت جسمی یا روانی زن مضر باشد، زن میتواند از سکونت در آن محل امتناع کند و این امتناع ناشوزه محسوب نمی‌شود شما میتوانید از طرق تامین دلیل اقدام کنید
شما از نظر قانونی حق دارید در برابر قرارگیری در محیطی که سلامت شما را به خطر می‌اندازد ایستادگی کنید. تهدید به عدم پرداخت مهریه از نظر قانونی “بی‌ارزش” است و تهدید به شکایت تمکین نیز با ارائه مدارک پزشکی قابل رد کردن است.
چنانچه سکونت زن در منزل شوهر برای او ایجاد خوف بدنی و ضررهای جسمانی داشته باشد و در دادگاه احراز شود دعوای تمکین شوهر رد خواهد شد . مهریه هم درهر صورتی قابل وصول است. مهریه دین مرد به زن میلاشد و همچین شرطی وجود نداره چون تمکین نکنی مهریه بهت نمیدم.
اگر بودن زن با شوهر در یک منزل، متضمن خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی برای زن باشد، او میتواند مسکن جداگانه اختیار کند و تا وقتی که خوف مزبور مرتفع نشده، الزام به بازگشت به منزل مشترک نخواهد داشت.
همچنین ماده ۱۱۱۶ مقرر می‌دارد:
در صورت اختلاف، دادگاه تشخیص می‌دهد که آیا خوف زن موجه بوده یا خیر.
با سلام
زن باید در منزلی که شوهر انتخاب میکند زندگی کند اما اگر از منزل در خود شان و منزلت خانم نباشد و بیم ضرر جانی و روحی روانی برای او داشته باشد میتواند از سکونت در آن مکان خودداری نماید و در صورت اثبات این امر، دعوای تمکین زوج رد خواهد شد. ضمن اینکه مهریه حتی در فرض عدم تمکین نیز به زن تعلق خواهد گرفت و صرفا زن ناشزه نفقه ندارد.
اگر سکونت در محل موردنظر متضمن خوف ضرر جانی، مالی یا شرافتی یا آسیب جدی جسمی و روانی باشد و بتوانید آن را با مدارک پزشکی و سایر ادله اثبات کنید، حق دارید از سکونت در آن محل خودداری کنید و این امر لزوما نشوز محسوب نمی‌شود
هرچند اصل بر اطاعت و تمکین از مرد است اما محل سکونت باید در شان زن باشد و مضر به حال او نباشد دراینصورت درصورت عدم تمکین ناشزه محسوب نمیگردد و مسقط حق نفقه نیز نمی باشد.مهریه نیز مستقل از این موضوع حق قانونی شما بوده و با امتناع موجه از سکونت ساقط نمی‌شود
با سلام
مهریه ارتباطی به تمکین ندارد. چنانچه ایشان دعوای الزام به تمکین طرح نمود دفاعیات خود مبنی بر عدم امکان سکونت در آن منطقه را به دادگاه ارائه نمایید.
سعید نقدی
۳ ماه پیش
وکیل پایه یک کانون وکلای دادگستری
۵٫۰·۳۱ مشاوره موفق
درود بانوی محترم
در جهت تایید ادعای خودتان،از پزشک معالج گواهی اخذ کنید و طی اظهارنامه، مفاد گواهی مزبور را به همسرتان تفهیم کنید.
در ضمن پرداخت مهریه یک دین مستقل است و سایر روابط زوجین تاثیری در پرداخت آن ندارد.
سلام
مهریه ارتباطی به تمکین ندارد و حق قانونی زن می باشد که هر زمانی که بخواهد میتواند مطالبه کند.
در صورتیکه بابت عدم تمکین شکایتی مطرح نماید شما میتوانید با ارائه مستندات پزشکی و اعلام خوف و خطر جانی دفاعیات لازم را در دادگاه انجام دهید.
سلام، می توانید از سکونت در محل امتناع کنید. در صورت طرح دعوای تمکین، مستندات مربوط به خوف ضرر جانی و یا فشار روحی و .. به دادگاه ارائه نمایید، هر چند نتیحه قابل پیش بینی نمی باشد. مهریه ربطی به تمکین ندارد.
باسلام، تمکین زن از محل سکونت تعیین‌شده توسط شوهر اصل است، اما مطلق نیست؛ اگر محل تعیین‌شده موجب آسیب جسمی یا روانی زن باشد، میتواند از سکونت در آن محل خودداری کند و این امتناع، در صورت اثبات شرایط، نشوز محسوب نمی‌شود.
با سلام اصولا زن باید در محلی که همسرش تهیه می کند سکونت یابد ، حال اگر سکونت در محلی که برای شما تهیه کرده امکان ندارد و یا در شان شما نیست اجباری به سکونت در آن محل را ندارید ، در مورد مهریه نیز در هر حال قابل پرداخت است، موفق باشید.
درود
بله اگر بتوانید وجود ضرر و عدم امنیت جانی یا روانی خود را در آن مکان اثبات کنید، الزامی به سکونت مشترک برای شما وجود نخواهد داشت. ضمنا حتی در فرض عدم تمکین، حق دریافت نفقه ساقط خواهد شد و موضوع هیچ ارتباطی با مهریه شما ندارد. موفق باشید
سلام و درود مهریه در هر صورت حق شماست و ربطی به تمکین یا عدم تمکین شما ندارد، در صورت مطرح نمودن الزام به تمکین ارسوی همسرتان می توانید به پرونده پزشکی و نظر پزشک معالج خود استناد نمایید
باسلام ،تمکین ارتباطی به مهریه ندارد بلکه ارتباط به نفقه دارد ولیکن اگر مکان زندگی نا امن است و مخاطرات جسمی روحی دارد عدم تمکین در چنین وضعیتی تا مادامیکه منزل مناسب تهیه نشود نمیتوان از باب ناشزه بودن زوجه قلمداد نمود.
با سلام
مهریه شما ارتباطی به تمکین ندارد و به موضوع نفقه مرتبط است.اما شما میتوانید دلایل خود را برای عدم سکونت در آن خانه به دادگاه ارائه کنید و قاضی را متقاعد کنید.
درود مهریه ربطی به تمکین نداره و در هرحال شما حق مهریه رو دارید در خصوص مکان هم اگ در دادگاه ثابت کنید که مناسب نیست رای به نفع شما صادر میشه و ملزم به سکونت در اونجا نیستید
درود
الزام به زندگی در این مناطق نخواهید داشت و در صورت شکایت از طرف زوج این موضوع در دادگاه اثبات شود که در صورت زندگی در این مناطق امنیت جانی نخواهید داشت دعوای زوج رد خواهد شد و ارتباطی به مهریه نیز ندارد
شما می بایست در صورت طرح دعوی تمکین نسبت به ارائه دلایل ناامنی محل سکونت و مشکلات روانی حادث شده اقدام نمائید و پرداخت مهریه شما ارتباطی به تمکین و یا عدم تمکین شما نداشته و در هر صورتی قابل مطالبه می باشد.
با سلام کاربر گرامی
مهریه ارتباطی به تمکین شما ندارد
در صورتی که محل زندگی شما باعث به مخطره افتادن جان شما باشد میتوانید با نظر مقام قضایی استنکاف نمایید
ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی با خوف ضرر روانی اجازه عدم تمکین می دهد و نشوز نیست مدارک پزشکی را ارائه کن مهریه حق مستقل است و باقی می ماند دستور موقت منع تهدید بگیر وکیل بگیر
با سلام و درود. اگر انتقال محل سکونت موجب ضرر روحی قابل توجه یا عسر و حرج شما باشد، میتوانید در صورت طرح دعوای تمکین، با ارائه مدارک پزشکی، سوابق درمان و دلایل ناامن بودن محل از خود دفاع کنید.
باسلام و احترام
اگر سکونت در محل موردنظر موجب خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی برای زوجه باشد، طبق ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی میتواند مسکن جداگانه اختیار کند و در صورت اثبات، ناشزه محسوب نمی‌شود و نفقه او باقی است.
صرف ادعای آسیب روانی کافی نیست و بهتر است مدارک پزشکی و سایر ادله مربوط به خوف ضرر ارائه شود؛ تشخیص نهایی با دادگاه است.
اصولا و بر اساس قانون زن در محلی که همسر برایش تهیه می کند سکونت خواهد یافت اما اگر باستناد مواردی که گفتید امکان سکونت در محلی که برایتان تهیه کرده ممکن و میسر نیست اجباری به سکونت و حصور در انجا ندارید و در فرض تمکین نیز بابستی زوج محلی را برای زندگی انتخاب کند که در شان همسر باشد و موجب صرر برای زوجه نباشد
درود
زن موظف است در منزلی که شوهر تهیه نموده سکونت کرده و تمکین کند مگر در صورتی که بودن در آن منزل برای زن خوف ضرر جانی (اعم از روحی و یا جسمی) داشته باشد
در این صورت میتواند از تمکین خودداری نماید.
مهریه در هر حالتی به زن تعلق می گیرد و ارتباطی به تمکین یا عدم تمکین ندارد.
تمکین رابطه مستقیم با نفقه دارد.
