آنچه شما توصیف می‌کنید، در صورت تنظیم نادرست، می‌تواند مشکلات جدی حقوقی برای وراث به‌وجود آورد، چون مطابق قانون مدنی ایران، بعد از فوت مالک، مالکیت به‌طور قهری به وراث منتقل می‌شود (ماده ۸۶۷ قانون مدنی) و هیچ شرطی نمی‌تواند جریان ارث را از بین ببرد.
راهکار حقوقی امن‌تر
۱. استفاده از عقد صلح عمری
در عقد صلح عمری، شما مالکیت رسمی اموال را به فرزندتان منتقل می‌کنید، ولی حق استفاده و منافع آن تا زمان حیات برای خودتان باقی می‌گذارید (مواد ۷۵۲ و ۷۵۹ قانون مدنی).
اگر بخواهید بعد از فوت‌تان تقسیم بین وراث به تعویق بیفتد، باید این تاخیر را در قالب «شرط ضمن عقد» و «تعهد به تقسیم پس از موعد» درج کنید.
۲. درج شرط امانت‌داری و تقسیم بعد از ۳ سال
می‌توانید در صلح‌نامه رسمی، صراحتا بنویسید:«مصالح له (فرزند) موظف است پس از گذشت سه سال از تاریخ فوت مصالح، عین اموال موضوع صلح یا ثمن حاصل از فروش آن‌ها را وفق مقررات ارث بین وراث قانونی مصالح تقسیم نماید. عدم ایفای این تعهد مشمول ضمان و مسئولیت مدنی و کیفری (خیانت در امانت) خواهد بود.»
این تعهد باید کاملا کتبی، رسمی و در دفترخانه اسناد رسمی ثبت شود.
۳. تضمین اجرا
در همان سند صلح، وجه التزام (جریمه مالی سنگین) برای تخلف تعیین کنید.
می‌توانید یک ضمانت‌نامه بانکی، سند رهنی یا وثیقه رسمی از فرزند بگیرید که در صورت عدم تقسیم، بقیه وراث بتوانند وصول کنند.
امکان دارد دفترخانه ثبت شرط وکالت غیرقابل عزل به یک شخص ثالث مورد اعتماد برای اجرای تقسیم بعد از موعد را هم درج کند.
نکات مهم
این روش عملا باعث می‌شود از تاریخ عقد صلح، مالک رسمی فرزندتان باشد، ولی با تعهدات و شروط سنگین که مانع تصرف دلخواه او می‌شود.
اگر در زمان فوت شما دعوای بطلان یا صوری بودن صلح توسط سایر وراث طرح شود، باید بتوانید «حقیقت» معامله و پرداخت ثمن یا قصد واقعی خود را اثبات کنید.
شرط «عدم تقسیم ارث تا ۳ سال» برخلاف قواعد آمره ارث است، اما اگر مالکیت قبل از فوت به فرزند منتقل شده و فقط تعهد به تقسیم باقی باشد، دیگر ارث جاری نمی‌شود و شرط معتبر خواهد بود.
اگر خواستید، می‌توانم متن کامل و دقیق صلح‌نامه رسمی با شرط ضمن عقد و ضمانت اجرا را تهیه کنم تا مستقیم بدهید دفترخانه ثبت کند و از نظر حقوقی ایمن باشید.
اگر می‌خواهید همین متن را بنده برایتان آماده کنم می توانید از قسمت مشاوره یا تنظیم قرارداد ارتباط بگیرید
