سلام
دلیل رد دادخواست شما این است که در سیستم قضایی، تا زمانی که «مالکیت» پدرتان به صورت رسمی محرز نشود، دادگاه نمی‌تواند دستوری برای «تقسیم» یا «مهر و موم» صادر کند، زیرا از نظر قانونی پدرتان هنوز مالک رسمی شناخته نمی‌شود.
برای اینکه خواهرتان را به دادگاه بکشانید و مشکل را حل کنید، باید مسیر حقوقی را تغییر دهید. شما به جای دادخواست تقسیم، باید دادخواست «اثبات مالکیت» بدهید.
در ادامه مراحل دقیق و راهکارهای قانونی برای حل این مشکل آورده شده است:
۱. قدم اول: طرح دعوای «اثبات مالکیت» (کلید اصلی)
چون سند رسمی ندارید، اولین و مهم‌ترین قدم این است که دادگاه قبول کند این زمین متعلق به پدر شما بوده است.
عنوان دادخواست: به دفتر خدمات قضایی بروید و دادخواستی با عنوان «اثبات مالکیت» ثبت کنید.
خواندگان (طرف دعوی): نکته بسیار مهم این است که چه کسانی را طرف دعوی قرار می‌دهید. شما باید «فروشنده» (یعنی عمو یا اگر فوت شده، وراث عمو) + «خواهر متصرف و سایر وراث پدرتان» را به عنوان خوانده معرفی کنید.
مدارک: همان کاغذ دستنویس (قولنامه)، استشهادیه محلی (امضای همسایگان که می‌دانند پدرتان آنجا را ساخته و مالک بوده) و درخواست شهادت شهود را ضمیمه کنید.
۲. قدم دوم: مطالبه «اجرت‌المثل ایام تصرف» (اهرم فشار)
برای اینکه خواهرتان را تحت فشار بگذارید تا یا سهم شما را بخرد یا ملک را تخلیه کند، در همان دادخواست یا دادخواستی جداگانه، «مطالبه اجرت‌المثل ایام تصرف» را مطرح کنید.
معنی آن چیست؟ یعنی شما از دادگاه می‌خواهید که کارشناس تعیین کند کرایه این خانه در این دو سال چقدر بوده است و خواهرتان محکوم به پرداخت سهم‌الارث شما از این کرایه شود.
نتیجه: وقتی خواهرتان ببیند که نشستن در آن خانه برایش «هزینه» دارد و بدهکار می‌شود، معمولا مجبور به مصالحه یا تخلیه خواهد شد.
۳. قدم سوم: الزام به تنظیم سند و تقسیم ترکه
پس از اینکه دادگاه حکم «اثبات مالکیت» را صادر کرد، این حکم جایگزین سند رسمی می‌شود. حالا شما دو راه دارید:
با استناد به حکم دادگاه، درخواست «تحریر و تقسیم ترکه» بدهید.
یا اگر ملک قابلیت تقسیم ندارد (که معمولا خانه‌های روستایی ندارند)، تقاضای «دستور فروش ملک مشاع» بدهید تا دادگاه ملک را به مزایده بگذارد و سهم هر کس را بدهد.
