سلام.
پاسخ به سوالات شما به تفکیک در ادامه آمده است:
۱. آیا باید برای "طول درمان" درخواست جداگانه بدهم؟
پاسخ کوتاه: خیر، شما نیازی به ارائه درخواست جداگانه برای "طول درمان" ندارید.
توضیح کامل: در سیستم قضایی ایران، مفهومی به نام "دیه بابت طول درمان" وجود ندارد. یعنی قانون برای مدتی که شما در حال بهبودی بوده‌اید، مبلغ جداگانه‌ای به عنوان دیه در نظر نمی‌گیرد. پزشکی قانونی وظیفه دارد نوع و میزان دقیق آسیب‌های وارد شده به بدن شما را مشخص کند (مثلا شکستگی استخوان ساق پا، پارگی رباط، خراشیدگی و غیره). سپس قاضی بر اساس این گزارش و طبق قانون مجازات اسلامی، برای هر یک از این آسیب‌ها یک مبلغ دیه مشخص تعیین می‌کند.
پس "طول درمان" چیست؟ طول درمان در واقع یک اصطلاح پزشکی است. پزشکی قانونی در گزارش خود مدت زمانی را برای معالجه و بهبودی کامل شما پیش‌بینی می‌کند (مثلا سه ماه). این مدت زمان به دو دلیل برای دادگاه مهم است:
* تکمیل روند درمان: دادگاه به شما این فرصت را می‌دهد تا در این مدت، درمان خود را کامل کنید.
* معاینه مجدد: پس از اتمام این دوره، شما برای معاینه مجدد به پزشکی قانونی فرستاده می‌شوید تا مشخص شود آیا آسیب‌ها به طور کامل بهبود یافته‌اند یا عوارض و نقص عضوی باقی مانده است.
در گزارش نهایی پزشکی قانونی که به دادسرا تحویل داده‌اید، باید تمامی صدمات شما ذکر شده باشد. دیه نهایی بر اساس همین صدمات (مانند درصد ارش برای شکستگی) محاسبه می‌شود، نه بر اساس تعداد روزها یا ماه‌هایی که در استراحت بوده‌اید.
۲. آیا برای مدتی که کار نکرده‌ام، می‌توانم خسارت بگیرم؟ (موضوع بسیار مهم)
بله، این موضوع شامل حال شما می‌شود و بسیار هم مهم است. این خسارت، "دیه" نیست و عنوان آن "خسارت ناشی از عدم‌الفعالیت" یا "منافع ممکن‌الحصول" است.
* دیه: خسارتی است که برای آسیب به جسم و تمامیت بدنی شما پرداخت می‌شود. این مبلغ مقطوع و قانونی است و ربطی به شغل یا درآمد شما ندارد.
* خسارت ایام عدم‌الفعالیت: خسارتی است که برای جبران درآمدی که به دلیل مصدومیت از دست داده‌اید، پرداخت می‌شود. این مبلغ دقیقا به شغل شما (پیک موتوری) و ناتوانی در انجام آن مربوط است.
۳. نداشتن شغل دولتی و کار با موتور پیک چه تاثیری دارد؟
اینکه شغل دولتی نداشته‌اید، هیچ تاثیری در اصل موضوع ندارد و اتفاقا به نفع شماست که این موضوع را پیگیری کنید. افراد کارمند معمولا در دوران استعلاجی حقوق خود را از محل کار یا بیمه دریافت می‌کنند، اما شما که شغل آزاد داشته‌اید، مستقیما از درآمد روزانه خود محروم شده‌اید.
چه کاری باید انجام دهید؟
شما باید به طور رسمی و کتبی از طریق دادسرا یا دادگاه، علاوه بر دیه، مطالبه "خسارت ایام عدم‌الفعالیت" کنید.
۱. ارائه لایحه: یک لایحه (درخواست کتبی) به شعبه دادسرایی که پرونده در آن در حال رسیدگی است، ارائه دهید.
۲. محتوای لایحه: در این لایحه به طور خلاصه توضیح دهید که:
در اثر این تصادف دچار مصدومیت شده‌اید (نوع مصدومیت را ذکر کنید).
شغل شما "پیک موتوری" بوده و به دلیل مصدومیت و گچ‌گرفتگی پا، برای مدت مشخصی (مثلا سه ماه) قادر به کار کردن و کسب درآمد نبوده‌اید.
بنابراین، علاوه بر دیه مربوط به صدمات جسمی، تقاضای رسیدگی و صدور حکم برای جبران خسارت ناشی از عدم فعالیت (منافع ممکن‌الحصول) را دارید.
۳. اثبات درآمد: شما باید بتوانید به صورت تقریبی درآمد خود را به قاضی اثبات کنید. این کار می‌تواند از طریق پرینت حساب بانکی که درآمدتان به آن واریز می‌شده، شهادت شهود (همکاران یا کسانی که از درآمد شما مطلع هستند)، یا هر مدرک دیگری که نشان‌دهنده میانگین درآمد ماهانه شما قبل از تصادف باشد، انجام شود.
۴. ارجاع به کارشناس: معمولا قاضی برای تعیین میزان دقیق این خسارت، موضوع را به یک کارشناس رسمی دادگستری ارجاع می‌دهد. کارشناس با بررسی مدارک شما و شرایط پرونده، مبلغ خسارت ایام بیکاری شما را محاسبه و به دادگاه اعلام می‌کند.
نتیجه‌گیری:
* نگران "طول درمان" نباشید. دیه شما بر اساس نوع آسیب‌ها محاسبه می‌شود، نه مدت زمان بهبودی.
* حتما و فورا برای "خسارت ایام عدم‌الفعالیت" درخواست کتبی بدهید. این یک حق قانونی جدا از دیه است و چون شغل آزاد داشته‌اید، برای شما بسیار حائز اهمیت است.
* مدارکی که نشان‌دهنده درآمد شماست را آماده کنید تا در صورت لزوم به دادگاه یا کارشناس ارائه دهید.
اگر این درخواست را مطرح نکنید، دادگاه به صورت خودکار به آن رسیدگی نخواهد کرد و شما این بخش از حق خود را از دست خواهید داد.
